gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











rssRSS




Vacatures snelsonnetten

Top-10 snelsonnetten:

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

Archief:


2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


2005


2004


2003


2002


2001


2000



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: snelsonnetten

< vorige | alles | volgende >

snelsonnet (nr. 5843):

Nieuw jaar

Helaas weet ik best wat me staat te wachten
Iets dat ik hier niet in details beschrijf
Het zakt méér uit, mijn seniorenlijf
Toch wil ik eigen hangvlees niet verachten

Ik stel mezelf dus vaak gerust, zeg luid:
Toe Inge, zak maar lekker onderuit!

schrijver

Schrijver: Inge Boulonois, 03-01-2017



balBiografie van deze schrijver




Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 339 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Inge Boulonois
Datum:07-01-2017
Bericht:Sterke vertaling, Coenraedt!



Naam:Coenraedt van Meerenburgh
Datum:07-01-2017
Bericht:Als veertig Winters op je voorhoofd staan,
Met diepe voren in je schoonheidsveld,
Verwordt je jeugd die wij nu gadeslaan,
Tot lelijk vod waar niemand prijs op stelt.
Gevraagd, waar is je schoonheid,lang vervlogen,
De schat aan levenslust uit vroeger tijd,
Te moeten zeggen diep in deze ogen,
Zou schande zijn, verkwiste ijdelheid.
Meer lof oogst jij indien het was gebruikt,
En jij kon zeggen: kijk dit mooie kind
Zorgt dat de schoonheid wederom ontluikt,
M'n leven met een schone lei begint.
Dit zou vernieuwing zijn op jou gestoeld,
Die bloed verwarmt als jij de koude voelt.

(c) 2012 Coenraedt van Meerenburgh



Naam:Inge Boulonois
Datum:03-01-2017
Bericht:Als dank voor je reactie (lieve Joanan,je hebt natuurlijk volkomen gelijk) Sonnet 2 van Shakespeare, in vertaling van Willem van der Vegt:

Werd jij al veertig winters koud belaagd,
En sloeg dat diepe kloven in je huid,
Is van je uniform de kleur vervaagd
En zie je er nogal verlopen uit,
Dan vraagt men, waar je schoonheid is gevlogen,
De schatten uit de bloeitijd van je leven,
Dan wijs je op je diep verzonken ogen,
Beschaamd, de roem voorbij, al lang vergeven.
Hoeveel meer roem had schoonheid doen ervaren.
Als je kon zeggen: "Kijk, dit kind is 't mijne.
Hij maakt me vrij van schuld en vrij van jaren."
En hij bewijst jouw schoonheid met de zijne.
Zo word je nieuw gemaakt als je al oud bent
En warmt je bloed als dat alleen nog kou kent.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:03-01-2017
Bericht:Het eens zo strakke vlees gaat bij iedereen op den duur lubberen en krimpen, lieve Inge, don't worry, want het gaat om onze menselijke en goddelijke inborsten, die eeuwigheidswaarden hebben. De aardse, opgefokte nepculturen van zo lang mogelijk jong en aantrekkelijk blijven, slaan nergens op en dienen verboden te worden. Allemaal ****ing, aardse ijdelheid. Denk aan Rubens, die enorm veel van dikke vrouwen hield. Afwijkende proporties zijn vaak veel interessanter en aantrekkelijker dan de standaard vrouwen. De reclame-business snapt dat gewoonweg niet. Die zijn zo burgerlijk ouderwets. Je bent juist goddelijk mooi in jouw onvolmaaktheid!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring