inloggen

biografie: Edward Koster

1861 - 1937

[Londen 1861 - Den Haag 1937]

Edward Bernard Koster  werd geboren is Londen maar is opgevoed in Nederland. Hij studeerde in Leiden klassieke talen en promoveerde op het proefschrift ‘Studia tragico-homerica’. Hij was vanaf 1897 leraar te Den Haag.

Naar zijn eigen verklaring (Gedichten, 1888) had De Nieuwe Gids invloed op hem uitgeoefend. Zijn tweede bundel  ‘Liefde's dageraad en andere gedichten’ (1888-1889) verscheen in 1890. De door Van Deyssel in De Nieuwe Gids geuite kritiek heeft Koster hem nooit kunnen vergeven.

Hoewel Koster vooral natuurlyriek schreef, was zijn epiek sterker. Zijn belangrijkste gedicht is Niobe (1893). Ook Odusseus' dood (1908) en het kortere Adrastos (1909), beide rijmloze gedichten, bevatten waardevolle gedeelten.

Koster schreef ook studies over Shakespeare en vertaalde een groot aantal van zijn werken bijv. Antonius en Cleopatra (1904), Macbeth (1908) en Julius Caesar (1910).

Daarnaast vertaalde hij uit het Duits  (o.a. van Lessing ‘Nathan de wijze’), Italiaans, Grieks en Latijn.

Van zijn essays kunnen worden vermeld: Over navolging en overeenkomst in de literatuur (1904) en Studiën in kunst en kritiek (1905).

 

Werk:

Natuurindrukken en -stemmingen (1895)

Tonen en tinten (1900)

Verzamelde gedichten (1903)

Gedichten (1908)

Ver van 't gewoel (1922)


Inzendingen van deze schrijver

44 resultaten.

Voor mijn kindje

poezie
Kindeke, bloeiend in 't zonnelicht,
Lachend en kraaiend met je olijk gezicht,
Knippend met oogjes en grijpend met handjes,
Knikkend het hoofdje boven de kantjes,...

HERFST I.

poezie
3,0 met 11 stemmen 1.025
I.

Grauw is de dag, en grauw is mijn gemoed;
De wind hangt machtloos in gebruinde twijgen, ...

Zonnedood.

poezie
Ik zing de heerlijkheid der Westerluchten,
Wanneer de zon verbloedend langzaam sneeft,
En slechts een wijl haar dagglans overleeft,
Die oov'ral schuwe duisternis deed vluchten....

Aan een mug als postillon d'amour.

poezie
3,0 met 7 stemmen 801
Vlieg voort, o mug, mijn snelle bode en fluister
Aan de oren van Zenophila héél zacht:
'Gíj slaapt, vergetend lief, híj waakt en wacht.'
Vlieg voort, vlieg voort, mijn zangster zoet, maar luister: ...

Mijn liefde

poezie
2,5 met 2 stemmen 1.074
Mijn liefde is als de zee die 't al omgeeft,
Met machtig aangedein van sterke baren,
Mijn liefde wil de wereld ommewaren,
En troostend lenigen waar weedom leeft....

Lente

poezie
3,8 met 9 stemmen 821
Almoeder der verlangens, 'k hoor u klagen
En smachtend roepen in verlatenheid,
Uw stem weerklinkt in 't blaten van de geit,
Die rukt aan 't koord in de ijlschauw van de hagen. ...

Zachte dagen

poezie
2,9 met 7 stemmen 873
O, nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;...

LENTESTOET

poezie
1,9 met 7 stemmen 1.065
In wijde wonderhallen van het woud
Hoor 'k hel-op tuiten klinkende muziek.
Nu buigen blad en bloesem naar beneên
Om háár te spreiden luchte baldakijn,...

NATURA CONSOLATRIX.

poezie
3,0 met 8 stemmen 846
Hier rust ik ver van 't woelig mensenras
In macht'ge zuilengangen van het woud,
Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud,
Hier op het mollig, mosrijk lentegras. ...

Ik smacht naar de lente

poezie
2,9 met 8 stemmen 1.592
Ik smacht naar de lente en haar goud,
Naar de jonge, de licht-tere kleuren,
Ik smacht naar het groenende hout,
Naar de zoetige Meidorengeuren....

Avondlaan

poezie
3,6 met 7 stemmen 1.420
'k Loop in de koele lafenis der laan,
De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Er waren fluisteringen door het woud,
Geruis van vogeltjes, die huistoe gaan....

Ontwaken

poezie
3,1 met 9 stemmen 1.316
't Is buiten kalm. Het lomm'rig dorpje ligt
Met daken puntig tussen ronde bomen,
Vervlietend in de zacht-opalen zomen
Der kim, die trilt in neev'lig morgenlicht....

T WAAR BETER STIL TE BLOEIEN...

poezie
4,5 met 4 stemmen 1.592
't Waar beter stil te bloeien als een bloem,
En stil te sterven bij de dood van 't jaar,
Stil af te vallen als 't Novemberblad,
Dat zich, onmerkbaar krimpend, mengt met de aard',...

Een stukje wereld…

poezie
3,1 met 8 stemmen 1.770
Een stukje wereld in een regenboog:
Wat boerenhuisjes en een korenveld,
Waardoor een sidd’ring vaart van vochte wind,
Een klompje bomen, wier zwaar-tintig loof...