inloggen

biografie: Frederik Schmidt Degener

1881 - 1941


Inzendingen van deze schrijver

7 resultaten.

Kliniek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Die bleke wangen, levens laatste schans, 'n vege strijd nog en 't is al gevloden. Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en...

Illusies

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.446
De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd zijn weggedoezeld tot een schamelheid; en weggedwerreld is in daaglijksheid, de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt. Uw jaren vonden banen vast omlijnd. Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak. Iets anders deed gij dan uw diepste taak – en...

Kliniek

poëzie
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Die bleke wangen, levens laatste schans, 'n vege strijd nog en 't is al gevloden. Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld...

Liefde

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Die bleke wangen, levens laatste schans, 'n vege strijd nog en 't is al gevloden. Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en...

Vermoeide viool

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Overbeladen door herinnering torst ge, viool, langs ’t late levens-pad, druk en geluk – heel de ervarings-schat: hoe zwoegt ge - kreunend om vermindering! Dat het vervlotene nog eens verzadigt, dank zij uw klank: het lot gedoogt het niet. Geen vol genot, of ’t weet van vol verdriet....

Tuinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.518
Tuinen, schemering van weelde, duister weg, mijn koninkrijk. Uw gestalten, marmerbeelden, nemen nachtelijk de wijk. Heug'nis die op 't verst bedacht zijt, weet gij nog van 't ijl foreest, van der voog'len schrille zachtheid - lente-uchtends teder feest? Doof dan heug'nis in berus...

Grafbloem voor Leopold

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
De orchidee, de enkeling, de schrikse fantasie der lijnen een opensperren - en dit kwijnen o nauw geredde drenkeling; een tengerheid, zacht neergelegd door vriendenhand die wou bewaren herinnering aan zielsgevaren - en al het schuwe, ongezegd. ---------------------------------------------...