biografie: overthinker that thinks

Leeftijd: 14

(Maar poëzie is voor ieder die zijn gevoelens kwijt wil, toch? Jong of oud — dat maakt toch niet uit.)

 

Van jongs af aan denk ik veel. Over alles.

En dan bedoel ik ook: over van alles.

Dat betekent dat je goed voorbereid bent op dingen. Dus: zelfverzekerd, zou je zeggen.

Maar ik denk ook veel: wat als…?

En dat brengt onzekerheid.

 

Ik denk dat overdenken niet alleen een negatieve kant heeft.

Je leert er ook veel van. Vooral jongeren.

Bij oudere mensen is het ‘normaal’, zegt mijn moeder,

omdat volwassenen nou eenmaal veel aan hun hoofd hebben.

Kinderen, werk, en zo.

Moeten we het normaliseren? Of er iets aan doen?

(Daar denk ik dus óók over na.)

 

Ooit leerde ik van een serie (voor alle moeders):

“Een onvoorbereide vrouw zal falen voor het leven.”

Ik ben geen moeder, dus ik kan niet veel zeggen.

Maar omdat ik een overdenker ben, weet ik dingen

die misschien niet belangrijk zijn om te weten…

maar ik weet ze

omdat ik nadenk over álle hoeken

die iemand kan meemaken.

 

Ik denk dat die stelling klopt.

 

Ik heb veel geleerd van het denken.

Maar het is niet altijd fijn geweest.

Op een gegeven moment zit er veel in je hoofd.

Alsof het allemaal in een potje wordt gestopt.

Maar als je er goed mee omgaat,

kan dat potje geleegd worden

voor nieuwe gedachten.

 

De sleutel van alles wat ik heb doorgemaakt:

Positief nadenken.

En:

jezelf eerst begrijpen

voordat je klaar bent voor nieuwe dingen.

Zo ben je ook voorbereid.