Alle inzendingen over gedrag

berijden om de visioenen te vermijden in de rimpels van water door de warmte van de huid ingebed , haar geur houdt me in haar greep en raakt mij met haar adem als ik de mildste woorden op mijn netvlies lees als het levensnet zich sluit, in de erosie van herinneringen, setting van beeldende sculpturen een laatste vluchtige omhelzing gedragen…

Je gedrag bepaalt wie je bent, je bent bepaald aan je gedrag voor jou die dit niet weet, wordt het een loodzware dag, loodzwaar bepalend, net als je gedrag…

samen hebben we je terug gedragen terug gedragen naar daar waar het ooit begon en kijken je na eindeloos…

Waarom zijn mannen soms niet dol op vrouwen? Welnu, die vraag waarom ze homo zijn Beantwoordt ons de fruitvlieg in het klein: Ze drinken te veel jonge ofwel ouwe. Dus als ze maar geheelonthouder worden Komt het met onze homo’s weer in orde.…

Als jongen had ik meer moeten ravotten Ik zat maar bij de kachel met een boek Kwam nooit eens thuis met gaten in mijn broek Daarom wou mijn ontwikkeling niet vlotten Dus ga ik nu alsnog 'n beetje dollen Bijvoorbeeld door dat bushokje te mollen!…

Wij zijn allemaal bij elkaar de mensen ons gedrag is als het goed is menselijk het totaal is dus de mensheid, alle mensen wijkt ons gedrag door misdaden af dan zijn wij mensen, onmenselijk en gedragen ons onwenselijk worden misdaden collectief gepleegd volkerenmoord, genocide dan is de MENSHEID in het geding en niet de MENSELIJKHEID…

Ik kan niet wachten tot Google Glass wordt gedragen en al mijn gedragingen van a tot z worden vastgelegd! Hard bewijs van vooral misdragingen Ja, door de ogen van die ander!…

Gedragen op vleugels van liefde gedragen door het leven gedragen door een hogere macht om alles aan liefde te geven. Liefde die soms beproefd werd door ziekte en zorgen, we zullen het samen delen voelen ons bij elkaar geborgen. Vleugels van liefde eindeloos vleugels van liefde woordenloos.…

Zoals de meeuw In al zijn koninklijkheid Wordt gedragen door de wind Zo worden wij Dag in dag uit Gedragen door de liefde Van Hem die Uw zoon is, Net als Hij Zijn wij geborgen, Zijn wij Uw kind…

Wat zijn wij mensen toch omgeven en gedragen; we stellen soms veel vragen en vinden niet de zin totdat het tot ons dóórdringt dat wij geborgen zijn, dat soms de tranen drogen als wij verbonden zijn.…

topmodel maar mijn kleurrijke buurvrouw met haar glanzende huid is dat wel je moet even het hoekje om gaan dan zie je daar in vol ornaat een rijk beschilderd topstuk staan soms glijdt een voorzichtige hand vluchtig langs mijn gebruinde bast en bemerkt mijn zachte binnenkant door een mens weloverwogen beslist wordt ik ooit nog op handen gedragen…

naakte zandduinen ontsluiten een thuishaven geborgen liefde…

De zee is een lange lijn die uithaalt naar de wereld van mensen het krult er onder boze deiningen van dingen die we niet kennen golven komen van andere planeten onder ons voeten over de kim en nog vele einders verder weg zoals ik met mijn linkerhand geen raad weet hoe die moet schrijven draag ik iedere kustlijn op mijn rechterpalm…

hoog in de lucht gaan staart en vleugels als in vogelvlucht in blauw en grijs tussen witte wolken naar een paradijs jouw voetafdruk op een eiland van warm geluk -- och kon ik even steels daar zijn die pracht meebeleven -- zonlicht op je ogen aarde in zicht tijd voorbijgevlogen…

ze draagt een kistje in haar tere handen dat een aandenken aan haar man bevat de winter had hem dit jaar beet gehad haar woning zou ze spoedig verpanden het open terrein droeg nog hun stappen en maakte zich op wat werd uitgestrooid ze voelde zich ellendig en berooid het alleen zijn was nog niet te behappen wat goed en leuk was ging helaas…

Onmenselijk gedrag Het lijkt helaas de orde van de dag Raketten op je huis We zien het te vaak op de buis Een ver van onze bed show? Laten we het hopen Je weet nooit hoe het zal lopen Gaza, is nu na Oekraïne, ook in zo'n nachtmerrie belandt! Was het maar een nachtmerrie...…

Langzaam kleurt het bladerdak naar pastel van vele kleuren op het pad hier en daar een dode tak een zachte bries brengt herfstgeuren. Een oudere man loopt over de paden genietend van de herfstzon de grond bezaaid met blad en zaden nu stervend nadat in de lente hun leven begon. Zo is het leven dacht de man één jaar is voor 't blad genoeg…

Hij staat waar niets van hem gevraagd wordt, tegen muren die gewend zijn aan zwijgen. Niemand mist hem daar. Dat scheelt. Hij ziet mensen praten zoals men praat om stilte te vermijden. Lachen is sneller dan eerlijk zijn. Aandacht werkt kort, berekend, uitgedeeld als wisselgeld. Wie te lang kijkt, valt af. In gezichten leest hij…

Voordat je weer een aanval doet op een tekst Wat volgens jou is fout is geschreven Moet je niet vergeten. Dat een gedicht ook artistiek kan worden weergegeven. Een fout hier en daar is zo gemaakt Maar een note wat precies zo staat Is een interpretatie van zijn creatie Het hoeft niet perfect te wezen of compleet ABN . Er is nog iets als…

je rustige adem gelijk een sierlijke vogel danste de avond in streelde wolken in een hemel alleen van ons veren van klank vlogen mij verder dan ik ooit zou dromen…

Gezeten aan de waterkant verzink ik in diepe dromen met een lach om de mond omdat ik stil luisterend de rivier hoorde zeggen dat zij mijn woorden verstond In dezelfde cadans als haar voortstuwend vloeien neemt ze de fluistering mee door het water gedragen kabbelend bejubeld stromend uit haar mond in de onmetelijke zee Eens, mijn liefste…

Als al mijn dromen gelijkwaardig waren aan de realiteit zoals die gisteren was Als alle verleden jaren nog beter waren ongebonden van tijd gedragen door Atlas Als alle verloren uren verzameld waren in zeeën van spijt en tijdloosheid er was Als het eeuwig zou duren en meer is te verklaren dan is voorbereid Dan weet…

Het is een hallucinatie, de drang van overleven. Het is een fascinatie, uit balans gewreven. Het was een Godsbelofte, in weerbarstigheid. Het was een ideaal, na het kruis bevrijd. Het is materie boven wet, schulden vergeven. Het is een mooie tendens, Voor de kruisdrager om ons te geven.…

Laat vierendelers loeien Laat verderf maar bloeien Al die mensen gek op een cijfer Verspillen moeite verloren ijver Het gaat een ieder om persoonlijk genot Als je dat niet inziet ben je een dot Een zogenaamd zielig zelfingenomen watje Niemand geeft daarvoor nog een kwartje Ik heb mijn punten al dagenlang niet meer geteld Want weet je ik…

majesteit het wordt tijd om respect te tonen voor de dieren ophouden met uw jachtlust op hen te botvieren de boel gedeeltelijk toch afsluiten kinderachtig gedrag een smet op onze prachtig gekleurde vlag vrolijk zei u gelijke monniken gelijke kappen geloof mij geen dierenvriend binnen buitenland gaat deze zegswijze…

ze verlegde een steen omdat ze zich eraan bezeerd had haar tred sloffend haar schouders alsof ingezakt in haar doffe haren de stemmen van duizenden mensen geplakt over niet willen deugen over anders zijn de echo van vader zijn stem “stom geboren nooit iets bijgeleerd” weerklonk in de diepte van haar zijn tot het moment dat zij die…

Slechts gesluierd hopen wordt alleen gedragen door het zonnenlicht.…

Kruis op een heuvel draagt een lichaam en een ziel waar ik verdwaald kniel tafel in kruisvorm draagt het brood een kelk met wijn daar mag ik thuis zijn…

heel veel woorden onuitgesproken van hart tot hart van oog tot oog worden stilletjes gedragen op de vleugels van de wind…

jouw lichtval inspireerde me jij mijn godin van glas in het koele blauw van zelfverzekerdheid met roodwarme handen die in subtiele strelingen mijn koude huid s-nachts deed branden heb je schaduw gedragen zonder te vragen mezelf gekoesterd aan jou tot de kleuren verschoven jouw verborgen diepte langzaam naar boven kwam en ik…