Alle inzendingen over gevoelens

gevoelens te doorbreken laat jouw hart je maar vertellen hoe je de situatie kan controleren met veel of juist wat minder hulp zonder een ander of jezelf te bezeren maar met genoeg oplettendheid, kruip jij vanzelf uit jouw schulp.…

Het gevoel dat tijdloos blijft, terwijl ons bewustzijn groeit. Terwijl we verder voortgaan, naar wie we werkelijk waren. Wanneer we vooruit gaan, naar wie we gelooflijk zijn. Gedreven door het leven zelf, dat ook het leven in ons is. Gedreven door ongrijpbaarheid, dat niet anders groeien kan. Leven dat in de diepste kernen, ieders bewustzijn…

Door onwelkome gevoelens Te negeren of te onderdrukken Versterken we ze juist Op een aandachtige manier Afstand nemen van de gevoelens Die je in de weg zitten Helpen je los te laten Kalmer te worden Bewuster te leven en te veranderen…

Onze paden schenen te gaan kruizen Zouden gaan verweven Alle signalen wezen naar de liefde Maar een gelukkig einde is uitgebleven Een openhartig gesprek, nog net geen ruzie Maakte een eind aan de illusie Een vriendschap is gevormd in de discussie Liefde was er niet, was de conclusie Toch koester ik gevoelens voor je Gevoelens die ik je…

Ik loop óver van gevoelens zichtbaar voor wie mij werk'lijk kent! Het leven is oprecht een wonder, 'k hoop dat iedereen dat ziet niet met ogen maar met gevoelens, voor mij zo simpel voor anderen niet ?…

Woorden, die overgaan in zinnen, gevoelens, die het van gedachten winnen, zinnen, overgaand in een couplet, emoties, die ik in woorden omzet, strofes, vormen een gedicht, gevoelens, even voel ik me weer licht...…

Weet mijn gevoelens Voel mijn gevoelens Nu…

Mij ooit beschermend tegen mijn gevoelens. De splinters steken. Voel alle gevoelens tegelijkertijd. Alles wil eruit. Angst voor de volgende omhelzing, eigenlijk ook een verlangen.…

die met verstrengelde gevoelens samenkomen…

Omdat je weet van mijn gevoelens mag ik niet te dicht bij je komen, hou je me op een veilige afstand en mag ik alleen maar van je dromen. Omdat je weet van mijn gevoelens kan ik niet thuis bij je komen, slapen we nu definitief apart en mag ik alleen maar van je dromen.…

Ik hoef niet die mooie pracht en praal ik wil niet op een hoog voetstuk staan geen licht dat speciaal op mij is gericht ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal Ik verwacht geen halsbrekende toeren geen zee van bloemen voor mijn deur geen serenades vlak onder mijn raam je hoeft geen toneelstuk op te voeren Ik wil niets horen over de toekomstdromen…

Voorvoel mij Voorvoel mij, zei ze verstild, stil dan zegt ze, in ongeduld Bedoel je, zeg ik, dat ik voorvoelen kan? Ik raak aan haar buik Nee, zegt ze Voorvoel mij dan Waterzacht, dat is het vast Verwachtings(over-)vol, gretig is ze Het tintelt me Het tintelt me, vraag ik Zwijgend staart ze, doordringt ze me, verdrinkt ze…

Ik zie jouw mooie ogen, kijkend naar de grond. Ze zitten vol met zorgen, al zijn ze nog zó rond. En je zegt me zonder praten, je zegt me wat je voelt, Dat je het niet meer kan laten, ook al lijk je toch zo cool. Ja, jouw ogen zeggen alles, ook wat je eig’lijk niet zeggen wilt, En ook al zeg je: “kap es”, ik weet toch nog wat je voelt…

Schrijf gedachten in de lucht gekrast in het geheugen als woorden op het natte strand Schrijf woorden op papier als negatieven van gevoelens die gedachten waren…

een wereld van licht, een wereld van duister maar altijd oprecht en niet dat gefluister soms zijn er stormen die met veel geweld op gevoelens inbeuken, als dat maar herstelt ik wil zon in mijn wereld met alleen mooie dagen en als ik je zie dan zal ik je vragen kom naar mijn wereld, ga met me mee dit wil ik delen...mijn wereld mijn…

Gezichten vervagen als een levende herinnering Stemmen verstommen tot er enkel een stil gefluister te horen is de gevoelens van het moment worden steeds intenser aanrakingen telkens weer herbeleefd de vlinders zijn in zwermen aanwezig laat mij nu maar gewoon genieten en uitkijken naar later ik mis je nu al maar ik ben op weg naar later…

Mijn gedachten ploeteren maar voort in de modderpoel van wat eens mijn verstand was emoties hebben de controle overgenomen en fladderen vrolijk rond in het mulle zand dat zachtjes kraakt onder mijn gevoelens Waar komen zand en modder elkaar weer tegen?…

Ik kan de antwoorden niet vinden Heb gekropen op mijn knieën Zoekend naar alles Om me te helpen niet te verdrinken Beloftes zijn leugens geworden Niet eens eerlijk diep van binnen Ik loop achterstevoren En zie dat mijn leven me vaarwel zwaait Dolend door de straten als een blinde. Kan niemand me helpen weer te zien?…

Maar toch word ik, heel gedwee, door mijn gevoelens misleid. Het enige wat ik ervan leer, is dat ik verleiding moet weerstaan. Want keer op keer gaan er door mij mensen kapot aan. Ik verlies weer, het heeft me opnieuw misleid. Hoe ik ook protesteer, mezelf raak ik niet kwijt.…

Mijn pen gaat driftig heen en weer En zet alle gevoelens en gedachtes neer. Al mijn plussen en mijn minnen, De gevoelens van ergens daar binnen. Al mijn lief en al mijn leed, Dat me lachen of huilen deed. Al mijn taken en mijn zorgen, Steeds weer voor de nieuwe morgen. Tja belangrijk zo'n velletje papier, Voor mij wel, lees maar hier.…

Van jaar tot jaar sneeuwt het herinneringen, ze bedekken en blokkeren de oprit Ik schep ze aan de kant Ik moet eruit, ik moet boodschappen doen En als ze gaan smelten als ze in de regenpijp druppelen en weglopen lig ik wakker in bed te luisteren en volg ik het kabbelen in de goot Het maakt me wanhopig Ik wil weg, een pauze om alles…

een beetje lachen is niet eenvoudig een beetje wenen ook niet een beetje leven of een beetje dood een beetje blij een beetje vrij de beetjes zitten vanbinnen aan de buitenkant zijn ze moeilijk te verzinnen…

Ze vindt mijn gevoel niet herkenbaar: 'Zoek nu eens -- je echte gevoel!'…

in tijden van vasthouden saamhorigheid, warmte nieuw leven, nieuwsgierigheid verwondering, trots nieuw aan te nemen rollen waait er een gure wind die littekens openrijt van ongezien zijn en ongehoord worden was stilte de grootste vriend gelijk ijsbloemen op het raam in tijden van vasthouden laat jij mij juist los…

De gevoelens hij Ervoer, grensde aan ’t onmogelijke, Zette zijn leven In deze wondre wereld op z’n kop.…

De rook die mijn zicht belemmert Mijn hersenen blokkeert En mijn ware gevoelens laat komen Onder het gedreun van muziek Onder invloed van de vragen Blijf ik in het leven voort Schrijvend over dingen Blijvend in het gister Gaat de wereld mij voorbij Want de rook belemmert mijn zicht En mijn hersenen Mijn gevoelens komen boven Maar niets te…

sterk genoeg is maken andere dingen niet uit als de liefde sterk genoeg is neem dan een positief besluit als de twijfel daar is denk dan nog eens heel goed na als de twijfel voorbij is zeg me dan toch waar ik sta als je naar mij terug verlangt zoals ik naar jou als je naar me terug verlangt kom dan terug, liefst gauw als je mijn gevoelens…

soms voel je je als een vlinder soms als een rups in een cocon soms voel je je als een leeuw die alles overwon soms voel je je als een haasje bang afwachtend voor wat er komen gaat maar dit alles hoort bij het leven en leven is toch waar het om gaat…

maak m'n wonden open vul ze met je liefdestast de pijn zal wel blijven maar je hebt me verrast ik kan weer blij zijn ik kan weer lachen ik toon weer mijn emoties maar doe voorzichtig het ligt nog zo teer ik ken ze nog niet precies…

ik wil met je schreeuwen een felle ruzie voor je koken in discussie ik wil met je praten me aan je ergeren je nooit verlaten het bed met je delen ik wil met je knuffelen je horen zeuren je verrassen weer opfleuren ik wil je troosten zoveel dingen met je doen met je proosten en onze eerste zoen…