Alle inzendingen over kind,zocht,druk

Gisteren Gisteren had ik het druk. Zo voelde het- ik zocht het kind in mij en vond vooral werk. Ik klapte in mijn handjes- niks opgelost wel enthousiast. Legde zakdoekjes neer alsof ze anders zouden weglopen. Rangschikte eitjes, allemaal even belangrijk dat vonden zij ook.…

De kinderen zijn nu uitgevlogen, zij had hem nog nooit bedrogen, maar alleen en eenzaam thuis, zocht zij vertier buitenshuis. Hij is druk met de zaak gebleven, zij heeft opnieuw geluk gevonden in haar leven.…

De kinderen zijn nu uitgevlogen, zij had hem nog nooit bedrogen, maar alleen en eenzaam thuis, zocht zij vertier buitenshuis. Hij is druk met de zaak gebleven, zij heeft opnieuw geluk gevonden in haar leven.…

Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst wandelend langs de wind, blaren die waaien, langs de schuilplaats van merels en kraaien langs waar kilte haar klauwen kerft in de vouwen van de bergen maar nergens bespeurde ik de geur van je aanwezigheid zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…

Met het zonnetje op mijn bol ga ik de natuur in Mensen zien mij niet aan voor vol maar dit is pas het begin Er staat een frisse wind maar dat mag de pret niet drukken Ik voel me weer kind en overbrug zo hele stukken Gisteren heb ik ze gekocht schoenen met wieltjes eronder Iets waar ik al een tijdje naar zocht en me nog steeds over verwonder…

Zocht ik mijzelf Tussen Man en Vrouw, Of het Nieuwe Land Achter 't verre lint? Ik zocht Jou En in mijn buik Draag ik Ons Kind…

zijn Geen zorgen, geen druk, geen dwang Een koekje happen, aan een ijsje likken Kijken en leren en vooral genieten Genieten van eigenlijk helemaal niets Niet weten wat de toekomst gaat brengen Niet nadenken, spelen en jezelf zijn.…

Ik zocht je in kindergelach Zo onschuldig, zo teder en zo zacht Maar geen enkele lach Die jou bij me bracht Ik zocht je in zonnestralen Je ogen, je stem en je haren Maar geen enkele straal Die jou bij me bracht Ik zocht je in anderen Mijn hoop, mijn lot en mijn verlangen Maar geen ander Die jou bij me bracht Ik zocht je in mijn eigen…

Een woord om onrustige gedachten te ordenen Een hand Om dwalende ledematen te leiden Een oog Om een dolende ziel te hervinden Ik zag mij in jouw ogen In jouw handen In jouw woorden Maar ik wilde jou helemaal niet zijn Ga weg Uit mijn gedachten Ik orden Ga weg Ik stap zelf wel De wereld in Kijk maar Hoe ik mijn eigenwaarde…

Ik zocht je In de lucht In de bloemen In mijn hart vond ik waar ik naar zocht Toch wil ik iets tastbaars En jouw graf is concreet Maar met een steen kan ik niet knuffelen…

water in maar ik wil zwemmen in de zee ik steek een enkel kaarsje aan maar ik wil kijken naar de zon ik slaap graag later in maar sta vroeg op, gedwee toch wil ik dagen verder gaan dan de laatste droom die ik verzon tastend naar een peertje licht smachtend naar een druppel vocht maar het blijft een stom gezicht als zon en zee is wat je zocht…

Een gedicht is meer dan een rijmende zin er zit vaak één of andere boodschap in, Het is iets anders dan woorden alleen het bereikt een mens vaak dwars door alles heen Het geeft uiting aan wat men voelt het maakt duidelijk wat er eigenlijk wordt bedoeld, Een gedicht kan een medemens opbeuren Zijn sombere blik voorzien van nieuwe heldere kleuren…

het wereldwijde terrorisme dat door bush wordt aangewakkerd met zn kuren bezorgt me elke dag weer overuren nog even en ik heb het wel gehad ellende escaleert het doet me pijn ik heb geen leven zo zei slanke hein…

Later word ik een fossiel langzaam sterf ik af en voel me iets anders worden misschien niet van steen maar wel iets hards niet te doorgronden…

Dus ook leuke tijden, verliefde uren "God" wat is het leven druk.…

Ik maak me niet meer druk om dingen die ik toch niet veranderen kan ik maak me niet meer druk om dingen die al vaststaan ik maak me niet meer druk om ’t feit dat ik ’t druk heb ’t einde van dit werkje moet ik verschuiven naar morgen, want ik heb ’t nu te druk.…

Het hoofd dat Al maar door Blijft malen Aangestoken door Onrust en onzekerheid En druk bezig Blijft de mens In mij te verontrusten - En dan het hart! Dat voldoende heeft Aan vrede en verdraagzaamheid Van nu aan Tot in eeuwigheid…

Maar: een mens mag zich druk maken (niet vet) om datgene wat haar of hem nou NET het meest bezig houdt. Want: natuurlijk zal er altijd iets anders zijn waar een mens zich druk over maakt, echter: het is het geschrevene wat doorgaans de ziel het meeste raakt!…

De middag straalt er spelen kinderen op straat papa is vrij vandaag en mama ook de zee lokt het is druk, druk, druk de aarde werkt ik niet en kijk tv schrik op en dan komt de vloed als een dief in de nacht de wereld en de mensheid huilt, huilt, huilt zeeën van tranen…

Het rijmen viel die dag bepaald niet mee mij was gevraagd een kort sonnet te schrijven ik leek uit pure faalangst te verstijven en rende af en aan naar de w.c. Gehurkt ontsnapte mij een schietgebed en zie: opeens had ik een speedsonnet…

ik heb altijd de warmte gezocht van jouw handen ook al waren je vingers onrustig druk in temperamentvol gesticuleren samen zochten we consensus en rust sloten zacht in begrijpen na jaren ervaren was een blik vaak genoeg voor dezelfde toon we wisselden gewoon energie en omarmden elkaar in close harmony…

Teruggespoeld en wel, met een druk van een kindervingertje, wist ik opeens weer: dit gebaar vergeet ik nimmer meer!…

Stond ze daar omdat ze verlangend naar een god van liefde zocht? Niet de gekruisigde, maar de verrezene, niet voor een klein moment maar voorgoed. Keek ze daarom op dat drukke perron met doffe ogen naar die zwijgzame, vluchtige stoet van onbewogen blikken?…

Een kind voelt alle thuisstress op de schouders. Dat uit zich meestal in een slecht rapport en druk gedrag en ruzie dus dan wordt het kind van school verwijderd door de ouders. Die mensen zijn patiënten in mijn ogen. Ze vluchten voor het eigen onvermogen.…

toen je werd geboren groeide om jou een laag van spiegelglas waarin je zocht, naar wie je was want iemand had je innerlijk ontnomen de pijn naar binnen toe geslagen we drukken knuffeldieren door de kieren zalf en lentegeuren maar het verzacht niet diep in jezelf, vond jij ze zijn er, in je bloed tranen met een rode gloed iemand zong een…

mijn pen drupt inkt laat zinnebeelden vloeien op papier soms ontaardt een vlek in een sierlijke illustratie een prettig perspectief met een voelbaar reliëf soms is de inspiratie net abstracte kunst blijft de vlek te vaag hangen in mijn hoofd geef ik slechts een vlaag van wat ik werkelijk zie ze zeggen wel eens je bent zo goed als…

mijn pen begeeft zich op een hellend vlak als ik begin te schrijven ze schreeuwt om lijfelijk contact alsof ze met het maagdelijk papier de liefde wil bedrijven het schrift kent echter regels en ik ga regelmatig vreemd met de pc daarmee bezegel ik het noodlot ik begeef mij op een hellend vlak als ik begin te schrijven ik schreeuw…

gourmet-groenten een kilo voor ruim 27 guldentjes sla rucola, ijsberggekoeld slechts 17 gulden de kilo tussen alle rijkgevulde super marktkarren sta ik, verdwaasd door de hoeveelheid hazenpepers, kalkoenen, ganzenlevers, tournedos, liflaf-filet varkenslapjes al dan niet dradend in een rollade ik wacht gewoon nog even tot dit jaar vergaan is de druk…

ik voel een druk het is heel zwaar het voelt heel naar maar het is het waard…

Misschien morgen of overmorgen, vandaag hebben we 't veel te druk.…