Alle inzendingen

Regendruppels tokkelen een vrolijke melodie op het dak. De fluitende wind speelt ondeugend met een tak. Lentebloemen, gisteren nog fier met een popelend hart. Vandaag moedeloos... alles zwart. Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen. Terugkeer van de zon, een groot verlangen. Ze zien de schoonheid van de regen niet. Glinsterende parels wanneer…

Ik weet niet hoe ik danken moet, Gij, die ons duizendvoudig groet in alles wat Gij hebt gegeven: het licht, de dag, het weer, de wind, de sterrenpracht, de lach van 't kind en ‘t water dat het al doet leven. Ik weet niet hoe ik danken moet, want Gij, o God, zijt eindloos goed Gij laat U overal uit blijken: in vrolijkheid en vriendenfeest…

Alle breekbare bladzijden uit het boek der prille liefde leest hij voor in zijn gedachten het zijn eenvoudige feiten over bonte bloemen en het behang en het belang van aandacht geven hij vertelt het niet aan iedereen dat hij haar liefheeft met zijn stilte door een verlangen in de nacht hij legt zijn honger in de dakgoot bedekt de toekomst…

min oneindig het was daar goed en dan het punt twee veel punten een lijn een levenslijn gekrabbeld gevlamd gevlekt vertakt verslingerd vervaagd vertraagd versimpeld en de lijn weer een rechte plus oneindig tegemoet daar is het goed…

De pijn schittert als oogverblindende wreedheid in de ogen van de argeloze geliefde op aarde onder een ziedende middelpuntvliedende kracht van zijn. De meest voorbarig gewraakte reden -maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover? nimmer vrije treden over deze razend geromantiseerde vermeden tijdigheid. Dapperheid nestelt zich op het water pas…

IJskorrels dansen bakstenen liggen los in het zand mijn hoofd gebogen onder mijn capuchon vind ik je deurbel beklad en bestickerd Ik zoek een getuige die me vertelt dat ik zijn mocht wat ik hoopte wie ik was…

Ze zetten ons weg als kaffers en ketters Maar zijn zij de barbaren, de bezetters Niet zelf die niet vallen te gedogen Waardoor we hypocriet worden bedrogen Tot op het bot verwaten naties Fatwas uitvaardigend en condemnaties In oorden waar ze dood en verderf telen Zien we de vermoorde onschuld spelen Revanchistisch eisen ze op hun tol Om…

Met uitgestrekte armen tegen een straal licht. De kliniek smelt onder mij vloeren, muren tijd. Een wind die in mijn longen brandt opent mijn zicht. Jouw ogen – miljarden in één enkele vonk rijkdom die niet in geld te vatten is. En al blijven we vreemden smelt elke grens gekweld door die seconden die niet geteld konden worden…

Gegroet, o lezer met struisverenhoed in uw chíton, sandalen goedkoop ondergoed op de drukke bazar de markt of de soukh voor een kus of een duit of een heitje een joet gekocht afgedongen of eerlijk gejat ondershands zonder sou achter kleurrijke schermen naakt over de schutting gepast voor een knaak om uw lijf tegen kou en…

De week voor Pasen Van oudsher de Passieweek Een week van diepgang Passie is lijden Tevens diepe emotie En ook verlangen Op weg naar Pasen Betekenisvolle tijd Neergaan en opstaan Dwalen door dalen Kou en regen laten gaan De Lente breekt aan Hazen in de wei Koning Winter neemt afscheid De wereld krijgt kleur Ostara…

Tussen doornen groeit een knop in stille adem lente ontwaakt zacht De lucht draagt de geur van ontwaken, een lichtheid stijgt op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert. Onder mijn voeten zingt de aarde van groei en begin, een warme adem stijgt op uit het gras, stilte…

De Knesset stemde voor de doodstrafwet Dus Ben Gvir is blij, hij kan niet wachten Voordat de wet (na martelen, verkrachten) Voor elke terrorist wordt ingezet De man is echter zelf het schoolvoorbeeld Dus hopelijk wordt Ben Gvirendeeld…

in een veld zonder grenzen waar het licht aarzelend valt lopen mensen met lege manden sommigen bukken rapen moeizaam glinsterende zaden hard als steen scherp als inzicht ze wegen zwaar in de hand maar groeien langzaam tot bomen die schaduw geven anderen laten de wind hun werk doen staan stil mond open en slikken wat voorbij waait pluizig…

Hun huis is vol, rijk ingericht, met een hoekje -- waar ze kamperen.…

Welkom kleintje, in mijn armen zo dichtbij, ik fluister zacht je naam en hoor ook een stuk van mij jij bent gekomen zo echt,zo onverwacht niet langer een gedachte, maar adem in de nacht ik droomde ooit van jou, maar dromen zijn zo licht en jij ligt hier te wegen- een waarheid in mijn zicht en ergens in dat voelen ontstaat een…

Als ik om liefde moet vragen en gevend moet zijn Als ik in de spiegel moet kijken en tevreden moet zijn Als ik écht alles wegstop en levend moet zijn Dan ben ik niets, dan ben ik pijn En hoeveel ze ook om je geven en hoeveel liefde ze je ook schenken: Het is gewoon nooit goed En het is gewoon nooit genoeg En jij bent ook,…

‘Slaap, kindje, slaap, daarbuiten loopt een schaap!’ je hartje tegen mijn harte aan ik voel het kloppen, voel het slaan. ‘Slaap, kindje, slaap!’ Daarbuiten gaan geen mensen meer, de huizenogen loken neer, de straatlichtjes zijn uitgedaan, boven gingen de sterren aan en 't is heel stil: alleen de wacht trommelt, hol stappend, door de…

welke naam de wind ook heeft hij is mannelijk in alle talen of liever jongensachtig overal blaast hij jurken bol rukt hij aan wasgoed en slaat verwoed en wispelturig de bladen om van boeken en van kranten waar het niet waait vallen geen bladeren en maakt niemand bewegingen zoals jij nu met je hand door je haar zo sierlijk en…

Als ik je mag gidsen, langs deze weg, één die ik zelf niet echt ken, mag ik je dan vertellen en dan nog eens— wat het vraagt om een gelukkig man te zijn. Deze weg zal nooit haar einde vinden, slechts stappen die steeds voor je liggen. Geen beloning, geen vreugde in zicht, niets waar je ooit naar verlangde. Want vinden is geen deel van dit—…

Het regent, het regent dat ’ t giet, Alles buiten wordt nu nat, Ook ik, lopend van hot naar haar, Wijl regen deert mij niet. Alleen , ik groei er niet van, Bomen en struiken doen dat wel, Ook heesters en plantjes, Maar dieren niet, zijn net mensen. Want de mensen wensen, Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje, Of lekker te kunnen relaxen…

een kleine overwinning als een lucifer in een storm hij hield zijn adem vast alsof gedachten zuurstof nodig hadden alsof zij een brand was en hij eindelijk as kon worden zestig seconden lang was de wereld een lege kamer zonder haar stem tegen de muren maar tijd is een sluwe smid slaat herinnering terug in vorm nog voor de minuut koud…

Ach, kon ik je maar strelen Een duim langs je elleboog Vingers op je arm Een hand die glijdt over je rug Je vingers die mijn haar naar achteren strijken Onze benen verstrengeld je hand op mijn knie Lepeltje lepeltje terwijl het buiten licht wordt luisterend naar je hartslag mijn hoofd op je borst Onze blikken die elkaar ontmoeten…

feminisme is het streven voor vrouwen rechten ik snap niet dat dit moet bestaan wat hebben vrouwen nou verkeerd gedaan wij zorgen voor stijging in de wereldpopulatie er gaat echt wat mis in deze generatie ongesteldheid producten zijn nog niet gratis wie is de persoon die dit beslist feminsisme zou niet hoeven te bestaan mr mannen kunnen het…

Is het een korte of een lange nacht? Veel mensen dubben over zomertijd en raken elke keer de kluts weer kwijt. Ik heb daarom een ezelsbrug bedacht, zodat u nooit meer op problemen stuit, de ‘A’ in MAART geeft aan: klok Achteruit.…

Nieuwe momenten in het leven zijn vaak heel Spannend en onbekend, waarin onze comfortzone zonder het echt bewust door te hebben Schijnveiligheid geeft, met z’n onzichtbare muren en het ontnemen van de kans om echt te groeien, maar wie het onbekende Leert omarmen, zal een grotere ruimte aan zichzelf geven met onbegrensde…

Hoorde hij de schelpenzee door zijn oor; ongeholpen luisterend doet hij dat, mompelen; vergeef de verhalen hun achtergronden. Was zij de zonnebloem van verre en of, boven zwevend de wolken op de tijger haar rug: de bevrijder van dromen voor deze eindigheid. Gevallen was hij desalniettemin knie- en kleedloos als kansarme als stof in haar…

NATUURLIJK Het paradijs in zijn hoofd Creëerde prachtige vergezichten Die niet achter zijn rug om kletsten Ook creëerde het paradijs in zijn hoofd Een eerlijk, betrouwbaar en liefdevol dierenrijk Dat hem nimmer verried maar juist van hem hield Samengevat en om maar eens iets te noemen: Vergezichten en dieren Zijn zo heel veel anders…

Ik sta op het perron van mijn leven, en zie de treinen van mijn verleden. Ze razen niet meer— ze glijden langzaam voorbij, alsof ze weten dat ik eindelijk durf te kijken. In elke wagon zit een versie van mij, sommige lachen zonder reden, anderen staren uit het raam alsof ze iets verloren zijn dat nooit echt heeft mogen leven. Een trein…

van huilen naar helen van breken in delen van vallen naar staan weer verder gaan van mijn tranen die spreken naar stilte die heelt waar niets meer hoeft maar alles nog leeft van huilen naar hopen naar lichter misschien een weg die zich opent welke ik weer kan zien van het donker naar dagen van dragen naar zijn van huilen, heel even…

Jij onderbreekt mij. Ik dank je daarvoor. Elke keer opnieuw.…