inloggen

Alle inzendingen, jaar 2003, week 41

150 resultaten.
Sorteren op:

zomaar

hartenkreet
4,1 met 14 stemmen 1.592
Mijn dromen zijn vervlogen als een vogel in de nacht Onze toekomst is niet meer wat ik er van had verwacht Jij verdween uit mijn leven als sneeuw voor de zon Jouw liefde voor mij was nog sneller over dan dat 't begon…
daphne18 okt. 2003Lees meer…

zonder jou

hartenkreet
4,4 met 5 stemmen 1.188
reik mij de hand ik beloof jou de sterren loop jij met mij het leven tegemoet laat de wereld ontwaken om jou te beleven breek uit de nevels die harten omsluiten en de zon zal je raken elke dag meer zonder jou dooft een ster zonder jou breekt mijn hart…

dit is liefde

hartenkreet
4,5 met 11 stemmen 1.575
als de zachte wind die door mijn haren waait is je hand waarmee je lief het plakkerige stof van mijn wangen aait Nog warmer dan je vingers die langs tedere plekjes vlogen is je mond op de mijne en de liefde in je ogen…
Daphne18 okt. 2003Lees meer…

Twee in het gras

hartenkreet
4,2 met 6 stemmen 917
Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën Van witte huizen rond een stoffig plein Van koele schaduw in verlaten kathedralen Van een verliefde muzikant 's Nachts bij een droogstaande fontein Van zonlicht ongenadigd op je lichaam Van kruiken vol met zoete rode wijn Die droogstaande fontein, dat is de liefde En die verliefde muzikant Dat zal…

Zinloos

hartenkreet
4,5 met 4 stemmen 382
Deze wereld Wordt langzaam donker Het licht van tolerantie Gaat geleidelijk aan uit Steeds vaker neemt geweld De plek van het licht in Deze wereld Wordt langzaam besmet Met een virus dat terreur heet Het sluipt als een roofdier Dat hongerend jagende is Op zoek naar een prooi Deze wereld Wordt langzaam gedood Als wij niets doen Tegen…

Julie

netgedicht
2,8 met 11 stemmen 663
Deze julimiddag voelt uitzonderlijk jong nu ik na lange en doffe maanden aarzelend je grijze graf weer durf te zoeken. Langs de zomerbeschenen granieten steen begint in een hoek witte klimop te groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent. Julie, mijn kind, let niet op deze milde en onverwachte tranen. Vergeef me ook het…

Herfstsonate

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 358
Wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrelend neer te komen op de zwarte aarde die hen wacht…

Voor Jou

hartenkreet
4,1 met 39 stemmen 5.949
Zomaar, omdat jij mij neemt, zoals ik ben, nimmer verwachtingen schept, omdat je, als enige die ik ken, nooit over het verleden rept. Mij de ruimte geeft, adem te halen, mij niet vasthoudt, als ik wil gaan, die mij leidt over bergen en dalen, mij de zin in doet zien, van het bestaan. Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je mij meteen,…

Twee honden over een been komen zelden over een.

poëzie
3,6 met 18 stemmen 3.440
De Vorst mag* geen gezel* in zijn gebied gedogen, Hij wil zijn rijk en troon beheersen ongemeen*: De Minnaar is jaloers schier* van zijn eigen ogen, Ja van zijn schaduw, die hij voor hem* uit ziet treen*. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - kan concurrent ongedeeld bijna zich lopen…

Bedankt

hartenkreet
4,2 met 10 stemmen 2.749
Zwaar werden de dagen, en lang duurde de nacht Hoe moeilijk is het vechten bij het ontbreken van de macht? Maar ondanks het verlies, van de strijd om het leven, heb je ons een stuk geluk en liefde meegegeven...…
Jody18 okt. 2003Lees meer…

warme winterdag

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 665
de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap het wordt winter en toch heb ik het warm vandaag…

ziekte

hartenkreet
4,2 met 8 stemmen 560
koortsachtige warmte omgedraaide maag koude rillingen de wereld vaag geen pillen nodig het gevoel is fijn liefde is de ziekte jij het medicijn…

angst voor de angst

netgedicht
4,2 met 18 stemmen 1.099
ze is mooi, zeg ik, die het kan weten omdat ie zielsveel, niet te stoppen, houdt van haar vermogen om met haar hart te meten waarom en hoeveel ze mij vertrouwt maar soms is ze bang is ze bang om terug te glijden in het gat waarin ze al gezeten heeft waarin ze te lang - maar praat haar niet van tijden - heeft vergeten waarom ze zo graag leeft…

Reizen

netgedicht
3,9 met 16 stemmen 1.521
De weg en de wegen de wolken passeren het oog en de vlucht van het vliegtuig en de benen lopen die stappen en luiden op andere grond en andere tijden kijken uit naar waar deze weg op uitmondt…

bruisend van energie

hartenkreet
1,0 met 1 stemmen 502
bruisend van energie vind ik mijn weg in de donkere hemel plezier en uitdaging ver weg van verveling of een burn-out hier en daar getrokken aan mijn mouwen maar ik sleep hen mee een moment van rust die bezinning geeft laat je enkel groeien coachen, wijze woorden voelen en beschrijven bruisend van energie ik geef je een hand…

Zo moe...

hartenkreet
3,9 met 9 stemmen 671
Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tranen zijn gebeiteld mijn vleugels versteend Ik…

Medusa

hartenkreet
3,7 met 30 stemmen 2.279
Zij houdt mijn handen vast ik mag mij niet bewegen zij speelt dat zij Medusa is maakt mij van warme steen Twee minuten vindt zij te lang voor bewegingloos, het is maar een bedacht spel Langzaam wordt zij bang op mijn knipoog geeft zij een lel Ik hou mijn handen hard in die van haar ik mag mij niet bewegen weet dat zij Medusa…

Herfstondergang

netgedicht
2,8 met 20 stemmen 1.105
kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht nog nevels die laag na laag nog zachtjes beven…

Ik

gedicht
2,6 met 134 stemmen 36.918
ik, de bij gebrek aan beter dan maar mezelf zijnde: een soort De Slegte voor tweedehandse onverkochte emoties, ik kwam mezelf tegen, je was zo lief voor mijn melancholie, dat soort reuma van het gevoelsleven, maar als ik het warmhield, bijvoorbeeld in jouw armen, viel het best te harden. eigenlijk pasten we zo mooi bij elkaar dat ik sinds…

in onze wereld

netgedicht
3,8 met 12 stemmen 917
ik zag je staan nog groener dan je ogen je leest was slanker dan een den je lach zong parelend wie ik was ik nam je hand je hart werd me geschonken we werden dronken van elkaar in onze wereld zijn we nu een paar…

Vleugels

hartenkreet
4,2 met 19 stemmen 1.121
Je verdient elk woord, elk compliment, omdat je bent wie je bent. Je naam staat in de regen geschreven, even geen woorden, omdat je gevoelens worden begrepen. Ik wil zo graag slapen om je in mijn dromen nooit meer los te laten. Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met elke dag die ik met jou mag beleven. Laat me op…

kleuren

netgedicht
1,7 met 3 stemmen 500
Als ik je met kleuren inkleuren zou, met oker en met hemelsblauw en je omlijsten met een zweem van teder licht cyclaam, mijn god, dat lukte me niet gauw. Blijf maar gewoon een mooie vrouw in zwarte lijnen: mijn pen die jouw naam schrijft verlicht de pijnen.…

Kapothoedje

snelsonnet
3,4 met 19 stemmen 2.165
Een kerkvorst noemde onlangs de condooms Als middel tegen Aids beslist niet veilig En uiteraard geloof ik dat dan heilig; Ik moet wel, want ik ben oppassend rooms. Daarom gebruik ik nu een nylonkous En zo ben ik weer roomser dan de paus.…

Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle

poëzie
3,7 met 9 stemmen 1.210
Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle Stond zwart voor 't oosten; fakkelvlammen deden Flikk'ringen vliegen langs scherpkant'ge treden Van trap in plots'ling blauwe vestibule. En zichtbaar achter transparante tule, Die van 't terras fosferde naar beneden, Wezenloos, groenig wit kwam aangegleden De maan, bewusteloze somnambule; En stond…

Onmin

hartenkreet
1,5 met 2 stemmen 352
'Wat staat dat pak je lelijk, vent!' De timmerman, die voor z'n vak gekleed was in een spijkerpak, kreeg van z'n griet geen compliment. 'Je blonde krullen zijn verdwenen! Wie heeft je toch zo stom gekapt?' vroeg zij. Hij voelde zich getrapt op alle tien z'n hamertenen. 'Je bent een slet, een hoerentrien,' zo zag-ie tot een weerwoord…
Aubrey17 okt. 2003Lees meer…

verknocht

netgedicht
3,6 met 12 stemmen 954
innig gehecht aan grenzeloos vertrouwen eerlijke mening open gezicht ogen die nooit en te nimmer verzwijgen dat laten en doen tot denken verplicht innig gehecht aan zichtbaar verlangen strelende handen luisterend oor vinger die nooit en te nimmer zal wijzen naar waar ik naar toe moet of waar ik niet hoor innig gehecht aan veilige…

Kasteel Groot Buggenum

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 814
Voor professor Hentrich Het verleden is het laatste wat we weten, overwinning tijd op het grote vergeten, dat onzichtbaar in onze rug beweegt, terwijl we in het heden klimmen dooft het vergeten licht in ons hoofd steelt op kousenvoeten in het donker kostbare beelden, fluisterwoorden, de tranen van je meest dierbare – vergeten eet de…

Doolhof

hartenkreet
3,2 met 4 stemmen 862
Ik sta in het midden Dichter bij het eind Het begin achter me Welke kant nu weer op? Vragen in mijn kop Mijn hart klopt sneller Ik loop naar rechts Gevaarlijk terrein Voelt fijner Spanning Ik loop naar rechts Ik voel me rot Ik loop naar links Lichtjes op de weg Einde in zicht? Ik loop naar links Niet wat ik wil Hier moet ik uit De…
Missy17 okt. 2003Lees meer…

bekorende ogen

netgedicht
2,1 met 7 stemmen 539
weerspiegelen die ogen liefde om zich heen onthullen ze de dromen verscholen in jouw hart helder als sterren bekorend en zacht verzonken in die ogen jouw vertederende lach parels van kristal puur en vol verlangen ogen in dromen wil je mij bekoren…

Uitzichtloos

hartenkreet
4,1 met 10 stemmen 841
Onze idealen, uitzichtloos Hopend op geluk, dat nooit zal komen, Tranen vloeien en worden kunstmatig weggelachen Je vlucht weg in een eigen fantasierijke wereld, Waar je over alle mogelijkheden beschikt, Om te bereiken wat je wil. Maar het resultaat blijft uit En enkel een grote zeepbel blijft over, Klaar om stuk te springen.…
Meer laden...