inloggen

Alle inzendingen, jaar 2005, week 35

150 resultaten.
Sorteren op:

landschap

hartenkreet
3,7 met 7 stemmen 625
we lopen... over een landschap van witte bloemen ik heb je helemaal voor mijzelf...…
Tess 3 sep. 2005Lees meer…

Genot bindt niet...

poëzie
3,4 met 7 stemmen 1.294
Genot bindt niet voor immer: lichaamspracht verschemert onder de eedle zieleglans: mijn geest omhult u met de stralenkrans, door kunstnaars slechts aan heilgen toebedacht. Uw zachte glorie glijdt om mij en windt mij in heur helder licht, - en lange nacht verzwindt. Slechts ziele minnen: wat is lichaamspracht, als zij niet schittert van de glans…

Berenklauw in blauw

netgedicht
2,8 met 6 stemmen 446
Haar dagen slijt ze oevers met wallen bruin van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te…
WOLF 3 sep. 2005Lees meer…

een vleugje wind

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 439
je stond wat achteraf te spelen met je handen een vleugje wind verwaaide in je haar je ogen lachten ondeugende gedachten ik wachtte terwijl ik naar je vingers keek ze openden wat dromen ontsloten stukjes tijd ik zag herinneringen komen die je nu liever mijdt ik vang je blik mijn handen op je huid we leven in een wereld die anderen…

Leegte na de storm

hartenkreet
3,0 met 5 stemmen 765
Je ogen zeggen niets ze zijn zo leeg en stil Je lippen spreken niet ze zijn zo koud en kil Je handen zijn als ijs ze voelen somber en koud Je armen omvatten mij niet ze lijken zo ver weg Je kijkt niet meer naar me Je houdt me niet meer vast Je lippen spreken niet meer Je handen zijn niet meer zo zacht Als ik de tijd terug kon draaien…
Sharon 3 sep. 2005Lees meer…

de taveerne

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 351
in de taveerne, waar wij zaten te verveeld om het glas te heffen of te luisteren naar elkander slechts de tronie van de barman al beneveld in sluimer in licht geronk verdween de dag we hadden in bad kunnen gaan visjes eten in de haven vrijen en zo maar niets van al wij zaten verveeld met vuile glazen…
erik 3 sep. 2005Lees meer…

oude liefde

hartenkreet
4,4 met 13 stemmen 1.031
Op bezoek bij een vriend in het ziekenhuis zag ik ze samen, beiden grijs en bejaard. hij heel beschermend en teder, vol liefde. Met zijn arm om haar schouders, zij: finaal van de kaart. twee oude mensen, een man en een vrouw, een echtpaar al jaren, een eeuwigheid trouw. Ze schuifelden samen door de ziekenhuisgang en hij pakte een rolstoel…

Jouw goedemorgen

netgedicht
4,6 met 19 stemmen 581
het eerste vale goud van de rijzende zomerzon die zich traag ontvouwt aan de vage horizon kleurt het leeg zwart van een schaduwloos, de nacht; een onhoorbaar smart als bloeit de rode roos alsof doornloos dankbaar onder een vochtig deken van dauw ochtendklaar over de wind haar streken vinden wij geluiden van de zingende natuur gestuwd…

wie ik ben

hartenkreet
3,0 met 4 stemmen 709
mijn gedachten, dát ben ik en in gedichten die ik lees en die ik schrijf dáár vind je mij mijn gevoelens, dát ben ik en ook de droom waarin ik me verliezen kan is deel van mij maar mijn werk, dat ben ik niet men vraagt mij steeds naar het bekende wie mij niet zoekt, die vindt mij niet…

Status quo

netgedicht
3,5 met 8 stemmen 512
Slechts een deel van jou ben ik; en jij, je bent alles van mij. In de aanraking van jouw lippen vond ik je; aarzelend eerst, daarna feller. Verlangen inferno, maar niets quid pro quo.…

Papa's kleine rakker

hartenkreet
4,2 met 35 stemmen 2.833
"ik heb lekker geslapen, papa" stamelt mijn kleine rakker gevolgd door een mondwijd gapen hij is nog niet helemaal wakker "goedemorgen knappe zoon, het wordt een prachtige dag" zegt papa op liefkozende toon met een knuffelende glimlach "ik maak je een boterham klaar maar ga je eerst maar wassen" tegenpruttelend zegt hij bijna "maar…

ik heb nee gezegd

hartenkreet
4,7 met 9 stemmen 795
ze dreef me tot de rand de baas, mijn moeder met haar grote dwingende ogen en haar harde stem luid en rustig zei ik 'nee' nog enkele stappen vóór de rand die laatste stappen zet ik niet niet vrijwillig en niet onder dwang ik heb nee gezegd met kracht, niet braaf maar wel terecht en hoeveel stappen kost het nu om mezelf en…

Stilte

hartenkreet
2,8 met 4 stemmen 741
Zachtjes komt de stilte op mij af als zat ik erom verlegen In mijn ogen een milde straf waarin ik mij voel genegen Zelfs de herfstige storm kan deze stilte niet doorbreken Maar de wind in mij giert enorm om mijn ongenoegen te wreken Ach stilte, je hoort het strijdgewoel toch niet De warmte maakt plaats voor kilte en het is alleen de stilte…
Zizi 3 sep. 2005Lees meer…

autumnale

netgedicht
4,6 met 18 stemmen 4.006
het was niet die aanblik op de koele aarde en het puntje van haar schoenen waarin witte benen staken en een net van aderen die onderhuids mijn aandacht trokken,.. toen zij bij het theekransje vroeg, hoe heten die vergiftigde krokussen ook alweer ‘oma noemde ze blote vrouwen’, de bloem bloeit voor het blad en is uiterst giftig lieve moeder…

ATRIUM

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 966
tussen de marmeren pilaren speel jij je spel ik achtervolg je op mijn lederen sandalen vang een glimp op van je kleed herken je lach en weet dat we later in elkaars armen komen tot bedaren…

echt de man gaat voor

hartenkreet
3,9 met 7 stemmen 2.446
vlam in de pan hard en stevig ‘n eigen hartendame voor de pluk in bramentijd op de Bloedberg* daarna de zee bespatten met liederlijk schuim de hartendame bezwadderen beklinken haar betoasten welriekend bestuiven in een pannetje in duin bij avondzon als honnepon z’n eigen duinmargriet -----------------------------------------…

Waar ik op heb gewacht

gedicht
3,4 met 11 stemmen 10.322
Waar ik op heb gewacht maakt zich van mij meester; en laat mij kort daarop los ik ben gehuld in mijzelf en dezelfde dingen zijn nog van kracht: het ene doet niet onder voor het andere. Nadat ik zo geweest ben wordt aarzeling betracht. Het restant doorstaat zich, schijnt weer terug te willen; wordt ontzet tenslotte, desondanks, door…

oogst

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 289
bij elke stap werden wij zwaarder alles was nat en klei alles triest net als wij wij waren die regen wij waren die angst ons zijn was niets die avond zaten wij als schimmen om de tafel slechts de fles ging rond zo in duister en stilte voelden wij de honger naderbij…
erik 3 sep. 2005Lees meer…

je bent te hoekig

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 365
je lachjes zijn gemaakt want als ik in je ogen kijk dan weet ik dat iets vriendelijks je helemaal niet staat je bent te hoekig om de ronde lijn van zachtheid af te maken, een kleine bocht is voor jou al genoeg om stevig uit balans te raken je tolerantie is miniem iets door de vinger zien heb je nog nooit gekund je directe eerlijkheid…

retraite (3)

netgedicht
2,8 met 6 stemmen 456
aan de oever van de wiel fluit ik het oude zonnelied over zuster aarde en water, broeder zon en wind de kloosterkat komt naar me toe, spint haar plekje in mijn schoot ik streel en noem haar schuchter zuster poes…

Henny

snelsonnet
4,4 met 32 stemmen 1.697
De dood van 's werelds alleroudste vrouw Was reden om nog even na te praten, Maar niemand heeft een traan om haar gelaten En Hoogeveen was heus niet in de rouw. Wij hielden van haar om haar ouderdom, Maar wie zij was, daar malen wij niet om.…

Zzzzzz

hartenkreet
5,0 met 3 stemmen 583
t is eindelijk de dope die als een zwerver mijn bloedbaansteeg verovert en zacht ween ik bij het gloren van een nieuwe dag vol heerlijke leegte o leven genot en sst zzzzzzz zzzzzzz zzzzzzz…

Kwezel

netgedicht
4,3 met 6 stemmen 343
prijsbedel en kwijtzweer achteroorgraver zwijmelt op ledigoor en breedsmalspoor niet pastoorkamer kledigt de ledigheid met rabijnraadsel en kruisspook of hoopzweef en angstdrang geloofverdoving maakt huppelvreugde en bestaansdoel posgevoel…

Vergeet niet ...

netgedicht
3,4 met 20 stemmen 805
Wanneer je denkt zij is een vreemde geworden en kammen van herinneringen ernstig werk blijkt te zijn vergeet niet mijn belofte dat zwervende gevoel op de oude Boulevard van Liefde die kent nog onze passen daar doe iets onverwachts en kinderachtig zoals in de regen dansen of achteruit fietsen, op de muur onze namen schrijven en gek…

Laatste dans, laatste kans

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 1.059
Waar is de liefde van weleer vanzelfsprekend als de zon toen hartstocht alle koelte van de nacht verwarmde het is koud buiten jou Geef me een echte kans alleen om te bewijzen dat het niet voorbij is dans met mij die dans Hoe kan ik je nog raken door de muren om je heen waar is opening genoeg voor een vonkje warmte of een sprankje hoop…

verten

netgedicht
2,8 met 4 stemmen 266
in deze nacht raast de storm onzichtbaar langs de heldere hemel de maan zilvert de bomen bulderen met hun hoge kronen een antwoord ik ben in een wereld vol muziek hoog boven mijn hoofd trekt een ver vliegtuig een streep over de maan naar een oneindige bestemming straks ben ik bij jou en samen dromen we in onze warmte over verre…

Je gebeente

netgedicht
3,7 met 14 stemmen 1.276
het wroegen beklijft zo aan mijn fysiek en verder dan diepe rimpels kan ik duiden vanuit mijn kruin tot in mijn geluidloos kermen getrokken groeven van spierloos eigen vuist weer en weer en weerom…

Gethsemane*

poëzie
3,1 met 14 stemmen 3.887
Jezus, de laatste der nachten, Ging naar de hof der olijven, Liet zijn discipelen blijven Buiten de duistere gaard; Toen koos Hij drie uit hun midden, Met Hem te waken, te bidden, Maar door het bidden en wachten Werden hun ogen bezwaard. Kon dan niet één met Hem waken ? Eén in die smartelijke uren Met Hem de droefheid verduren Van Zijn…

Kwikzilver

netgedicht
3,6 met 12 stemmen 1.526
Kwikzilver noem je mij grijze haren spreken een andere taal en dansend ren ik voor jou uit hoofdschuddend vraag je wanneer ik volwassen word onmiddellijk weerspreken twee stralende ogen deze zin lachend spring ik van de hak op de tak over paaltjes op die ene kade waar schepen liggen te wachten op aankomend vertrek met beide armen…
metha 2 sep. 2005Lees meer…

Ik verdrink

hartenkreet
1,8 met 5 stemmen 991
Ik verdrink, ik dook er in en zink. Ik zweef over rivieren en zie de mensen ondergaan. Ik loop over het water en wie heeft dit nou niet gedaan? Ik kijk over de meren en zee wil niet langer blijven staan. Ik verdrink, ik dook er in en zink…
rival 2 sep. 2005Lees meer…
Meer laden...