inloggen

Alle inzendingen, jaar 2006, week 7

192 resultaten.
Sorteren op:

Het leven van een uitzendkracht...

hartenkreet
4,0 met 11 stemmen 2.104
Geen grip op de toekomst.. Niks zelf in de hand.. Leven in onzekerheid.. Niet wetend waar je belandt... Nooit kom je uit die cirkel, doorbreken lukt niet meer.. Je blijft maar afscheid nemen, Telkens, keer op keer.. Je weet als je begint, is het einde al dichtbij.. Hechten heeft geen zin.. voor je het weet is het voorbij..…

Op Lorca

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 352
Om te gaan in de nacht op een boot met een sluier als een deken gelegen over jouw indringende wenkbrauwen jouw dromende ogen wilskrachtige kin op de rustige deining van je jongensbuik vaar je naar de apen die op harpen slaan en tussen pilaren die druiven torsen van vreemde vruchten eten uit een zilveren schaal en de maan rilt van…

IJzig prikkeldraad

hartenkreet
4,2 met 12 stemmen 1.035
rode plassen wachtend in de regen tot je naam werd weg gewist Kaal leeg eenzaam sloffend op weg naar je nieuw bestaan Dode blikken lege ogen vermoeid de hoop opgegeven Afgebeuld werden ze doorgestuurd naar een ander kamp waar ze uiteindelijk in rook zouden vergaan…

Zo doorzichtig

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 1.069
Doorzichtig, sierlijk gedragen door de golven van de zilte zee Ik droeg je in mijn gouden medaillon versiert met een randje van puur saffraan Daar lag je dan gestrengeld met een ander Brak het medaillon en de saffranen dansten in het rond Je tentakels prikkelde venijnig, giftig Jij onsierlijke o zo doorzichtig kwal…

de zee is van de kook

netgedicht
4,2 met 6 stemmen 449
het dragen van emmertjes water naar zee en oceaan voor warmte aan de vissen geeft heden een ozonkater zont straalt ongebroken aan celsianen hebben uitgewezen het zoute water is gerezen smelt maakt steeds ijs vrij de pool krijgt zelfs eigen tij tijd voor de greep uit ons vriesvak naar ijsblokjes voor in de koelzak als druppels op een…

Golgotha

netgedicht
3,9 met 15 stemmen 1.280
Je stootte mijn korsten open niemand kon dat beter dan jij en droeg me naar Golgotha toen bloed de wonden schoonde daar stierf ik in de open ruimte waar grenzen van de doolhof waren neergehaald en ademen weer voelde als toen…

oranje roos

hartenkreet
4,2 met 6 stemmen 597
gezond wil ik je zien niet dat bleke ik bluf misschien maar in mijn schaarsheid ben ik ook kostbaar ik geef kleur aan de dag bij zowel zonsopgang als bij zonsondergang ik ben het oranje franje de vitaminerijke kleur het caroteen van het leven maar ook de schoonheid ben beslist geen laatbloeier maar meer de robijn onder de rozen…
klaes18 feb. 2006Lees meer…

Schaar

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 382
De schaar is applaus dat klapt met poten niet uit joyeuse bijval maar om te versnijden. Zij beperkt de wildgroei van overtollig uitwas; de scherpte van randen maakt zij pijnlijk vers. Ze is energiek wellustig in het kappend knotten. Zij ontzenuwt drastisch het onderbuikgevoel. In blindheid volgt zij stippellijntjesmodellen. Alleen…

Vergeten

poëzie
4,1 met 18 stemmen 3.899
Het was 't einde van de dag, Die was aan het bezwijken - Ik was alleen en lag Er stil naar te kijken. Ik voelde mij moe En krom van 't lopen, En dromerig keek ik hoe De miertjes wegkropen. Ik voelde mij niet arm, niet rijk, Maar een kind van de aarde, En aan haar bloemen gelijk, Waarover ik heenstaarde. En zo, zonder vreugde…

poollicht

netgedicht
4,1 met 7 stemmen 687
de zon blaast een vlam uit haar rode krans een snelle, zinderende wind dringt door onze dampkring buigt af naar de polen in een ritselend spel van kleur gebundeld in bogen in fonkelende gordijnen als een dans van licht…

een goddelijke borst

netgedicht
3,0 met 7 stemmen 456
je spieren stevig een goddelijke borst het kloppend hart goed zichtbaar in de spanning van je hals schouders geven mij vertrouwen. wellustig wil ik van je houden ogen zacht en dromerig lippen gulzig naar de zachtheid van mijn mond strelend langs je hals en borsten vrijen we in overgave naar totaal fel is het spel dat…

Ondertussen :

netgedicht
4,8 met 5 stemmen 354
in zijn woorden is hij hoe zij hem bedacht : onbehoedzaam, maar dragend nabij maar draaglijk en bij haar maar niet rond haar laatse porie in zijn woorden is zij vaak onverwacht afwezig of onpeilbaar diep, en lacht ze als iemand die alles heeft gezien, in die woorden leeft een hang naar meer dan is, zo wacht hij op het leven, totdat het…
werelt18 feb. 2006Lees meer…

Enigma

hartenkreet
2,3 met 6 stemmen 1.478
Carnac, Stonehenge geheugen van de wereld magneet voor de in maanlicht gedompelde dichterlijke ziel baken voor sterren stabilisator voor de polen zodat de maan niet als een marionet langs het zenit zal dolen een door zonnewind bevruchte cel oertempel levenswel toegang tot een andere tijd vertragingssleutel tot de eeuwigheid…

Godfried Bomans

hartenkreet
3,7 met 29 stemmen 8.162
Te midden, hedendaagse herrie en escalatie, angst en mist nu wordt Bomans relativerende gemist heer en meester van iedere situatie en als kameleon paste hij zich moeiteloos aan en spotlights waren zijn bestaan sterk talent, schrijver, conferencier interviewer, filosoof en cabaretier een persoonlijkheid en al nostalgisch gevoel nu Zonder…

vingerwijzing

netgedicht
4,7 met 16 stemmen 454
slechts jouw hand zo klein en heftig komt bij mij niet op zicht maar klemt ik voel je vingers dringen en draaien vuistje maken waarin ik lach slechts jouw…

Bridger Bill Gates

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 584
Toen silly Bill Gates in de Silicon Valley Weer fijn zat te bridgen met hartsvriendin Elly Bood hij tegen Macintosh, Wizard of OS Een mooie drie sans met systeem MS-DOS. Toch had dat systeem nog wat flinke bezwaren Want Steve Jobs kon hij daarmee niet evenaren; Die schilde venijnig een Apple met hem, En bood met zijn Macs weer een prachtig…

pyrofiel

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 834
in het hart van het vuur waar de hitte overheerst tot felle hoopjes intens wit in gebalde knopen pure energie strekt de kosmos zich eindeloos uit vervoegen hel en hemel zich in samenspel tot aardse taferelen voeden hongerige vlammen flitse fantasma's vol prisma's die stralen werpen in het rond en winden stevig stromen laten wervelen door…

Ja

netgedicht
4,0 met 8 stemmen 540
pak mijn hand wanneer ik verlies en struikel over gisteren luister wanneer ik fluister hoor mij aan door te verstaan bel mij als ik jou niet bel deel mij maar nu even niet schrijf mij maar verwacht geen antwoord lees en begrijp ook mijn taal al zal mijn pad nimmer het jouwe zijn zeg mij nooit hoe van jou te houden ja, pak…
metha18 feb. 2006Lees meer…

Een vrouw

gedicht
3,3 met 86 stemmen 34.987
alsof het een harp was die in zijn hart paste, een droom van een ding dat mooi was als een voetstap in het zand zo gevoelig als gras, zo goed van vorm als een ei, geheimzinnig als een spinnewiel of wimper- kruller, luchtig als turf vreemd als een sneeuwvlok lekker als een teruglopende wekker, zacht als de luchtbel in een waterplas…

ENKELING

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 357
een enkeling slechts vermaakt zich is zichzelf de rest is entourage zaalvulling dienend ter decoratie niet onaardig niet bijzonder alleen maar aanwezig de eenzaamheid van dit samenzijn schuilt echter in het feit dat eenieder zich de enkeling waant…

Thuiswacht

hartenkreet
3,9 met 36 stemmen 2.914
Een geriefelijke stoel straks misschien de bank ogen dicht wachten op de vertrouwde geluiden een bekende die de trap af- en opgaat, weer naar beneden komt de post valt op de mat de brievenbus sluit zich weer de ramen staan open op het fornuis stooft het eten zich klaar verspreidt de geuren door het huis ik wacht op het openen van de deur…

KILLER DAN VOORHEEN

hartenkreet
3,0 met 3 stemmen 807
buiten is het koud het vriest min tien of meer zeggen ze je voelt het niet hoewel de kachel al uren niet meer brand voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt weet je dat je bent vertrokken uit het…

In ijle vogelstemmen

netgedicht
4,4 met 11 stemmen 341
zonder ophouden ga ik elders wenen dan in transparante luchten die ik met open ogen hellend verlies door de gedoofde woorden van morgen rusteloos en zonder einde onder het drukkende puin van gisteren ga ik graven in elk geluid dat de dood wekt door drijvende kiezels die ik radeloos gooi naar alle tranen van mijn vlakke eenzaamheid…

Hoe

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 359
was niet jouw laatste woord ik vroeg er ook niet naar want ik voelde het andere woord alsof het van mijn lippen rolde en licht gaf aan het weten misschien was onwetend wel het mooiste woord juist in die dagen ja, juist in die dagen…
metha18 feb. 2006Lees meer…

je lentent al

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 377
mijn winter zocht de rust die kust in kleuren van verleden oogst die draagbaar was zon die zomerwarmte gaf en het gewas tot vruchten bracht in sneeuw en ijs zijn wij verhard zonder ontplooien nu is er kans om te ontdooien je lentent al in sprankelend verschijnen dooit winter reeds waar sneeuw en ijs verdwijnen jouw kussen…

emoties in overvloed

hartenkreet
2,0 met 3 stemmen 860
de traan, gevat in hartstocht, lacht mij toe in rode lippen de traan, lijdend, weent mij in strak gelaat de traan van vreugde woont in glinsterogen de traan, ultiem de perfecte druppel ik stroom over…
Fred18 feb. 2006Lees meer…

Vallende sterren

snelsonnet
3,5 met 15 stemmen 1.961
De ene rijdt de andere omver, De klapschaats van de derde is verkeerd, De vierde wordt gediskwalificeerd En zo valt telkens een oranje ster. En wat voor wens je daarna dan ook doet Steeds komt het met de schaatsploeg weer niet goed.…

waarom op aarde?

hartenkreet
4,7 met 6 stemmen 710
het waarom leidt echt tot niets god is dood en de agnosticus zwijgt den goddeloze stilte zwerend bij lood om oud ijzer…

een vluchtige damp

netgedicht
3,3 met 7 stemmen 415
ik snuif de vochtige damp opstijgend uit het natte gras het vult mijn longen en aders zoals nieuw leven ruikt zoals aldoor het prille was het geurt mijn dromen vol van ruimte en lucht het geeft mij vleugels laat het zware gaan het schept een nieuwe vrucht zo voel ik even aan de schepping word gewaar van het onbestemde dat zeker…

ballerina

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 627
virtuoos speelt zij om haar as in mysterieuze omwentelingen glijdend in golfslagen voor een publiek om te behagen lichte vleugels opstijgend in sensuele beroering duizelingwekkend glooiend in een spiegelende aanbidding een zijden zwaan in duikvlucht in een ontastbare ontroering artieste pur sang in een patroon van licht en schaduw…
klaes17 feb. 2006Lees meer…
Meer laden...