inloggen

Alle inzendingen, jaar 2013, week 16

164 resultaten.
Sorteren op:

Aan dat kleine meisje

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 350
Het is tijd om te vrezen voor demonen. Je denkt wat is er nu? Er is niets loos, Maar de feeën zijn weg en mannen komen, Die openen Pandora’s zwarte doos. De lange lijdensweg moet jij verduren Zoals je moeder en vader voor jou, En luchtkastelen zijn enkel hopen muren, Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw. Al eeuwen staat het…

Avond

netgedicht
4,4 met 5 stemmen 238
Zo wordt het stilaan avond, de zon kleurt nog wat rood en donkere wolken drijven met wat vaal licht omboord. Er komt nu iets van vrede, al was de dag ook zwaar. Al heb ik moeten vechten om moed en hoop, al is er zoveel dat nauwelijks past in woorden, maar 't leven is groter en schiet telkens weer uit zoals nu 't groen in de tuinen. '…

Groene anatomie ?

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 144
De horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen kleine schaduwen een groene loper voor mij uit als ik je aanhoudend strelen en zoenen mag, verse vrucht zo van het land getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid en bot gedragen naar een lichtend plekje in het landschap, een vol gedekte tafel maakt de spijs…
Pama27 apr. 2013Lees meer…

De vrouw ten zuiden van de rivier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 306
Als je naar het zuiden gaat Waar de zon zich niet laat zien Waar in beton haar hutje staat Noem dan mijn naam misschien Of zij mijn naam nog kent Weet ik werkelijk niet Zij sliep ooit in mijn tent Nu rest ons slechts verdriet Kijk hoe het gaat met haar Help haar als je helpen kunt Sta altijd voor haar klaar Zeg dat iemand dat haar gunt…

Onze vlag.

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 230
Kostbaar geschenk van oude vriendin: zelf uitgestoken stekje uit bos, in jampotje, wortelt in mijn keuken. Blij plant ik het in mijn kale tuin, begiet behoedzaam. ‘t Wordt een slanke berk, buigzaam, rank en sterk, laat zich door wind oostwaards wijken. Zijn zilveren bladeren beschaduwen de parkeerplaats in zinderende hitte, koele waaier…

Duizend kleuren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 244
duizend kleuren schilderen op papier geef ik mezelf meditatie met verf in ontelbare tinten vrijgekomen in het zwarte gat dat jij achterliet glasraam in de Franse zon intens lapis lazuli fleurt mijn ziel op ik sta niet meer aan mijn zieke kant mijn onvoorspelbaar lot nu zielevreugde op hemels niveau Ik ga niet meer met je mee. ik…

De zon en mijn balkon

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 144
Zittend op mijn balkon, gezicht gericht naar de zon, bedenk ik, dat waar het allemaal eens begon, de zon altijd opkwam, ’s avonds ook weer onderging, om plaats te maken voor de maan en sterren. Zittend op mijn balkon, gezicht genietend in de zon, bedenk ik, dat ook nu ik moet genieten van de warmte van de zon, wetend,…

Vrezen

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 159
Zag U wel eens een mier met smetvrees? Zag U wel eens een giraffe met hoogtevrees? Zag U wel eens een eend met watervrees? Zag U wel eens een hond met straatvrees? Ik vrees, met grote vreze, dat de vrezen alleen aan ons, de mens zijn toegewezen…

Dromenman

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 198
Als je eens terugwaarts zou kunnen leven wat zou het allemaal niet geven vergeelde bladeren zien vergroenen mooie meiden om te zoenen Als je de tijd zou kunnen verslaan het verval weten te weerstaan weer bokje kon gaan springen opnieuw die oude liedjes zingen Toen je nog alles kon verwachten met kroegvrienden schaterlachte je vanaf de…

ORANJE ONDER

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 187
Koningshuis! Erfbaantje! Achterlijk volksgedoe! Tjonge, wat is zoiets toch uit de tijd! Aan die lachwekkende ondemocratische anachronistische kul heb ik schijt!…

erectioneel verlangen

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 780
mijn ogen hunkeren naar het licht dat zich telkens afwaarts keert, het leven draagt de stervenden in het zicht van mijn witte handpalm, was er een god dan zou ik bidden, maar de hemel heeft de christenen gespleten tot spijs die reeds gegeten werd wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde van het vorstendom, een monarchie…
elze27 apr. 2013Lees meer…

Mijn val breken ( J. O. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 193
Hij leerde mij altijd sportief te blijven. Ik voel zijn beschermende aanwezigheid nog steeds in en rondom mij. Hij leerde me doorzetten, verder te gaan, ook al was er geen samengaan. Hij heeft me geleerd, om goed te vallen, mijn val te breken in plaats van om medelijden te smeken. Punt uit: ik blijf sportief, wat er ook gebeurt. Jouw voorbeeld…

Stapelgedicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 171
DE PUPIL, SIEGFRIED, studeerde en sliep lang in DE KAMER Na een VOORVAL, eigenlijk niet eens heel erg lang geleden volgde DE PROCEDURE beslist geen sinecure De jongen, beschouwd als DE DIAMANT belandde heel spontaan TUSSEN HAMER EN AAMBEELD De klap dreunt nóg na tot in de eerder ontdekte hemel…

datemail voor dichteres

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 258
Misschien ben je een dezer dagen alleen en zonder ? Ik heb zelf ook nog geen duidelijke afspraken. Nou ja, wel eentje, maar daar hangt geen groot gewicht aan. Die kan ik wel afzeggen. Dus mail mij en kom naar Amsterdam als je een dichteres bent…

Littekens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 219
ik en mijn littekens zijn nauw met elkaar verbonden, we zijn één geworden door de tijd, smachtend naar momenten zonder striemen, zonder kneuzingen, zonder bloedingen. ik en mijn littekens herinneren mij aan de verdringing, ontkenning en verwerking van de inmense pijn, die ik in elke voetstap heb achtergelaten. ik en mijn littekens…

Doller dan ooit is 't losgebroken

poëzie
4,7 met 3 stemmen 496
Doller dan ooit is 't losgebroken En mensen worden wilde beesten; Hels viert het kwaad zijn gloriefeesten – Tot de overmacht heeft rechtgesproken, Of nieuwe vecht-stof uitgezaaid: Vergif in de' oogst dien 't erfkroost maait. Aan 't schaakbord peinzen de ingewijden; En elke zet, na bede om Zegen, Stormt zwaar 't onmondig mensdom tegen…

De oorlog als vlag

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 196
het prikkeldraad haakt weer in rafels historie buigzaam gerold om het regime strak te schragen bomen groeiden seizoenen proefden de dood in de rook der verdoemden zij getuigen hoe mensen door afkomst en ras als minderwaardig zijn omgebracht met de oorlog als vlag is de lading verdwenen nog ruisen zij zacht…

Het lied die je wist dat zou komen

snelsonnet
3,5 met 6 stemmen 228
De sprookjeskroning! Men bedacht spontaan een meezinger met breed gedragen tekst Maar ‘t lied werd door de boze heks behekst Zoals dat in een sprookje hoort te gaan Toen kwam de held, te paard en met z’n lied En deed de heksenvloek pardoes teniet…

Meeuw

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 191
Ik zag mijn moeder in een meeuw veranderen tijdens de lucide dromen van mijn onrust er stak een wind op die over het verleden blies mijn ingewanden lagen hulpeloos op een tapijt van brandend zand de meeuw kwam naar mijn rug naar mijn maag, longen en hart met een onheilspellende oorlog in de lethargie van haar schaduw ik schreef een…

Natuurlijk, wil ik genezen

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 1.528
Waar haal ik mijn kracht sinds chemie en natuur zijn verdeeld in de praktijk verstoord zijn de afspraken die er inherent aan blijven, O, dwaas en blind mensenkind! kom leven, terug naar dat feest, comfortzone voorbij, dan kan je weer nieuw geloven in het origineel, dat de natuurwet nooit liegt alles samenbrengt en terug heelt. maar…

plotseling

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 184
stipje…… cirkelt dichter richting dichter. Schaduw valt op wit papier gele klauwen Krast, krabt en grist bloed op verkreukeld gedicht een leven gezwicht. woorden vliegen vederlicht Daar gaat zijn ziel propje met vleugels het cirkelt verdwijnt vervaagt tot een stipje……..…
Imiza26 apr. 2013Lees meer…

Klok

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 129
Ik zet mijn stem op tegen de kale muren hoe lang zal het nog duren voordat ik door hen word opgevreten schreeuwend schop ik tegen de stenen ik leg mijn ziel voor hen bloot in de verte hoor ik hoe een klok de uren al heeft gedood.…

Een serie van...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 91
Onbegaanbaar is de weg... Een ziel in waan en alleen. Dan de ogen die stilzwijgend... Niets dan ware leegte in breedte, diepte. Vergeten en verloren, diepere betekenis voor hen uitverkoren. Tegen en voor als zwart en wit. Wet van de grote getallen. Door en door nat of anders... Voel en geniet of niet de smaak van... Kan een brief de juiste…

Van de angst

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 236
Ballen hebben nooit de dokter zelf Beschermheer achter zich gelaten Op zoek naar jouw verarming In de Metropool voor verbittering Of dat toch probeert wat er ook gebeurt In elkaar en brengen, waar hij geen perspectief heeft Het wordt een oorlog, nu voor de hand De strakke hand, hij, de enige baas Dan wordt daar niemand beter van Zwakke plekken…

In de maneschijn

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 439
In haar slaap kreunt zij zacht ik kan het niet als taal verstaan Zij draait zich traag om en warmt haar koude voeten tegen mij aan De maan is rond en vol door het raam de maan denkt niet over het bestaan zij is oud en weet al millennia lang hoe snel mensen komen en rapper gaan…

Oplevende natuur

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 109
Lucht bezwangerd van licht in stralende ochtendkleuren waar duister der nacht zwicht tussen droom en dagelijks gebeuren. Nevel over vergezicht tot wouden parelen over velden van smaragd landerijen die daglicht trouwden zon als bruid die vriendelijk lacht. Langzaam tooit zij in bloemgewaad haar bruidsboeket geurige rozen terwijl haar bruidegom…

Terug

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 116
O, op een wind van woorden en gelach wegzweven, even, naar geboren en geborgen zijn, op akkoorden van oude rijmen, en dan terug en weer terug.…

Binnen & Buiten

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 100
Filosoferende vond ik dit uitgangspunt: Buitenkant warm en droog binnenwerk nat. Houd dat voor ogen, o tapkastenminnenden, En vervolg vrolijker fluitend je pad.…

Maanwandeling

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 182
Ik hing aan je lippen met je prachtige verhalen over sterrenhemel en planeten met gesloten ogen uren aan jouw zijde gezeten maar toen mijn ogen open gingen zag jij mij geheel niet staan en ik zei met een hemelse stem “ach vent, loop naar de maan”…
Meer laden...