inloggen

Alle inzendingen, jaar 2013, week 20

144 resultaten.
Sorteren op:

Voetafdruk van mijn jeugd

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 125
PASTORIETUIN Kastanjes in volle Bloei die het leven Vieren in het Vriendelijke ochtendlicht Geur van nu te ruiken In de voetafdruk van toen Van mij als vijfjarig kind Dat aan het begin Van zijn mensenleven Dezelfde bomen meemaakte Met takken die als Slingerplanten dienden om De pastoriegracht over Te steken - en die samen…

Na de regen

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 108
In een plas, die een hoge boom als in een put zover weerspiegelt, -‘t loof laat haar bewegen-, die aan elke kant een ander uitzicht biedt, die de maan op de grond, de wolken op de straat, kan laten drijven, daarin wil ik me verdrinken, in haar diepte.…

Anders

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 182
alleen, sta je daar tussen die duizenden grassprietjes, maar zal ik jou eens wat vertellen paardenbloemetje, ook al zijn die grassprietjes er in de duizenden, dat wil nog niet zeggen dat ze ook samen-zijn! eigenlijk paardenbloemetje ben ik wel blij met jou, want in die zee van allemaal hetzelfde is er maar één die me aantrekt…

Met de ragebol

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 108
Met een blocnote en een pen In de rammelende tram. Druppels toveren diamantjes langs de ruit. Niet te veel kijken naar dat wat voorbij gaat. Tussen hoop en toekomst bloeien de rozen. Vergeet mij niet, "oh lief!" Mijn voetstappen dolen in het rond op onvruchtbare grond en de zon houdt zich schuil achter donkere wolken. Alles…

Een woord is maar een Legoblokje

netgedicht
4,6 met 5 stemmen 515
Met vaart vinden mijn vingers de vakjes met daarin de letters op mijn iPad scherm Steeds als ik een aantal vakjes heb aangetikt stelt zij mij voor een woord dat vaak dan niet precies is wat ik wil En het woord in mijn hoofd was al zo beperkt ... Woorden, wat zijn eigenlijk woorden? Ik probeer gevoelens, gedachten geluiden te vangen,…

Het glanst weer

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 239
Het glanst weer van de klaver en de boterbloemen en heel verloren staat er ook een klaproos bij. Er zijn toch zoveel mooie dingen; die maken plots mijn hart weer blij en dankbaar kan ik ademhalen; al er is pijn en veel verdriet en zorgen, maar toch wil ik de hoop bewaren en niet alleen maar angstig zijn voor morgen. Er is het groot geheim…

Klagen

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 123
Ons land bevindt zich in een koudeput En overal worden records gebroken Er wordt over niks anders meer gesproken We roepen allemaal; 'Het weer is..slecht' Wie kun je nog vertrouwen, niets is veilig Zelfs ijs-hei-li-gen blijken knap schijnheilig.…

Vrijwillig

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 128
Langzaam telt zij haar laatste zegeningen langs de krijtlijn blijft zij roepen, haast onmenselijk, als eenling in die grote woestijn, waar de wereld even lijkt te hebben stilgestaan In de verte waar warme luchtgolven spiegelend een verfrissende oase duiden gaat zij op zoek naar haar waardigheid mompelend wil zij behouden, vasthouden, maar…
metha25 mei. 2013Lees meer…

Schervenloze hemel

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 98
tijdens drooglegging van aderen zoals turend door mijn raam vraag ik mij nuchter af zijn wolken wilsbekwaam of door toeval bevangen in de orde der onwrikbaarheid voorbestemd af te drijven gelijk aan hardste uren van de tijd laat mij aan indrukken onttrekken samengeraapt zonder doel door afwezige koudegolven stijgt de temperatuur van gevoel…
Iniduo25 mei. 2013Lees meer…

Het eerste begin

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 168
uitgeschreven dromen in een envelop geschoven worden meegegeven aan de wind opdat wolken de innerlijke leegte zullen verdrijven om de zon te omarmen ochtendgloren kleurt goud…

Onuitwisbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 158
Slaap die ik Uit mijn ogen Wrijf, droom die Onuitwisbaar is - Beeld dat helder Op mijn netvlies staat Bestand dat ik Verwijd'ren wil Maar niet met Zich spotten laat Angstbeeld voor Alle dagen Dat ik leef…

Samen

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 1.681
Jij geeft me kracht als ik ben verslagen, het is dan alsof we samen onze last hebben gedragen.…

'Leef verborgen.'

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 225
Een voortvarend leven, alles pais en vree. Voor hem de zee en later aan de kant van een rivier zit een visser aan- schouwend. Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen en last zoals dat bij een Epikurist past. Geen overdaad of wellust die verstoren zijn gemoedsrust. Hij bewandelt de gulden middenweg en er is nauwelijks tot geen sprake van…

Zwarte lelie

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 891
Ik bedek je ogen met een zwarte lelie, de wereld is er vol van om in te verdrinken, gebaard uit de spirit van de vrije aarde, de zachte moedermond waaruit we zijn ontsprongen. Zij verstond de lessen, die haar zijn ontnomen, ze ontstonden in een achteloos gebaar, private beweging van gefascineerde teksten in altijd gepavoiseerde choreografieën…
Pama25 mei. 2013Lees meer…

Wolkenogen

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 342
Soms zingt de wind van oude dromen ijle beelden van zacht verlangen schoonheid die wasemt over zomerheuvels... Ik zie een schaduw in het oker van de ochtendmaan... Even denk ik aan jou, zoete regen in de tuin van mijn ziel... Ik luister naar de tedere klanken van de dageraad wachtend op je naam... En je schaduw wordt licht…

O klamme koude

poëzie
4,0 met 1 stemmen 461
O klamme koude, die me 't krimpend herte beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten, als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten, doet nederbuigen onder 't lood der smerte, - doet nederbuigen in wanhopig smachten, zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte toch pijnlijk krimpen kàn om al…

Zonder geijkte waarheden

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 156
een mysterie is niet te ontrafelen toch heb jij de gave het in een ander licht te plaatsen een nieuwe kijk zonder geijkte waarheden jouw benadering zet zoden aan de dijk jij ontneemt zijn virtuele vleugels geeft religie en geloof een ander perspectief leent hoop een hechte basis in vertrouwen en weet dat liefde is om samen van…

Laatste

snelsonnet
5,0 met 4 stemmen 624
Geen nieuws zo groot, geschreven door de pers Of altijd ging het wel in een sonnet Het kwam in twee jaar tijd niet voor dat het niet reduceerbaar was tot zo’n klein vers Ik hou het (denk aan Heintje) voor gezien En mam, geef je me nu ook weer een tien?…

Hij is prins

gedicht
4,0 met 2 stemmen 4.690
Hij is prins, hij wil geen onderdanen, want zij zullen allen in elk geval prinsen zijn: prins verkoper, prins bloemist, prins huisvrouw en prins dode. Zijn wenkbrouw spreekt, zijn ogen vragen en op zijn tafel staan de staatsgeheimen van de dagen. Kwetsbare prinsen onder elkaar - met moeders als een tv-serie zo benauwend vasthoudend…

Wat ik fout doe in de liefde?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 260
Bekijk het eens van mijn kant Dan is het simpel te verklaren Want ik zoek niet zomaar iemand Ik wil alleen de ware Haar vinden komt wel goed Ik maak me ook geen zorgen Want al heb ik haar niet vandaag ontmoet Er komt altijd weer een morgen Misschien is ze nu nog zijn geschenk En komt ze ooit eens vrij Of ze denkt precies hoe ik denk En…

De juiste snaar

netgedicht
4,2 met 8 stemmen 470
de viool het is alsof ik de snaren stilletjes hoor huilen tranen zich in elke trilling rond het hout verschuilen mijn emoties zweven mee breken met de klanken open bevrijden dat wat ongemerkt naar binnen was geslopen een kamer vol gevoelens ik zit er middenin tot aan de laatste noot lief ik het lied van de violin…

één woord

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 316
Ik had verwacht om eens gezellig samen te zijn Rustige woorden verstrengeld met de liefde van het hart. Ik had verwacht om eens te babbelen, maar werd in de kiem gesmoord. Mijn ogen werden week, huilen wilde ik niet. Krop in de keel die mijn woorden deden krimpen. Mijn stem vond haar weg niet meer. Ik zette een masker met de glimlach op…

Zijn gezicht straalt

netgedicht
4,0 met 6 stemmen 234
de man tegenover mij straalt we delen het terras bij de “ Gouden Leeuw” onder een kunstmatige gloed dat hij pas opa was, een schrede verder in zijn tijd, is mooi zichtbaar dat doet ook mij goed in deze herfstige dagen zetten we de kachel weer aan de zon moeten we zo dat lukt, in ons dragen je hart kan jezelf verwarmen en in gedachten…

Fraude in de zorg

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 270
Naar nota 's die correct zijn kun je fluiten, Door artsen wordt te veel gedeclareerd, Haast structureel wordt er gemalverseerd, Wat hun bestek betreft valt dat er buiten. Met messen was men altijd al bedreven, Nu wordt er ook nog met de vork geschreven.…

Toekomst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 221
Ben jij bang voor de toekomst? Heb jij daarom de controle over alles? Denk jij dat je alle touwtjes in handen hebt? Door alle minuten van de dag in te vullen Vanaf het moment dat je de ogen opendoet Tot het moment dat je ze sluit Denk jij echt dat het leven zo is? Is dat je toekomst? Is dat wat je wilt, alles vastleggen? Geen ruimte voor niets…

Houd de kever uit de maand..............

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 147
Nu het matig vriest in Twente geen druif genoeg zonde om te krenten loeit de klaagzang aan over de elementen Ze werken niet genoeg voor lente Is de Bildt normaliter de gebeten hond, nu zitten ze daar geramd al weken. Wisselvallig ging over in zeker weten dat slecht weer alle records zal breken Maar neem van mij aan: GEZEVER! Neem 1479…

vraag me niet

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 177
vraag me niet waarom ik huil ik huil daarom daarom is geen reden geen reden dat ik huil dat ik huil vraag me niet waarom…

Geef niet op.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 700
Geef niet op, laat je trots niet varen. Loop rechtop met je neus in de wind om je eigenwaarde te bewaren. Het gaat erom wat jíj ervan vindt. Geef niet op, neem de juiste koers. Laat hem gaan, hij verandert niet en misschien wordt hij soms jaloers. Het gaat erom dat jíj weer geniet. Geef niet op, luister naar je verstand. Je gevoel kan soms…

Moeder

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 419
Uw lach van vroeger stil vervaagd sinds vader u alleen in ‘t leven liet. Uw stem van zoveel liedjes van weleer, van lieverlede ook wat brozer. Een zorg, maar ook een troost voor u: moemoe te zijn van zoveel telgen Een troost die gij ons hebt gegeven: ons schoonste have, kostbaarste bezit, ons leven.…
Meer laden...