inloggen

Alle inzendingen, jaar 2015, week 40

127 resultaten.
Sorteren op:

Syrisch kindje

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 144
Ik weet niet waarom we rennen ik weet niet waarom alles dendert Ik wordt snel in een jas gewikkeld als we landen in een vreemde kou Ik snap de mensen niet ik ken de machines niet ik ben verloren net als mijn vader ik ben mijn moeder kwijt en hij ook we zijn op weer een nieuwe plek maar weer niet thuis Ik wil alleen maar terug…

hopelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 200
wat is er toch gebeurd dat je nu zo sprakeloos bent wat is er toch gebeurd dat je jezelf niet echt herkend zo de tranen te zien vloeien over je prachtige wangen opdat er ooit weer hoop en vertrouwen in je bloeien de aarde draait nog rond je haalt nog adem en gezond ja gezond ben je ook nog en dat is maar goed ook hopelijk ben je gauw…

Inhaalslag

netgedicht
3,0 met 5 stemmen 146
Wanneer hij voor me staat te grijnzen Laat weten het is nu genoeg Weet ik weer wat mij angst aanjoeg Zie ik mezelf naar achter deinzen Wat later, moed en maling veinzend Span ik het dichtpaard voor de ploeg Waarmee ik eerder vrees versloeg Doorvors mijn ziel en eindig peinzend Ik heb nog veel te veel te doen Dingen waarmee ik te lang wachtte…

Herfstblad

netgedicht
3,3 met 9 stemmen 366
Wat blijft er over van zo'n blad: de geur, de kleur, iets van de nerven, iets dat verwijst al naar het sterven of naar het eind'loos levensrad? Zo leert de herfst ons wijze lessen in dood van bladeren en bessen.…

Herfst op 't balkon

netgedicht
3,5 met 8 stemmen 426
Blaadjes stormen naar benee, niet met slechts eentje of met twee, neen, hele hordes tuimelen over elkaar heen, niet naar het grasveld of naar de grond, welnee, ze landen om mijn balkon. Ik veeg me te barsten!…

Ze kwam, zag en ging

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 509
Ze kwam ooit in mijn leven, 'k was amper veertien, ze had veel zo niet meer van de wereld gezien, dan ik dat ooit deed. Ze kwam ooit in mijn leven als echte reddingsboei kon bij haar schuilen, kon bij haar huilen ze stond aan het hoofd van een prachtig gezin. En toch maakte ze ruimte en tijd voor mij, ze kwam ooit in mijn leven, als…

Een stukje oktober

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 95
het is de laatste zondag van de windstilte eikels ketsen met geweerschoten op blikken daken, op holle voeten tegen aangekoekte ego's tot aan inwonend buitenleven kikkers en spinnen schuilen in warme huizen. De ramen moeten dicht, hermetisch de echo slaat een deuk in de nacht iemand lacht, beent bij, aanwezig vergeet te slapen…
Iniduo10 okt. 2015Lees meer…

Nodeloos

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 206
Onder de sterren In de regen Om het huis kom ik ze tegen Bij het ontbijt Erna, ervoor Het houdt nooit op Ze gaan maar door In de auto In de kroeg Ze stoppen niet Tis nooit genoeg En zelfs op straat In volle drukte Geen moment Dat het mij lukte Ze in te tomen Te verdringen Machteloos Ze te bedwingen Soms is het te Slaan ze op…
Hookie10 okt. 2015Lees meer…

Krans

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 69
Ik leefde met een krans om mij heen We gingen samen bubbels blazen Het was al goud wat er scheen Alsof we enkel mooie boeken lazen Onze ontmoeting hield op te bestaan Enkel een gedachte bleef over In een kerkje Jou hand gepakt Alsof het leven In draadloos verlangen Heel even boven Mijzelf uitsteeg In de mooiste gezangen…
ebba10 okt. 2015Lees meer…

Hier is overal waar we zijn...

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 85
Hier voel ik dat mijn leven stilstaat, terwijl de tijd blijft stromen. Ineens, zien mijn ogen jonge zwanen, die van hun ouders vliegen leren. Ik luister aandachtig nu en blijf, want hier is overal waar ik ben.…

Uur van de waarheid

netgedicht
4,6 met 7 stemmen 151
zie mij als dichter bij de nacht, gedachten van de dag zijn bevlekt en bevracht maar eindelijk zonder gezag lossen op in het dagelijks zweet zout, zuur, vreugd en leed ik maak van de hemel gewag de plek waar niets er toe doet enkel de pendule tikt zijn gang er is even iets wat niet moet behoudens de letters die ik nog even niet bevroed…

Inzicht

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 56
De leugen is me Veel te lastig, Ik heb het Met de waarheid Al moeilijk genoeg…

Katalysator

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 125
(voor Willem Witsen) Je huisde in Oosterpark 82 te Amsterdam, waar alle kopstukken van de Tachtigers langs kwamen en bivakkeerden om te bomen en te zuipen. Je had vooral een zwak voor Willem Kloos, die leed onder zijn homoseksuele aandriften en een verslaving aan de alcohol. Terwijl hij zogenaamd afkickte in Apeldoorn, sluisde jij flessen…

Dieren asielrecht

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 121
Het asielrecht voor onze huisdieren staat onder hoge druk. Geen poespas voldoet ter compensatie na een kortdurend geluk. Hondsbrutaal die zogenoemde dierenvrienden die hun leven wensen te verrijken met een kat of een hond, maar naar verloop van tijd zich realiseren dat erin hun hart geen plaats voor dierenliefde bestond. Van korte…

Een ronde dood

netgedicht
2,8 met 4 stemmen 61
ik heb de cirkel duizend maal gerond nooit vond ik begin en eind speelde strelend met het oppervlak op zoek naar de hoek keek er langs maar begreep niet dat rond eindeloos was tot ik de lijnen van de weidse polder zag rechte sloten en het gras maar aan de horizon die nauw de aard omsloot kromde recht een ronde dood…

Niet naadloos

snelsonnet
4,1 met 7 stemmen 311
Dat de migrantenkwestie ons verdeelt, komt door het koppelen van twee ethieken. Als de private botst met de publieke, dan wordt die strijd door media bespeeld. In dit debat hanteert men dus twee mallen die niet steeds naadloos samen zullen vallen.…

Statie

gedicht
2,5 met 2 stemmen 5.007
Hoe zij verstilt tot glanzend water tussen randen groen na de reis onder bomen. Dood als persoonlijke vijand, vrouw als rivaal. Wat gaat hem de lente aan bij het lied van de aarde? Hij gaat neer in de ring nadat hij voor haar zong. Nu klinkt de stilte. Spiegel, omfloerste trom.…

een dubbel gezindte

netgedicht
4,4 met 5 stemmen 155
ik mis de wereld in de sprong die ik waag, niet toereikend zijn mijn redenen die ik prevel wanneer de zon mijn hart bereikt ik zend mijn vragen naar dove oren ' k zie een vals gelaat achter het scherm dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder van de stoutste dromen droog mijn naaktheid af met het spel aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
elze 9 okt. 2015Lees meer…

P.C. Hoofd

hartenkreet
4,7 met 3 stemmen 171
Shoppen in de winkelstraat Van het nieuwe kalifaat Is niet zo hemels als beloofd Zonder handen Zonder hoofd.…

Uit de roulatie

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 556
Je hebt van die dagen, die wil geen mens meemaken, toch komen ze voor. Na vier dagen ziekenhuis denkt de een: ze is dood, na vier dagen afwezig zijn denkt men: ze is gestopt, na vier dagen denkt men: ze " doet het niet meer" maar: ik ben er wel, ik WAS er niet en ben er nu voor eventjes. Dus de beste weg om iedereen even te laten weten…

Angst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 291
het gevaar loert de stap is dichterbij je springt al schreeuwend naar beneden je valt en staat op komt er nog een grotere afstand tussen waar je staat en de oppervlakte je twijfelt en weet niet of je springen wilt in het diepe die je alweer ziet toch maar doen of veilig stilstaan en genieten van het moment Angst.....…

Wereldgebeuren

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 118
Dagelijks bereiken ons berichten in een niet aflatende stroom van ellende uit de poriën van de media die als een koude douche over ons heen wordt gestort dan vragen we ons af waar het in deze wereld toch aan schort want graven we niet ons eigen graf? komt het kwaad van binnen of komt het van buiten zijn de grote leiders blind en doof geloven…
ria 9 okt. 2015Lees meer…

Maneschijn

netgedicht
3,7 met 10 stemmen 210
De enige straatlamp die nog brandde is nu stuk niemand weet ervan hoe en niemand draagt schuld hoe het ook zij hij geeft geen licht meer hij is nu stuk maar wat een geluk de maan verlicht de straat nu doet dit mooier dan voorheen zo lijkt het mensen lachen luider in de maneschijn verliefden voelen hun hart nog sneller kloppen baby's…

Nederlands bekendste amateur grensrechter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 104
Nederlands bekendste amateurgrensrechter Dat mag je wel zeggen Het was wel een korte tijd Maar je hebt het wel bereikt Nederlands bekendste amateurgrensrechter Een nieuwe loopbaan is begonnen De winnaarsmentaliteit heeft overwonnen Als ik dood ben loopt de geest nog steeds langs de lijn Nederlands bekendste amateurgrensrechter Want het…

Stukje hemel

netgedicht
3,5 met 11 stemmen 341
ik zag een stukje hemel in Averbode, de abdij, een poort naar hoger leven droomde ik mezelf in het hart en alles werd zwart door zoveel wit. de grandeur van barok en de gedachte aan de rok die je ooit kocht, waarin jij beeldig, waarop ik dolletjes was maar überhaupt veel te duur, vond je. het orgel dreunde hemelen open, mannenstemmen…

Feniks

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 87
Tot as vergaan Ben je, liefste zus Die ik me ooit Had kunnen wensen, Wat zou ik vurig Willen dat je Als een feniks Uit de as weer Op kon staan, En voor eeuwig Kon blijven bestaan…

Overlaat

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 65
Nacht, kantelend naar zwarte randen of in vlucht naar mild blauw, zo tijdloos blind. Regenziel, schuilverwant van krabbenscheer en cataract; ondiepte, genadig voor huiver, uitgesproken in loslippig boezemwater.…
Iniduo 9 okt. 2015Lees meer…

Klokslag van Liefde

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 179
Kleine eeuwigheid in een paar seconden tijd klokslag van liefde…

Trio amicaal, trio animaal

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 83
Trio amicaal, trio animaal, een hond, een kat en een grasparkiet; een vriendschap die je zelden ziet. De kat wordt niet door de hond gebeten, de grasparkiet niet door de kat gegeten. Drie dieren zo anders van aard; gevederd of van vacht behaard. Met scherpe tanden en halende klauwen; de hond kan de kat gerust vertrouwen, wanneer het…

pen en papier

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 79
de pen was een ganzenveer papier was perkament en de pen die je hoorde krassen en krassen de inktpot bijna leeg keek je naar buiten vanuit het klooster en eeuwen later protestants het klaslokaal met hoge ramen je verlangde naar buiten rennen in je korte broek tot in november de pennetjes bleven krassen elk moment kon er een…
Meer laden...