inloggen

Alle inzendingen, jaar 2016, week 48

137 resultaten.
Sorteren op:

Teruggeworpen

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 279
Soms wordt een mens met de neus op de feiten gedrukt, soms, omdat iets niet helemaal ineens lukt. Soms moet je dingen aan een ander overlaten gewoon omdat je vaak dingen niet zelf meer kunt waarmaken. Dan word je teruggeworpen, niet in de tijd, nee, je wordt terug gesmeten, simpelweg omdat je vragen moet een ander je te helpen. En ik weet niet…

In het klad?

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 133
Ongeschreven synthese laaft aan het kloppen van een natuurlijk hart, tonen van synergie, ritmisch wit getooid in ijsblauwe stilte schaart zich in ongerepte aarde ongeroerd in winterrust waaruit de lage zon hem baarde waaruit ook de purperen mist lijkt op te staan, in een laatste stadium de gelijkenis te vinden in het patroon…
Pama 3 dec. 2016Lees meer…

December

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 672
De laatste maand december met moede dagen kort en koud zoeken naar genegenheid en warmte in iemand die innig van ons houdt. Liefde moet ons blijven dragen doorheen een sombere tijd van storm, sneeuw en regenvlagen tot het licht van Kerstmis ons bevrijdt. Ontwaken in een wereld van wit met hart en ziel die reeds geklaard op het nieuwe jaar…

Angstig kloppen vele harten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 159
Angstige momenten met iets van pleinvrees overheersen de gevaren van de straat. Een gevoel van angst kan je beklemmen als je in afwachting van die belang- rijke operatie twijfelt over of het er straks met jou wellicht iets beter voorstaat. De claustrofobische momenten wanneer de angst paniek zaait in een hart. Om het niet weten of straks…

Afscheid

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 416
Het landschap is van craquelé oud, bruine bomen kruimelen stofgoud. In een diepe toonaard schept een weg traag warm licht op de avond. Een reiziger gaat in vormloze jas, op de schouder een zwaar pak. Hij wenst aan het eind van de reis zich van het gewicht te ontlasten. Het is al laat. Zonder verandering voeren bomen naar een hoog huis,…

Wolken

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 129
Nooit zag ik zo veel wolkenluchten maan en zon werden vriend aan huis ieder raam geeft andere vruchten de hemel vergroot mijn thuis De rivier stemt tot nadenken de stroom van het leven is dicht bij het raam bedient mij op mijn wenken de keus van het raam is vrij Dit huis is als een kathedraal mijn oorsprong draag ik mee bezinning, ontmoeting…

De gebeten hond

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 391
Vroeger, was hij: de gebeten hond, zodra er iets gebeurde, had HIJ het gedaan, echter: zonet is hij gebeten door een hond, hoe kan de gebeten hond, nou gebeten worden door een hond?…

Buikriem

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 165
Op wanden hangen dadelijk wederom pamfletten met menig verkiezingsbelofte die prompt vergeten worden zodra er gestemd is Een buikriem helpt ons herinneren…
Rudolf 3 dec. 2016Lees meer…

Blij -2- Rimpel

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 259
Keek in de spiegel alweer een rimpel erbij was even iebel…

Triana

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 299
Triana, Triana o zo bitterzoet Rivier, stad, gitanas bier, wijn in overvloed Zo zacht maar soms zo wreed breekt zij harten open Als Triana hardop weent tranen in de rivier laat lopen zullen groene heuvels haar omringen wolken wit in de hemel staan Als gitanas zullen zingen hun liederen over de stad heen gaan zal Triana betoverd zijn…

Vrede op aarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 229
Vrede op aarde zingen we uit volle borst maar wat heeft het voor waarde in een wereld vol gebrokenheid waar soms te zoeken is naar harmonie en genegenheid temidden van pijn en verdriet, ziekte, afscheid en gemis, temidden van de armoede die in ons land aan 't toenemen is. Temidden van de eenzamen, jong en oud, bij angst voor gewelddadigheid…

weduwnaar

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 269
ik wil je niet missen waar de zee het strand verlaat de duinen mij het zicht ontnemen in de ontreddering die mij verstaat ik zie jou nog in de golven waar de branding mijn lippen hebben gekust en het opspattend schuim de liefde tussen ons verstond toch mis ik jou, ik mis je in de nevel terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar tussen…
elze 3 dec. 2016Lees meer…

Streamen vanuit de hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 76
Ontelbare gestorven mensen, die nu in de hemel wonen, waarschuwen ons voor de hel. De aarde draait maar rond, de levenden draaien ook, langzaam maar zeker, dol. Stop it! Stop, schreeuwen wij! Zijn jullie doof geworden? Jullie klinken zo leeg en hol! Jullie levens zijn opgeborgen, in de cloud. Wij streamen vanuit de hemel. Jammer. Helaas…

cadeautje

hartenkreet
4,2 met 5 stemmen 171
iets van mij voor jou verpakt en met een strikje mijn liefde en trouw!…

voorspoed en geluk - van harte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 705
op de 2de dag van de 12de maandag vieren wij van harte het feest van jouw zijn dat ooit met heldere ogen 37 jaar terug onbezorgd begon nu ben je groter gegroeid van zoon tot vader werd je van een eigen gezin dat met drie enten aan de stam in toekomst ankert de bladzijden lezend die jouw levensboek kent tonen het toenemend besef dat…

Afscheid

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 275
Doe een doekje om de klok het kan de tijd verstoren door het verstrijken van de tijd is al wat was: verloren Het zijn de uren van voorbij die aan belang gaan winnen herinneringen in een lange rij komen het huis weer binnen Een levenssnoer vol diamanten geslepen door het leven mooi, aan alle kanten zullen rust en vrede geven…

Dat huwelijk van hem

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 2.175
Het gaat niet goed met het huwelijk van hem Dat huwelijk is eigenlijk ook van haar Maar daar trekt zij zich weinig van aan…

Poort naar winter

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 316
Er verschijnen poorten poorten in het landschap De bomen op rij aan zoom en kant van landelijke wegen De wachters mogen het goud van hun straatje vegen wind snelle trawant De kruinen verliezen -spilziek- hun kleur blijven ontsierd achter op hun post Sneeuw zal hun kreunen smoren ijzig roepen ze wat herfst hen heeft…

De stilte van samen

netgedicht
3,1 met 7 stemmen 551
een wereldje vol onbegrepen zaken dwarrelt nevelig door de straat alleen het licht van de lantaarnpaal bestaat het trekt ons aan als wij gaan spelen samen lachen en steeds harder praten maar geeft ook schaduw in de stilte van samen niets is meer zeker in het leven van vandaag cadeautjes en het feest van sinterklaas door woorden van vriendjes…

AAN ENE WEDUWE.

poëzie
4,0 met 1 stemmen 939
De vertroostingen Gods zijn nooit te klein, Hoe groot het leed moog wezen. De God, die ze schenkt, en ons lijden gedenkt, Zij eeuwig gedankt en geprezen! Houd dan moed onder 't kruis! Hoe zwaar het drukk', Het zal u nooit verpletten. Rijze 't leed voor uw oog als gebergten omhoog: Het geloof kan ook bergen verzetten.…

Sint bij de tijd

snelsonnet
4,5 met 8 stemmen 1.232
Daar zoeft iets roods. Is dat niet Sinterklaas, verwikkeld in een hedendaagse actie? Hij zit te appen in een Ubertaxi met oortjes in vanwege het geraas. De tijdgeest heeft het feestje ingelijfd. En da’s oké, zolang het rijmen blijft!…

DE LIBELLEN

gedicht
3,6 met 5 stemmen 7.193
Waar de zwaan zwemt met vier jongen over het kleine kratermeer Monticchio zweven de blauwe libellen Calopterix Virgo. Waar de vader zwaan de jongen bedreigt die aan komt rennen om te vissen vliegen rusteloos de blauwe libellen. Waar de vader van de jongen zijn zoon redt - angstig staat de jongen te wachten tot de hand op zijn schouder hem…

Giel Beelen

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 235
Onwijs gewoon - dat vinden velen - Het torenhoge loon van Beelen. Al kan het Giel geen donder schelen dat jij en ik dus meebetalen. Dat kopt de krant in kapitalen.…

Als je in de maan gaat staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 233
Als je in de maan gaat staan dan zie je de zon en aarde tegenwoordig allebei in brand staan. Het doet onze wereld steeds vaker een beven. Is dat iets waar onze kinderen zo maar mee moeten leren leven?! In hemelsnaam: dit staat toch niet ergens ook in de sterren geschreven. Saar…

Onthaasting naar lieve lust

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 105
Onthaasting omdat er haast geen rem meer is op het tijdsverloop van een mensenleven in zijn voortgaan door de tijd. Geen mogelijkheid blijft nog over een verzachtend beeld te vormen waarop de nare indrukken met een gepaste rust kunnen worden bevrijd. Onthaasting omdat er nog zoveel niet gezien is waarop een hypotheek van de vrede rust. Die…

In memoriam Truus De Vocht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 298
Vrede op jouw gelaat de laatste wens vervuld op tijd en niet te laat en toch, geduld, geduld In gedachten vind jij onbekende woorden in zin en regelmaat vandaar dit kleine lied Het hart slaat nu de maat glimlach om wat jij ziet jij hoorde zo graag zingen jouw kleine wiegelied Zo vrij als een vogel heb jij nog gevlogen lied van een…

Blij -1- Lege dop

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 132
Vroeg om een half ei kreeg alleen een lege dop maar toch was ik blij…

klare taal

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 95
spreekt hij klare taal als hij roept voor gesloten vensters mompelend morrelt aan dichte deuren is hij een vreemde eend tussen de klare taal als hij in bijtende woorden krast tegen iemand niemand in het bijzonder ochtendblauwe woorden oker-oranje klanken kleuren het najaar zijn taal hult de winter in roze-grijze tinten…
J.Bakx 2 dec. 2016Lees meer…

Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 102
Nu, gekleed in goud en brokaat, een bisschop aan het hoogaltaar. Nog maar pas, hoog te paard, een stoere, trotse soldaat. En steeds opnieuw het gebaar van barmhartigheid, doorheen de tijd in lijn en kleur en vorm bewaard. Maar telkens ook de vragen. Moet ik, zoals Christus, niet nederig afdalen en naast de hulpelozen knielen op de aarde…
Meer laden...