inloggen

Alle inzendingen, jaar 2017, week 52

117 resultaten.
Sorteren op:

Rijmend dwalen

hartenkreet
1,4 met 11 stemmen 138
Dwalen in verhalen uit andere landen, talen die gaan over bergen en dalen graan vermalen, hooibalen kanalen, over belasting betalen geheimen en gralen in duistere analen over brengen en halen over heel vlot en dan dralen draaiend de pedalen winnen en falen, diploma's behalen gezondheid en kwalen over eten grof of gemalen borden garnalen…

Raadselheden

netgedicht
2,8 met 6 stemmen 83
In de tussentijd is daar het raadsel hoe onvoorspelbaarheid en lotsgebondenheid kunnen samenvallen waarom dit waarom toen waarom hier waarom nu waarom ik karma of de hand van puur geluk of domme pech het blijven raadselheden…

Alleenstaand

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 413
Je staat alleen de heuvel je voetstuk Ik zie je... je heft je armen ten hemel Het groen gekeuvel ondergronds geluk Koud als steen de vroege morgen Wat? houdt de toekomst voor ons oog verborgen?…

van geweest

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 51
wijn en het lijk der liefde rond de tafel en eronder verwarde resten van gevoerde gesprekken kleven aan de wand het plafond besmeurd met oude vloeken en flarden van onbeantwoorde vragen druipt een silhouet van mislukken daar waar jij net niet stond…

Oud en Nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 88
Het oude jaar is bijna verstreken We staren naar de klok En nemen nog een slok We hebben het weldra bekeken. Het is nu omstreeks middernacht De klok tikt en slaat bijna 12 uur Buiten is het erg koud en guur Het nieuwe jaar wordt verwacht. Dan is het tellen geblazen ….negen, tien, elf, 12 keer Het oude jaar is niet meer We vullen nog even…

Op weg naar 2018

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 136
Wat zou ik graag gedichten schrijven die recht naar ’t hart van mensen gaan, al zouden ze maar even blijven en zelfs niet op papier bestaan, ze zouden licht en hoop verspreiden en dat is toch wat ieder vraagt en nu we een nieuw jaar verbeiden is liefde toch wat elk behaagt. We kunnen veel en ook weer niet en dat is zeker zo ook morgen…

Kerst in Kielegat

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 220
De bomen langs de laan naar het station Hun kale stammen zijn met licht omwonden Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon De Grote Kerk staat als een bastion In Winterland, wil haar verhaal verkonden Met oude teksten die ooit aftrek vonden Geschreven in een Goddelijk jargon Breda, je doet niet…

Wellicht lieve vrouw

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 85
Er zijn dagen dat boerentroost geen drank voor vrouwen is duiven niet meer uitvliegen met gevleugelde woorden liefs zelfs gordijnen uit zich zelf dichtblijven. Al waren er ook ooit dagen met veldboeketten en madeliefjes bankjes aan het water en vergezichten draaiorgels op straat en handen vol vrolijkheid zelfs vergeten doofheid. Dan wilden…

vluchtpatronen

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 62
uren tuurt hij naar de vlucht van de vogels hij luistert naar hun schreeuwen hoort hun gezang hij wikt en weegt leest en hoort iets in elk gevleugeld teken hij kan de wil der goden verstaan een witte raaf is hij de vogelwichelaar rechts van hem in zwart gehuld krast een kraai…
J.Bakx30 dec. 2017Lees meer…

Een gemiste kans

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 123
Daar stond je – achter de kassa van die kadowinkel in Lewenborg ravenzwart haar zo mooi zo godsgruwelijk mooi een black magic woman betoverd was ik maar geen zelfvertrouwen zo verlegen ingepeperd door het verleden zodat ik je amper durfde aanspreken Vele jaren later na een verhuizing kwam ik je in de Herestraat weer tegen arm in arm met…
c. ale30 dec. 2017Lees meer…

isolatie

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 85
mijn huis kent glazen wanden spiegels met de blik naar buiten mijn nagels hebben zwarte randen zij krabben de dood van ruiten…

Ons eigen grondgebied

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 175
We ontmoeten elkaar en werden verliefd we zaten op een wolk Boven iedereen We gingen onze eigen weg Hielden elkaar vast bouwden aan een band en Voelden ons verwant Toen kwam de klap Na de hevige verliefdheid Onstond er geen vriendschap In het dagelijkse leven Begrepen we elkaar Niet Bleven op ons eigen grondgebied Spraken een andere taal…
ebba30 dec. 2017Lees meer…

Waanzin

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 282
Als de regen is gevallen en de voeten, bloot waden door slippend zand verdwaalt mijn geest ongrijpbaar voor de klauwen van de dagelijkse orde wanorde grijpt naar de macht en ogen vallen in donker romantiek van kaarsen die gifgroen branden aan iedere zijde vals licht geven aan zwambegroeide muren waarin de echo van het onweer schuilt…

dat jullie.

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 354
het is lang geleden, dat ik jullie zag, de tijd is weggegleden, soms met een traan, soms met een lach, elke dag vraag ik mij af, hoe het verder met jullie is gegaan, komt er een eind aan deze straf, zullen we ooit weer tegen over elkaar staan, jullie hebben mijn nummer en email, zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar, toch zijn jullie…

Mystieke diepte

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 71
mag ik weer even je vingers raken zoals wij vroeger zonder woorden met elkaar spraken jij nam terloops mijn gedachten mee samen gingen wij richting onbekend we waren niet verwend kleuren en geluiden bepaalden het gebeuren in kijken en ondergaan wij waren geen gelijken in het ijken van gevaar het was de magie van zijn…

De kinderkruistocht

gedicht
4,2 met 10 stemmen 3.331
Zij hadden een stem in het licht vernomen: ‘Laat de kinderen tot mij komen.’ Daar gingen ze, zingende, hand in hand, Ernstig op weg naar het Heilige Land, Dwalende zonder gids, zonder held, Als een zwerm witte bijen over het veld. In de armen van een der kinderen lag Een wolken-wit lam en een kruis met een vlag. De mensen gaven…

Zaterdagavond

poëzie
5,0 met 2 stemmen 274
Avond; aan de bleke blauwe lucht, zie Hoe 't bloeisel van de sterren stil ontspruit, Ach: nu vieren vromen de Sabbath uit Met wijn en wierook, licht en melodie. Mijn Vader schenkt de wijn over de randen Van zijn beker, teken van overvloed; Hij ruikt de specerijen scherp en zoet, En zegent het licht met geheven handen. Dit is zijn…

Met Oudjaar klink ik even

snelsonnet
4,0 met 7 stemmen 164
Wat een illusie, het meten van de tijd. De mens peilt met zijn knallen, opgetogen, de omvang van zijn eigen onvermogen om te ontsnappen aan vergankelijkheid. In tijd of eeuwigheid, straks klink ik even op alles wat dit jaar mij heeft gegeven.…

Cheyenne

netgedicht
4,2 met 8 stemmen 614
Mijn gehoor werd in extase gebracht bij het horen van de paradijselijke klanken die als zang tot mij kwamen. Mijn zicht werd bevangen door haar pracht bij het gloren van de paradijselijke klanken die haar benamen. Cheyenne Haar blonde haren omlijstten haar even mooie gezicht, waar een egale en zijdezachte huid het lieve en onschuldige…

Meren en poelen

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 139
De meren van zwartgalligheid zijn somber o zo diep verleid je niet erin te zwemmen geen bodem die je daarin ziet haar doel is al zuigend jouw levenslust te remmen je verdrinken in verdriet Zoek liever die kleinere fijnere poelen die heldere koele klare ze zijn niet zo bodemloos diep zij zijn de juiste de werkelijk ware die het opperbest…
c. ale29 dec. 2017Lees meer…

Sleepnacht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 111
Krakend, zuchtend, steunend, raakt het oude jaar verloren wanneer men tussen vroeg vuurwerk het eiland gaat verstoren door in duisternis sluw boeltjes te verslepen van erf en graf. Hier verandert ludiek verslepen ten kwade tot brute straf, wordt wraak genomen op wat men nooit vergeven kon. Onder Brandarisoog is schuimend wrok de inspiratiebron…

Van jaar tot jaar

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 103
Het aftellen is begonnen en ik wacht Nog luttele uren scheiden ons van wat komt Tijd baant zich een weg door duistere nacht Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt Voor iedereen hebben we goede wensen Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen En nemen afscheid tot het volgend jaar…

vijftig tinten liefde

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 242
ooit om elkaar fladderend waren het de vlinders in hoofd hart en buik die wolken roze kleurden toen regende de hemel in voor- en tegenspoed met rozenblaadjes rood het verbond ter zegening daarna kleurden zij strengelend in liefde elkaar de hand houdend tot koperroden slingers zo het leven samen zinnend weefde zich zo de passie tot…

Valtijd

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 68
wacht nog even met verzaken een zijden zwaard hangt in de lucht kraaien bekrassen hun daken met wegstervend gerucht heb je al een vermoeden wat heb je te verliezen wat ligt in het verschiet op de spits van je hoede nu moet je kiezen delen deed je toch al niet…
Iniduo29 dec. 2017Lees meer…

Op weg

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 133
Op weg Op weg naar het einde van het….. voor de een was het geweldig, voor de ander een verdrietig jaar. In voor of tegenspoed, je krijgt toch vaak de kracht om weer verder te mogen. Een nieuw jaar, waarin je misschien plannen hebt, die je wilt waarmaken. Of je begint het jaar en maakt er gewoon het beste van. Zorg dat je jezelf blijft…
Dick29 dec. 2017Lees meer…

Jij bent de ochtendstond

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 67
Ik zou willen dat je kijkt hoe ook de maan schijnt zou weten dat je wespen gewoon met rust kunt laten zij jou dan niet steken. Dit is een goede dag voor de natuur en die met rust laten. De natuur moet je niet willen vervuilen met woorden. Dit is een juiste plaats waar je kunt mijmeren over het laatste artikel dat je hebt gelezen. Nadenken…

Groupie

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 158
Luister, meisje de glans van hun gouden gelaat is gereflekteerd licht door anderen gestuurd…

De kern van begrip

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 58
Een woord is mij ontvlogen. Het bleek te licht. Mondinggericht liep het uit de pen ontdaan van zijn kern. Die brandt nu vurig in mijn hart. Niet-gevat en zonder ogen, tekent zich daar het wezenlijke af.…

Je bent

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 118
Je bent niet meer de foto, waarop je zo lief naar mij kijkt, je bent het wel, maar je bent het ook niet meer. Je lieve lichaam ligt begraven in een bos, niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas, waar je mij en mijn broers vaak vandaan haalde na een bloedhete dag. Je bent je lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De donkere duisternis…

Als de zon weer gaat schijnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 175
Als de zon weer gaat schijnen En de wolken verdwijnen Als de zon weer gaat schijnen En mijn zorgen verdwijnen Dan lacht het geluk mij weer toe Van die nare tijd was ik erg moe Als de zon weer gaat schijnen Gaat het met mijn leven weer goed Als de zon weer gaat schijnen Wat die altijd al doet…
Meer laden...