inloggen

Alle inzendingen, jaar 2018, week 21

101 resultaten.
Sorteren op:

Lichtval

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 68
Een dag was geen dag De nacht was er altijd Het is de reis Zegt iemand Een reis naar niets Een reis zonder monumenten Geen bezienswaardigheden Geen attracties Zo leeg ook mijn hoofd Een schaduw op haar gezicht dat ik niet zie Het werpt de grauwsluier van mij af Toont alle schoonheid die innerlijk verdampt was Ik kan ze nu aanschouwen…

Vol verwachting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 338
De buik groeide en groeide, tot het welhaast leek, of er een meloen in zat! Broer en zus sliepen amper, elke vraag klonk: of het broertje er ‘ nu nog niet was’! Maar al het wachten is voorbij, ‘t kindje is er eindelijk Lucas kwam vanmorgen ter wereld, iedereen blij! De buik slinkt langzaam maar gestaag, edoch: het kindje kwam vandaag! Het…

Dromedaris

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 123
Vele verveelde gemene kamelen dronken met dorstige minderbedeelden - de dromedaris; zij missen de weelde van één paar bulten, waardoor zij hun kelen tot barstens toe vulden zonder herverdelen. Eert dus de bron als het water er schaars is - een halve kameel telt voor één dromedaris…

XXXV - dans van de tijd - 1913

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 105
zesentwintigplus gensters komen gelijk met onder spanje de god uit de wolk wypisz wymalyj krakow kan altijd komen de gids een gedicht over voor mijn geboorte de kritiek te licht ronsard zevenster van de lopende band voor loopgraven regen en maanlicht in hun zilveren stroom vinden geen vorm…

Kanker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 306
Kanker is stil huilen om een lichamelijk ongelijke strijd. Kanker is het woord dat aan de ongeneeslijke vermijding in onze spraaktaal lijdt. Kanker is het strijden bij een beperking van de levenstijd. Kanker is de kwade cel die zich met spoed vaak door ons lichaam verspreidt. Kanker is 'houdt moed' bij een innerlijk huilen. De tegenslag voelt…

Entiteiten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
HUIS BOOM Losse entiteiten in mijn heelal. Boom, vijver en rots zijn melkwegen, droompaden van amper aren: vanuit de ruimte nauwelijks zichtbaar, vanuit mijn vierkantig bestaan werelddelen op zich. Losse entiteiten in mijn heelal?! Uitkijk op het leven of gewoon de tuin! VIJVER ROTS…

Uit toeval bedoeling

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 248
In de leegte, tussen oude sterren, worden nieuwe sterren geboren. Zo ook ontstaan planeten, uit onzichtbaar sterrenstof. Zo ook trekken oude gedachten, die geen mens kan zien, nieuwe gedachten aan. Zo ook trekken gestorven mensen, nog ongeboren kinderen aan. Zo ook ontstaan gedichten, die nog niet bestaan, uit het bijna niets. Uit leegte…

Zeven sloten

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 113
Ik liep nooit in zeven sloten tegelijk Ik nam nooit de wijk naar verre oorden Ik kreeg nooit woorden met m'n buur Ook in mijn leven schonk men zoet en zuur in kannen en kruiken onttrokken aan 't oog De boog nu niet langer gespannen.…

Winst of verlies

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 162
zacht zingt het net een eigen melodie als het de bal zwaar tordeert de muziek is niet die van winst of verlies maar het besef van plaats en recht het net geeft soms een let bij een meer dan subtiele plaatsing of service hebbeding het scheidt agressie van de lach als het in een gedachte kans de doorgang bestrijdt pas…

US staaldol

snelsonnet
3,5 met 6 stemmen 123
De heffing op het staal is ongekend. Het kost de partners wereldwijd miljarden en zal de handel onderling verharden, want fikse tegenacties staan gepland. Ook voor Europa is de maat nu vol. Dus pas maar op voor spijkerbroekentol!…

IK HOORDE UW STEM

poëzie
3,8 met 5 stemmen 1.526
Stemmen spraken tot mij, ik hoorde ze niet, ik hoorde uw stem als 'n lied, als 'n lied! Zoals 's avonds laat wen de wereld zwijgt over wateren, stil, 'n boot ver tijgt. De wereld is stil de wereld is donker, alleen leeft de maan en wat stargeflonker Haar stem is muziek in de stille oren, zo kan ik maar niet uw…

Bloemen

gedicht
3,1 met 55 stemmen 15.297
Als alle mensen eensklaps bloemen waren zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren. Vermagerde vliegen, dode torren zouden blijven haken in hun haren. Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluche harten die naar franje geuren, En op de bergen zouden…

Goden, bergen en woestijnen

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 159
Aan de lido's van de Krim, de sneeuwbedekte Kaukasus tot aan de hoogten van de Oeral wordt de zomer voor de Rus een maandlang 's werelds schouwtoneel: een volksverhuizing wordt zijn deel, van blauw-en-gele Vikingen tot 't donkergroen van Senegal. Gemzen van de Sierra Madre, Cordilleras de los Andes mogen dromen van medailles evenals…
Olean 1 jun. 2018Lees meer…

Edgard Verdonck

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 191
Een omgeploegde vlakte blijft een vlakte. Je kan maar beter dromen dan geloven dat de lente bloei brengt. Zijn laatste winteruren woelde hij peilend in de gelaagde vlakte. Spittend in onze gedachten rust hij nu op eeuwige velden.…

Licht en schaduw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 49
Licht en schaduw; Het oogt ons oppositie. De tegenkrachten van de zon spelen een lichtspel, waarin wij als wajangpoppen naar het licht streven; en de luwte zoeken bij een zon in het verkeerde vel…

in sloten lopen

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 100
op de berg verbrandde ik de winter aan de andere kant van de wereld klom een ezel over de verweerde krater Aeolos god van de wind gunde hij me een zak met tegenwinden gevuld zodat ik met alle winden in de rugzak vrijelijk reizen kon ik de dag zou plukken om de zon te vangen? het ging zo anders de zonnewind stak…
J.Bakx 1 jun. 2018Lees meer…

Wat verdriet van derden met mij kan doen!

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 103
Soms voel ik zo het verdriet van anderen dat mijn maag volledig blokkeert mijn darmen niet doen waarvoor ze zijn bedoeld Mijn verstand zegt het me niet aan te trekken waarop direct mijn gevoel pijnlijk reageert maar met name ook mijn lichaam, mijn maag Met boeren, met lucht, met zuur en obstipatie Weg is de dagelijkse lol en rol van mijn…

Zomer

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 200
Als mollen tuinen lekker om gaan wroeten en wij voor hun hopen en het struikelen erover uitkijken moeten Als wollige wolken onbezorgd langs de hemel scheren en geschoren schapen met hun korte kapsel hemels hooghartig gaan lopen flaneren dan zal menig warrige lentedromer wakker worden want dan is hij in aantocht de langverwachte…
c. ale 1 jun. 2018Lees meer…

Land van mijn dromen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 180
Ik voel opa’s ziel in mij krimpen van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…
Zywa 1 jun. 2018Lees meer…

Verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 136
Verdriet Intens verdriet voelbaar, maar zijn er eigenlijk wel woorden of is er alleen verdriet. Gelukkig mag je jezelf uiten hoe jij het wilt. Dierbare herinneringen, ze zijn zo prachtig mooi. Tranen kunnen soms mijn hart niet dragen. Het doet mij zoveel pijn. Blij dat er lieve mensen mij steunen. Ze geven mij aandacht en dat…
Dick 1 jun. 2018Lees meer…

Coördinator

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 39
Het rommelt weer behoorlijk in het noorden, Hans Alders is coördinator af. Zo’n functie leidt je langzaam naar het graf, Dat dat zo gaat is haast te triest voor woorden. Wie na hem komt zal zich er ook aan branden, En daarvoor is nog gas genoeg voorhanden.…

Blijvend

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 223
Wie kent niet de schemering en bankjes in 't plantsoen het meisje dat je daar als eerste hebt gekust en beiden nippend uit het glas van lust. Op vleugels zijn we uit elkaar gegaan en spraken af weer naar de zelfde plaats te gaan, daar is het bij gebleven. Soms denk ik, hoe zal het met haar zijn wellicht gaat zij gelijke wegen, ook dat wij…

Waarlijk léven

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 96
Wanneer een mens moet wikken, of wordt gewogen, tussen kwaad en goed. Wanneer een mens buigen moet, of wordt gebogen, tussen vallen en weer opstaan. Wanneer een mens faalt, of hopeloos verloren raakt, tussen angst en moed. Wanneer hij denkt dat hij sterven zal, maar toch niet dood gaat, te midden van hetgeen hij vreest. Ja dan ervaart…

Stem van de straat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 246
Stem van de straat Strijd voor de vrijheid armoede en het kwaad Politieke partij van Steve Brown Gaat zetels krijgen in alle Amsterdamse bevolkingsrangen Om de boel daar eens flink op te stangen We gaan met stem van de straat door met de strijd Net zolang dat in Amsterdam de meeste zetels zijn bereikt…

Samen leven

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 106
ik voelde hoe jij losliet noodgedwongen om weer even bij jezelf te zijn de pijn langzaam te laten helen van het altijd onvolledige samen onder andere namen de gemankeerde momenten die ooit hemelse potenties hadden maar bleven steken in aardse futiliteit wij hebben naar paradijzen gezocht alle wegen bewandeld om het mooiste…

Roken

snelsonnet
4,0 met 6 stemmen 152
”Wereld Niet Roken Dag” is weer voorbij Ik had de kist sigaren opgeborgen maar dacht voortdurend aan de dag van morgen En die gedachte maakte mij weer blij Vandaag de achterstand weer ingelopen Ik moet m’n laatste kist ook maar gaan kopen…

Nachtrust

gedicht
3,4 met 11 stemmen 5.485
Avond. Twee tuinen verder woedt het voorjaar en sluipen kapers door het donker. Ergens vechten nagels om een vacht. Gekrijs om kruimels liefde. Stukgebeten oren. De krolse oorlog van een voorjaarsnacht. Bijna vergeten hoe ik met dezelfde woede door het donker joeg, hoe jij nog valser dan een kat je nagels in drie harten sloeg. Wat is het…

Ik ging eens om een broodje

poëzie
3,5 met 14 stemmen 1.685
Ik ging eens om een broodje, De bakker was niet thuis, en toen de bakker niet thuis was, ging ik weer naar huis. Ik ging eens naar de mensen en sprak ze allen aan, al ken ik vele talen, geen mens heeft mij verstaan. Ik ging naar alle deuren, waar ’t venster was verlicht, zo hard kon ik niet kloppen, of elke deur bleef dicht…
Meer laden...