inloggen

Alle inzendingen, jaar 2018, week 8

123 resultaten.
Sorteren op:

Het liefste wat er ooit is gezegd

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 132
Als je altijd alles opkropt, Komt er toch een keer een punt waar het stopt. En dan als alles er in één keer uitkomt, Was dat het moment dat je van jezelf te kijken stond. Zoveel woede, pijn en verdriet, Wat niemand zag maar dan ineens iedereen ziet. Zo tekeer gaan en uitvallen is echt niet goed, Beloof jezelf dat je zoiets nooit meer doet. Het…

Tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 177
Ik hou ze bij me, voor het geval dat ik ze nodig zal hebben. Ik voel ze komen, Ik voel ze stromen. Ze nemen herinneringen mee naar boven waar ik niet aan wil denken, die ik liever weg zou schenken. Ik duw ze terug, ze zullen niet komen. Maar ze blijven bij me. Totdat ze zullen gaan stromen.…

Mischa's laatste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 282
Ik noemde jou ooit een dichter zonder woorden door een blik een houding een kop op schoot Ik mocht ze zo graag lezen je legde ze voor me open en bloot Helaas jouw laatste heb ik niet begrepen hij was zo wazig en zo vaag de uitleg heb ik nooit gekregen het was een hele diepe laag over laag maar toen ik hem doorzag in heel z’n wezen…
c. ale 3 mrt. 2018Lees meer…

Verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 139
Soms is verdriet zo erg, slechts bemoedigende woorden en een arm om je heen, houdt je hopelijk op de goede weg. Natuurlijk wil je graag liefde, want zonder dat is er geen bestaan. Een mens met verdriet wil ook graag aandacht, van een ander persoon. Het lijkt zo gewoon, maar zo simpel is dat niet.…
Dick 3 mrt. 2018Lees meer…

Leef ... vandaag

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 131
Soms zijn woorden ontoereikend ben je alle grip op leven kwijt voel je jezelf onbegrepen. Leven is een diepe strijd door wat mensen overkomt leven duurt geen eeuwigheid. Leef vandaag, wacht niet tot het te laat is, maar wees op alles voorbereid.…

op tijd

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 207
in de luwte van het riet en kleine berken groeit mooi ijs in ondiep veen boven ons weifelt een waterige maan beneden een meer van verliezen waar de wind het ijs splijt tussen ons de afgrond de nacht komt op tijd…
J.Bakx 3 mrt. 2018Lees meer…

Vader

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 209
Vader... Sneeuwval noch sneeuwdeken zal je voelen In een der tuinstoelen niet gaan zitten om het winterlandschap samen te overzien sneeuw, dat nog vlokt, valt Ik mis je alle seizoenen in winter vooral.…

Ouder worden

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 152
Van de ouderdom begin ik te houden. Van de rust van een schaakspel. Van de stilte in de nacht. Van liggen in ons bed. Vannacht werd ik vanzelf wakker. Ouder zijn wordt jonger, denk ik. Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren. Voor later is het veel te laat geworden. Mat staan we bij lange na nog niet. Zie! We zijn nog steeds aan zet!…

De wereld van de wielen

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 161
De wereld van de wielen is ontwaakt. De knapperds met de goed gespierde kuiten, die kunnen nu weer ongeremd naar buiten en al dat moois wordt hogelijk gesmaakt. Zodra ze rijden, zijn ze niet te stuiten, en zie hoezeer de fans worden geraakt wanneer er eentje noodgedwongen staakt en pijnlijk naar zijn duiten kan gaan fluiten. Niet dat ik…

Tikkende klok

hartenkreet
1,0 met 1 stemmen 100
Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt. Iedere komma omarm ik als jouw aanstaande vervolg het leven waar je nooit een punt van maakte bundel ik bij iedere klank van de tikkende…

Gevaarlijke bekoring

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 115
Ik ben wie ik ben dat wil jij nog zeggen nu jouw vrienden zijn verdwenen je trekt je terug in de gevaarlijke bekoring van een emotieloze natuur een laatste peuk in handen in diepere sobere kilte eenzaam in jouw gedachten in dit festijn van leegte jouw ziel nog één beweging een verzonnen dialoog.…
mobar 3 mrt. 2018Lees meer…

Van zomerse winters

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 112
Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal onze zomer een strenge winter zijn Dan blaast een koude wind door ’t riet dan is er slechts winterse zonneschijn Ergens in het reeds dichtbije verschiet zal het voorjaar een rillerig najaar zijn Van zoveel najaarsstormen doelgebied want ons land ligt exact in de vuurlijn Ergens in het reeds…

Donker zwart van ogen

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 89
gordijnen vallen zachte passen worden hoorbaar op het podium door haar verschijnen welt een zucht vol verbazing op onrustige verrassing vult de zaal waar twee werelden elkaar onverwacht begroeten in een warm ontmoeten terug van weg geweest na geleefd te hebben als geest nu in een nooit verwacht entree neemt zij de jaren van afwezig…

Bourbon-Parma

snelsonnet
3,6 met 8 stemmen 226
Zoiets gebeurt toch enkel in een fabel: een kleine kikker die het heel ver schopt en zich parmantig tot een prins ontpopt, zijn adelstand niet langer discutabel. Maar achter deze achternamenruil gaat er een schrijnende verdeeldheid schuil.…

Japie

poëzie
4,0 met 2 stemmen 329
Vanmôre was Japie nog hier: Vanaand is hy dood! Met 'n lag om sy mond het hy bruilof gevier Met 'n klein brokkie Engelse lood. Vanmôre was Japie by my: Vanaand is hy ... waar? As 'n mens maar kan weet waar hy eind'lik sal bly, Wie sien dan in die toekoms gevaar? Vanmôre was Japie my maat: Vanaand is hy ... wat? Sal hy…

Ratten

gedicht
2,0 met 10 stemmen 2.089
De ratten rebelleren niet. Wat geeft een rat om regenbogen? Wat geeft een rat om kinderogen? Wat geeft een rat om buttonholes? De ratten rebelleren niet nu de volop riolen steeds vollerop gezegend zijn.…

aandacht

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 107
soms zei het jongetje laat ik mijn lepel vallen waarop de oude man hem bekennen wilde dat ook wel eens te doen ook plas ik in mijn broek sprak bedeesd het jochie waarna lachend de man hem verbazend weten liet de mijne soms is ook wel nat bovendien huil ik vaak droefde toen het ventje waarna de man op jaren knikkend hem bekende dat…

Over The Hill

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 93
mijn stem hoefde ik niet meer te verheffen hij was al zacht zogezegd van nature in den aard macht had hij zelden nodig en de stilte die ik schiep was ook vaak door mijn blik in de ogen uitgelegd zoals ik daar stond omvatte dat gelijk het gehele alom de cirkel leek kennelijk rond, trompetten figureerden doofstom; de winter was…

Wild en onbezonnen.

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 168
De winter geeft zich niet zomaar gewonnen, want vooraleer hij weer aan ’t vluchten slaat en ’t land opnieuw voor lange tijd verlaat is hij nog aan een offensief begonnen. Hij weet zich met zijn ongemak geen raad, dus danst hij vrolijk, wild en onbezonnen; hij heeft een web van sneeuwvlokken gesponnen want binnenkort is ’t immers weer te laat…

Het komt zoals het komt

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 167
Het komt zoals het komt Het gaat zoals het gaat Dit is het leven Dit is waar het staat Dit zijn de feiten Dit is ons zijn We geven toe En voorkomen pijn We zijn allemaal speciaal En doen ons leven Welkom in de wereld Laten we gaan geven…

Scharnieren

netgedicht
3,0 met 4 stemmen 99
De deur van verandering Draait op schurende scharnieren. Het heden barst uit zijn voegen, De toekomst op losse schroeven Pijn in mijn krakende gewrichten: Touwtrekkerij tussen ledematen Die verschillende richtingen uitgaan. Marionetten zonder leidraad Geraken in de knoop, vroeg of laat ……

Sneeuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 62
Sneeuw in het vooruitzicht. Ons land zal bedekt worden, door een witte laag sneeuw. Waarschijnlijk wordt het een prachtig….gezicht. Neem de mooie momenten in je op, want we gaan langzaam, de lente tegemoet. Eigenlijk duurt het te lang, eer de winter in retraite gaat. Foto Marjan Jacobi…
Dick 2 mrt. 2018Lees meer…

rimpels

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 147
rimpels de lijnen van het leven rimpelen het rulle zand korrels krassen in het nu vervormen wijze woorden de beelden in mijn geest verstuiven voor het oog vluchtige veranderingen vervagen verse sporen wie ben ik en waar ik was zo even daar in de rust ontstane rand groeit gekartelde oneindigheid wind vereffent het reliëf door golven…

Over-leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 283
Het land achter de bergen is nog gelijk aan hoe de natuur het eens heeft geschreven en kreeg een naam uit eigen overmaat geënt op stilte en de dood. Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans wind blies zand verrassend hoog, tot duinen. Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven! droog en weerbarstig, met een enkel dier, die tussen dor…

Maart

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 173
maart stelt ons toch niet langer teleur met vorst, stofhagel en regenvlagen belooft ons negen mooie zonnedagen dan houden mensen op met hun gezeur de natuur is zo desolaat, zonder kleur vermoeid van de sombere winterdagen maart stelt ons toch niet langer teleur met vorst, stofhagel en regenvlagen ons hart verlangt een beetje lentefleur…

In verwarring

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 142
Verward... zijn wij over het weer Stellen ons vragen het antwoord schuldig Valt er sneeuw of hier en daar wat lichte regen? Zal ijzel onze reis bederven? Wakkert wind aan of gaat ie liggen? Kunnen we er -na 11 weken griep- nog tegen? Gaan onze kinderen 'dit aards paradijs' .....van ons erven?…

Geef ik tijd de vijf?

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 72
De dromen komen tot wasdom ik hervind ontroerd de mooie dingen, herdrukken van mijn gedachten. Wat heeft hun natuur, hun erfenis, eigen zangzaad te weeg gebracht. Wat mij in welhaast langdradige burgerlijke zinnen uit dromen onbevangen beelden laten vertolken. Mijn eerste zetten op papier heb ik als kind van tien en veertien al gedaan…

Nooitgedacht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 71
Geef mij een penseel en ik schilder je in woorden geef mij een beitel en ik hak je uit op een doek geef mij een pen en ik kalligrafeer je in marmer Nooitgedacht dat het kan geen echte vrouw geen echte man zal zich aan zoiets wagen geef mij slechts mijn fluit en ik zet het voor u op muziek spits uw oren en luister want echt het kan in…
c. ale 2 mrt. 2018Lees meer…

Omzien en verder

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 106
Zijn de dingen scheefgegroeid in de tijd, of ben ik dat, heb ik het zicht niet meer, kijk ik alleen nog maar om met een spijt naar wat er was, niet nog wel eens een keer een kans beleeft. Elk voorbijgaan doet zeer; de dromen die niet tot wasdom kwamen, de pogingen, goed bedoeld, de namen die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven waarin ik mij…

Oude boeken

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 131
De simpele vragen “Geloof jij in God ?” “Is er een hiernamaals?” stelde ik jou nooit maar jouw devotie sprak boekdelen hoofdstukken van oude boeken die jij, allemaal gelezen opstapelde naast de open haard waar we zo vaak naakt hebben gevreeën vroeg ik niets anders dan een stille vrede in een verborgen woordenwoud van nieuwe…
mobar 2 mrt. 2018Lees meer…
Meer laden...