inloggen

Alle inzendingen, jaar 2020, week 49

119 resultaten.
Sorteren op:

Winternacht

netgedicht
4,2 met 5 stemmen 114
Winternacht is als bevroren sneeuwpop eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister verdwaalt in de witte wintertuin tussen weelde van intense liefde onder het maanblad op een steen de nacht is als sterren voor het kerstfeest nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw de adem van een droomwereld eindelijk op weg naar…
mobar12 dec. 2020Lees meer…

Avondschemer

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 68
Gelijk een grijs geweven deken Valt de avondschemer naar benee Zwarte boomtakken als haarvaten Vormen netwerken Die ook in ons lichaam terug te vinden zijn Ganzen vliegen aan de horizon Op weg naar verre oorden Al vloeit de inkt wat ongelijk Een beeldrijk oneffen patroon onstaat En laat zo de hemel van marmer lijken Deze ets zal worden verfraaid…
M. Bos12 dec. 2020Lees meer…

LAIS CCXXXI

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 38
Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad als weerschijn die de ganse nacht optilt, een rode sluier die in ’t wit vergaat Aurora die het wildste hart verstilt. Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt, als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat en liefde is nu, ver van ieders haat, hoe zij ontbreken, in en aan elkaar: verzegeld wordt het…

Winter 2020

netgedicht
4,0 met 6 stemmen 86
We laten achter ons Wat we mogen laten gaan Een periode voor nieuwe dromen breekt aan De wereld zal weer spelen Een ster is ons voorgegaan Het roodborstje zingt haar lied Zoals ze altijd heeft gedaan…

Mijmeringen

hartenkreet
3,2 met 4 stemmen 107
Herinneringen zijn als wolken, zachtjes drijvend langs de horizon. In rossige tinten kleurend, bij de ondergaande zon, wachtend op de nacht. Als stille wateren door de wind in beroering gebracht. Gestalten treden nader, spreken en maken gebaren. Dat is waaraan ik ze herken. Mijn moeder met haar schort, haar vinger geheven. Ik ben immers…

LUCIFER

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 83
het licht ontbrandt in z’n kop zoals de zon soms de dag openbreekt waarna het hout verbrandt verkoolt tot het zwart van de nacht en je het van pijn moet loslaten zo gaat het soms met liefde de plots oplaaiende vlam zal gaan dimmen verdwijnen achter beider kimmen en na het echt uitgebrand zijn rest alleen nog die duivelse pijn…

zonder omkijken

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 113
ganzen in de dikke lucht gaven me niet lichtvaardig vleugels cirkelende vogels zochten een onbestemde verte zwarte wolken dreven mee zonder omkijken vloog ik voorbij voorbij wie ik was geweest…
J.Bakx12 dec. 2020Lees meer…

Wond

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 16
Ben jij mijn oefening in mijn lichaam adem te voelen en te voelen opsteken tot een storm? Ben ik jouw oefening om te luisteren, alleen een vraag te stellen als ik niet verder durf om fragmenten van feiten en verwarring uit te braken in een horten en stoten van stiltes die jij ondergaat zonder comfort, zonder dichterbij te komen…
Zywa12 dec. 2020Lees meer…

Kristallen

netgedicht
4,3 met 146 stemmen 51
sierlijk dansen de kristallen op vlaagjes wind voorbij mijn raam waar een enkeling helaas zijn einde vindt in een krampachtig smelten zie ik later de druppels glanzend naar beneden snellen op weg naar laag wit laat de bui zijn sporen na op weer een maagdelijke aard je hoort knispers knappen als kou langs kristallen…

Fanfare

gedicht
2,9 met 91 stemmen 23.161
Ik sta al lang niet meer vooraan, als er stoeten door de straten gaan. Ik moet luisteren naar bomen en niet naar mensen, die komen. Ze komen, de mensen, en gaan voorbij in gelederen van dwazen, maar de elite onder hen, voor mij, zijn zij, die in koperen buizen blazen. --------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1976.…

Handschoen in de ring

snelsonnet
4,6 met 9 stemmen 210
Al had hij Pieter Omtzigt echt verslagen Met spijt moest de minister concluderen Die functies kon zelfs hij niet combineren Want elke week heeft toch maar zeven dagen Hij merkte dat het zo niet langer ging En gooide zijn, uh, schoenen in de ring…

Minerva

poëzie
3,6 met 11 stemmen 3.081
Minerva vond de veldfluit uit, En speelde ’t eerste lied, Aan d’oever van Permessus vliet Gebukt in ’t jeugdig kruid. De bosgoôn sluipen op de klank Bedeesd en luistrend aan, En laten kruik en druivendrank Voor deze wellust staan. Wat zong zij? Van de bergsneeuwleeuw Die Hercules verwon; En hoe hij bij een meisje spon, Hij, monsterschrik…

huichelarij

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 77
een stralende konijnenboer vlak voor kerstfeest geldgrage ogen voelt zich stoer ja zijn fokkerij Is immers beter dan Frankrijk en China Schattig hè mensen baby konijntjes net geboren alleen Rijp Om na 11 weken niet genoten dood te gaan dierenrechten nee voor deze schitterende diertjes geen beschermend bestaan…

Het is die ster

hartenkreet
3,0 met 6 stemmen 138
die licht over de wit bevroren aarde en klaart het ganse heelal. Het is die ster die vonken van liefde werpt naar de maan zodat huizen en straten en pleinen verlicht staan. Het is die ster die over alles en alles liefde ademt, die mensen doet gaan in het holst van een ijskoude nacht waar hen de warmte van Het Kindeke wacht. Het…

Twijfel

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 81
Het voordeel van de twijfel, is het nadeel van het besluit. Beslissingen liggen niet voor het rapen het deksel ligt wel op de loer. Vergeet het voor en nadeel niet. Lachen en verdriet liggen zo vlak naast elkaar. Wikken en wegen met kilo’s vooruitzichten, zware lasten voor op je schouders waar uw draagkracht het niet aan kan. Belangrijke…

[ Een oud gevoel, acht- ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 16
Een oud gevoel, acht- honderdtwaalf jaar zou ik zijn – als het nog bestond.…
Zywa11 dec. 2020Lees meer…

het geeft niks

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 54
het geeft niks zeg je en dat is ook zo je huilt maar even alleen…
J.Bakx11 dec. 2020Lees meer…

Hongersnood

hartenkreet
4,3 met 3 stemmen 98
Honger. Een vrouw die haar kind niet meer kan zogen, een jonge moeder, het verdriet al gepasseerd, die mij voor hulp haar kind nog aanreikt in een laatst wat moedeloos gebaar. Het kind met donkere starende ogen, een hoofd op een lijfje tot op het bot verteerd, dat al stervend nog naar mij kijkt, als zegt het:” Och laat me maar ”. -------…
Ruud11 dec. 2020Lees meer…

In Tongen Spreken

hartenkreet
2,7 met 3 stemmen 46
als het rustig was op kantoor kreeg Henkie soms de lumineuze inval om ongecontroleerd op de nokjes, waar de de telefoonhoorn op rustte, te rammen die keer bereikte hij iemand van de ‘Faeröer’ eilanden ooit kreeg hij zo’n ‘goddeloze Rus’ of zo aan de lijn de man moet zich rot geschrokken zijn en mogelijke gedacht hebben oei ik word…

Naakt

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 73
Verdwenen zijn de pieken, de dalen De warmte en de kou Naakt Kaal Ontdaan van franje Status en applaus Het lichaam gaf het op De wil brak Wie ben je? Sta op Recht je rug Zeg wie je bent Wie je wilt zijn…

Vleugel gevrij

netgedicht
4,3 met 29 stemmen 42
ik heb de bloemen in je voetsporen zien groeien zij markeerden in bloeien het pad van wij nog vaagjes naastgelegen wat wilde vegen verwaaid en ongebaand in een naamloos tegenstreven waren ooit een stel uit chaos en obstakels verbinding was er wel maar nooit iets van een door ons gedragen perspectief wij waren vrij de wereld…

Onvindbaar

netgedicht
2,4 met 5 stemmen 160
Het landschap dat zich in bochten wringt Om niet op te vallen, om er niet te zijn In een hoek weg te duiken, te schuilen In een schaduw van schimmen Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal In licht dat zelfs geluid doet dimmen In lucht die nevel druppelings doet druilen Met tranen van doorzichtig kristallijn Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Iniduo11 dec. 2020Lees meer…

Verbanden leggen

snelsonnet
3,7 met 10 stemmen 205
De Poolse winkels schieten uit de grond Men kan wel spreken over exploderen Ik zou mijn auto daar niet graag parkeren Dan ben je zo tot bloedens toe gewond Verwacht geen helpende politiehand Ze zijn alert maar leggen geen verband…

Medusa

gedicht
3,0 met 2 stemmen 242
Ze droeg een sinaasappelnetje op haar kop en had kromme benen. Niet talig maar kraaiig – en kras voor haar jeugd – was ze het uitgelezen schaap buiten de kudde. Wij niet, wij blaatten en blaften en probeerden te bijten. Ach, die blik van haar… mene tekel. Er was geen enkele bedding, geen uitzicht op redding. Ze was een dodo…

Bramenvingers

gedicht
2,5 met 21 stemmen 10.736
De lichte ruk waardoor het twijgje vruchten lost, en veert, en zich zo snel door huid kan boren, kleine weerhaak, groengepunt. Zwart is het trosje dat bloed lost, een druppel, amper genoeg voor smaak, het loskomen van heel ver, noem het een einder aan dit ogenblik waarop je, vinger in de mond, geschrokken naar me staart met…

Droom-vrouw, kom!

poëzie
2,8 met 16 stemmen 4.493
Droom-vrouw, kom ! Droom-vrouw, kom ! En draag mijn kleine In je armen, de rozereine; Draag mijn kleine Die slapen wil Naar je droomhof Manestil. Kleine sterrekindren gaan Met hun lichtjes al vooraan, Openen de blauwe dromepoort, Zorgen dat niets mijn kleine stoort. Maar schuift op haar venster zacht; Roomblanke roosjes houden er wacht…

Lichter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
M'n kraag hoog De jas dicht Geen betoog Alles ligt Open en bloot Lezend verlicht Alleen het rood Van de kou op je gezicht Er valt geen sneeuw meer Alleen nog hoop Keer op keer Geen koek noch zoop Zo meanderende de winter En het geluid ervan Richting wat verbeelding En nog zo wat dan…

doen alsof

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 30
we doen alsof we de nacht kennen weten wat ons beweegt hoe breed het leven is we op vleugels varen de zomer in ons woont de wegen begaanbaar zijn we de storm ontwijken het porselein ongebroken is de oever van de ziel onvindbaar is we weten wanneer het einde komt blinde muren alles kunnen zien een steenkoud hart niet bestaat er geen…
J.Bakx10 dec. 2020Lees meer…
Meer laden...