inloggen

Alle inzendingen over frame

21 resultaten.
Sorteren op:

Rekbaar

netgedicht
4,5 met 6 stemmen 85
klein is het als spinrag aan de dakgoot het levensdraadje zomaar wat wapperend op de wind breekbaar is het maar soms zo onnoemelijk sterk draad na draad weeft zich een spanning mee het gevormde frame draagt het wel en wee…

Racefiets

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 178
Wie niet op eigen kracht een koers kan winnen Verstopt een klein machientje in het frame, Een uitgekiend geraffineerd systeem, Hoezo doortrapt…..hij moet toch wat verzinnen ! Die wint de koers dan met het grootst gemak, Noem mij een sport met nog meer hellend vlak.…

Het probleem van het frame

netgedicht
0,5 met 2 stemmen 211
In het frameprobleem ben ik (diep) afgereisd en daaromtrent heb ik een kadervraag Er ligt een logisch puntje op mijn maag Vandaar mijn rode complicatielijst De gedachte al bezorgt mij enen indigestie Van het woord alleen krijg ik het op de gal Het is niet flauw dat ik erover val Het is een fundamentele raamkwestie Het spreekwoord zegt: …

Dis Crimi Natie

netgedicht
3,8 met 8 stemmen 549
Hou toch eens op met 't blank correct gezeur dat Sint geen Zwarte Piet in dienst mag nemen dat noem ik regelrecht racistisch framen Op grond van wat? Z'n antraciete kleur? Welke sadist verpest hun werkrelatie van eeuwen her? Da's pas discriminatie!…

Pimp my Rollator

hartenkreet
3,4 met 5 stemmen 1.102
Mijn buurman heeft een extreem mobiele met verstelbaar stuur en route navigatie verchroomd frame en een super acceleratie lichtmetalen velgen en extra brede wielen mocht hij nog wat luxe bij willen bestellen hoeft hij slechts even Apeldoorn te bellen ------------------------------------ (Rollator blijft in het basispakket.…
Amon12 jul. 2007Lees meer…

Obscuur

netgedicht
4,0 met 9 stemmen 191
zelfzekere kicker of het mazzelzwijn hoe te achterhalen wat de dingen waren voor ze neergeschreven zijn wat dacht die maker bij het stellen van zijn regels en het trekken van de lijn was het afzien of verstrooiing was er wilskracht deed het pijn waarmee de klanken zijn gevormd trilt wat na in rijm nimmer toont hij foto’s in een frame…

Verjaarsgedicht voor Esther

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 169
Ik weet dat jij een lang schiereiland bent dat uitgerekt als een fietspad in de donkere nacht verdwijnt op zoek naar het eerste ochtendlicht van de dag de banden maken sporen en een nat geluid het frame knarst en piept vertrouwd…

Krassen

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 663
Haar fietsstuur haakt sjagrijnig in het zijne dikke tranen van de regen lopen langzaam van het frame Ze loopt voorzichtig dichterbij en bekijkt gedachtenloos de kluwen kabels die hun fietsen als koude geraamten aan een stalen paal verbindt wachtend op iemand die ze losmaakt zodat ze beseffen kan dat zoals ze daar staan –hij tegen haar- het…

ero-dynamische digilatie

hartenkreet
4,6 met 19 stemmen 532
Het digitale frame houdt jouw glimlach gevangen en ergens is daar dat zoete verlangen naar een een andere dimensie niet twee maar drie......…

Ik Vincent

netgedicht
4,6 met 5 stemmen 140
Droomde dat ik in een diepe put gegleden was als ezel met een frame vergeeld overspannen canvas ergens ver van thuis op een heel breed akkerland omringd door irissen en zonnebloemen aardappeleters ingesmeerd met kolengruis blèrend omheen de rand: wij zullen jou verdoemen betweters applaudisseerden: jij schildert je onkundig regelrecht…

Voorhangsel

netgedicht
1,5 met 6 stemmen 982
Maar toen sloeg uit zee een forse windvlaag hem de toom uit handen en werd het frame op roestig prikkeldraad gespietst. tomeloos in lichterlaaie de zon…

Gestript

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 105
Ingeleid door het seizoen door de herfstwind gestript staat het frame achter het staketsel fier tegen de dijk Rijp vereent de krachten van koning winter.…

de gunst is dogma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 66
dit zijn is het bindend pact de speling der natuur het vel strak op het frame van bestaan dat trekt met ‘t krullen van tijd mijn huid slinkt en krimpt mijn kim daalt neder verstrijkt tot avonduur bochel schaduw verzwindend het tafereel zo is mijn verschijnen versneden naar binnen het moment kromt naar willekeur de kruin uit zichzelf naar…

Blauw kinderfietsje

netgedicht
4,8 met 16 stemmen 533
Een hoog hek was het en de verse brem bloeide rond het frame. Zo dicht reed een trein langs de oude wijk met een cadans die, gaandeweg de snelheid toenam, vervlakte. Voorbij het dorp wachtten fietsers voor de gesloten bomen, zij konden zo de rails oprijden als ze dat wilden. Het signaalgerinkel verstomde.…

Moët & Chandon

gedicht
3,0 met 7 stemmen 5.432
je radio dat kale frame alleen wat lampen en verlichte zenderschaal Tombe la neige van Adamo dat ene paar dure schoenen dat je van die oude zwetser had gekregen ik ging met je naar je katholieke kerk dankte God als het orgel de einddreun inzette jong en stom was ik al dertig jaar ben je dood maar dat verdomde merk Moët & Chandon brengt…

Het is tijd om heen te gaan

gedicht
3,1 met 64 stemmen 26.726
Fram is boos en schrijft niet meer, Abri koos een ander En die hebben liefgehad Schreien om elkander, Schreien, schoon de zomerbries Door de blaren ritselt, Want de Duitse bief is stuk En de Weense schnitzelt. ------------------------------------------ uit: 'De kok van Marenbad', 1953.…

L'adieu,

netgedicht
4,3 met 12 stemmen 185
Een gewaagde reis, waarbij de huid, mond en de schouder lijken niet van deze tijd en lichtjaren ouder, het frame gelaagd tot rond skelet, de ziel in tijd gewet,zal buiten het willen tot voortbestaan, in hardheid ingeboet, als ik door die zandstorm raas, wast mildheid, het been tot op het merg, als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
pama 3 feb. 2009Lees meer…

Slaapdronken bij die bergen

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 69
Dit is wat ik gisteren dacht en opnieuw denk ik kan mijn voeten neerzetten lopen of op het bankje in het park plaatsnemen de dag zo starten en genieten van de vrieskou en het ijle een winkel bezoeken en mij uitleven bij de groente omgeven door bergen gedachten voelt leven anders op dit houten frame ik kan wachten tot ook hier een hond…

Let me sing you a waltz

netgedicht
3,5 met 12 stemmen 364
bitterheid mijn hart blijft bestaan tot ik sterf na de nacht die ik met je deelde er is geen ander raam als uitgang ook morgen niet, nooit meer daarom draai ik met je rond, nu hoe mooi valt je haar op mijn armen Let me sing you a waltz dat verdomde melodietje, zelfs morgen als ik in andere armen lig ver van de werkelijkheid, jij bent het frame…

Poging met een 'aviette' *) , Parijs 1900

gedicht
3,4 met 32 stemmen 19.063
te nat om te gaan zitten zuigen z'n banden zich vast aan 't cement van de baan drassig 't middenterrein, mannen in groepjes bij elkaar met blinkende velgen zet hij aan als voor een scherpe sprint niet de motregen, de motregen alleen maakt die enorme vleugel van zeildoek of geolied papier boven z'n hoofd zo hopeloos zwaar eerder 't frame…