inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 245):

Alleen

Bedroefd verteer ik lange nachten
tranen sluipen in mijn dromen
die mij niets dan stilte brachten
en in lange rijen komen

ik denk aan hoe gedachten
zich verzoenen in een baan
en in lange slierten wachten
om nog eens door mijn hoofd te gaan

Niets dan leegte en verlangen
niets geeft aan mijn pijn gehoor
slechts weemoedige gezangen
klinken door en door en door

Schrijver: ed, 4 dec. 2001


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3,8 met 87 stemmen 14.989



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Marga
Datum:30 sep. 2006
Bericht:Ik vind het een heel mooi gedicht. Het is een absolute gave om zoiets op papier te zetten! De meeste mensen kunnen hun gevoelens namelijk niet zo goed beschrijven.

Naam:maxime
Datum:11 jun. 2002
Emailadres:maxime_99
Bericht:ik vind het best een ontroerend gedicht
er zit emotie in en dat vind ik heel goed gedaan

Naam:Anneke
Datum: 9 apr. 2002
Emailadres:snoepiekhotmail.com
Bericht:de schrijver van dit gedicht bracht mij echt kippenvel. het is geschreven met zoveel gevoelens maar uit die gevoelens kan je heel wat pijn vinden. een pijn die degene die het je aandoet niet kan vinden. maar toen ik dat gedicht las voelde ik direct de warmte die deze persoon in zich heeft. proficiat, echt waar.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)