start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (21)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1388)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (929)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1122)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (41)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (259)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1241)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1217)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (273)
psychologie (749)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (755)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

categorie:psychologie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 1179):

Beelden van toen

Iedere keer wanneer de trein langs de Koppelpoort
in Amersfoort rijdt, met mij erin, denk ik aan
de wanhopige en eenzame nachten, waarin ik als
een opgejaagd dier tot vroeg in de ochtenden door
deze middeleeuwse stad fietste en zwalkte, op zoek
naar begrip en tederheid, op jacht naar een vrouw,
die mij kon beschermen, die de hartepijn kon dempen.

Dan zie ik mijzelf daar weer fietsen, totaal de weg
kwijt en een makkelijk prooidier voor Dracula's en
sirenen. Hoe ik nog snel even wat hasj wilde scoren
bij zo'n griezeltent vol onbetrouwbare criminelen en
toch altijd de weg naar huis weer wist te vinden.

Bij zonsopgang nog even wat smerigs rookte om de
nieuwe dag in coma te verslapen, waarna ik een hele
koffiekan naar binnen slurpte om het uitputtende
ritueel opnieuw te voltrekken. Steeds als ik in een
treinflits naar de Koppelpoort kijk, denk ik aan

die arme jongeman, die het nergens vinden kon.

Schrijver: Joanan Rutgers, 22-06-2018

Deze inzending is 13 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)