inloggen
voeg je hartenkreet toe dichtwoordenboek

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 51234):

Geborchte

Het veld lag er gebroken en verlaten bij
hier en daar ontsproot een spriet tot niets
daartussen een paar scheuten die verzwakt,
van wasdom nimmer zullen weten.

De mensen gingen hieraan snel voorbij en vogels
vlogen haastig over. Geen wolk bracht schaduw,
ook geen regen van belang. De achterkant van de natuur,
een naam werd hieraan nooit gegeven.

Uit de verlatenheid klonk plots een stem;
laat al het water boven stromen,
hier leeft een onderaards rivier, die sterke armen heeft
en mateloos hieruit kan delen.

Het water kwam en al wat sliep werd toen gewekt.
Geduld was eeuwen lang beproefd maar nu de tijd voorbij,
het kleinste zaad verheugd, dat al zolang de kiemen droeg
krijgt nu een eigen naam en ruimte in het nieuwe leven.

Een zee van groei en bloei het stormde aan, verbazend voor 't oog
van hen die hoopten om te zien, dat leven uit voorbije tijd
toch kan bestaan. O, moederschoot die wel bewaard en ons de aarde geeft.

Nog gaan er mensen blind voorbij. De dieren in het veld, zij voelen beter;
en weten zonneklaar, dit moet het land tussen de Eufraat en de Tigris zijn,
de cherubs met hun vlammend zwaard zij hebben plaats gemaakt
maar hiervan staat in het begin, helaas nog niets beschreven.


Zie ook: http://www.evertdeboerkunstschilder.nl

Schrijver: Evert de Boer, 2 Oct. 2017


Geplaatst in de categorie: natuur

3.0 met 1 stemmen 291



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)