start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1331)
adel (24)
afscheid (1443)
algemeen (1360)
bedankt (248)
biologie (47)
dieren (779)
discriminatie (128)
drank (179)
economie (65)
eenzaamheid (1479)
emoties (4453)
erotiek (530)
ex-liefde (1267)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1144)
fotografie (39)
geboorte (275)
geld (77)
geweld (188)
haiku (1262)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1373)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (836)
internet (95)
jaargetijden (753)
kerstmis (349)
kinderen (821)
koningshuis (80)
kunst (171)
landschap (147)
lichaam (309)
liefde (8616)
lightverse (644)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (717)
mannen (142)
media (70)
milieu (87)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (413)
muziek (298)
mystiek (265)
natuur (1474)
ollekebolleke (2)
oorlog (392)
ouders (302)
overig (984)
overlijden (1419)
partner (218)
pesten (141)
planten (50)
poesiealbum (67)
politiek (337)
psychologie (1183)
rampen (111)
reizen (174)
religie (1239)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (150)
spijt (222)
spiritueel (146)
sport (361)
sterkte (83)
taal (364)
tijd (899)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (156)
valentijn (129)
verdriet (2198)
verhuizen (50)
verjaardag (162)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (906)
vrijheid (611)
vrouwen (268)
welzijn (427)
wereld (334)
werk (174)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (172)
ziekte (792)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 53109):

Boeddha

Met zijn Cortina reed opa melkbussen omver
en er is een eekhoorn in een waterput
verdronken. Opa heeft hem begraven.

De vrouw is een grabbelton, waarin ik
altijd misgrijp. Terwijl ik met mijn
polsstok over de slootjes sprong,
brak mijn polsstok door midden.

Ook God heeft de blues. Wereldvrede
afdwingen met geweld is zoiets als
Jezus met een mitrailleur. In de leegte
van mijn hoofd scheren de gierzwaluwen
van de zalige eenzaamheid langs de
afgebrokkelde torens.

Ik heb de zon gekust, pal op zijn
warme lippen, de mijne zijn verbrand.
Een druïde is een ziener van
geestelijk goud in een betoverde
kathedraal, terwijl er een eresalvo
wordt afgevuurd. Deel de grootste
schatten. En zonder mooie woorden

is het leven poëtisch genoeg.

Schrijver: Joanan Rutgers, 04-09-2018


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 46 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)