Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je hartenkreet toe dichtwoordenboek

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 53186):

Herdenking Anne Faber.

Ik vond het lastig om dit gedicht te maken.
Oók ik vind dat hier eigenlijk geen woorden voor zijn.
Want wat de nabestaanden allemaal doormaken,
is namelijk met een geen pen te beschrijven pijn.

Deze maand september, is het een jaar geleden,
toen een zieke actie de rust kwam verstoren.
Hierdoor is Anne Faber op noodlottige wijze overleden,
na een oneerlijke strijd, haar leven te hebben verloren.

Voordat ze na een lange zoektocht werd gevonden,
was er eerst de angstige onzekerheid, en tegelijkertijd de hoop.
Opzoek met familie/kennissen, omstanders, en politie(honden),
wat uiteindelijk resulteerde in een dramatische afloop.

Op het moment dat alles wat je liefhebt, verdwijnt van de radar,
dan staat de wereld stil doordat deze in een ijzige stilte bevriest.
En ook al ben ik geen moeder of vader,
ik weet wel dat het, het meest erge is als je je kind verliest.

Ze zeggen altijd:
'De mooiste bloemen worden als eerste geplukt.'
Maar in dit geval werd dat gedaan met haat & nijd,
doordat deze prachtige bloem uit het levensveld is gerukt.

En alhoewel ik hoop dat ze als een prachtige engel is herboren,
zou óók ik het liefste zien dat ze nog vol in het leven had gestaan.
Al die mensen zijn als steunbetuiging dan ook samengezworen,
toen ze door deze schokkende gebeurtenis, zijn ontdaan.

De dader betuigt — al dan niet oprecht — spijt.
Maar de familie & kennissen, kunnen het moeilijk/niet vergeven,
als hun kostbaarste bezit, onnodig overlijdt,
en daarna alleen nog in gedachten verder kan voortleven.

Want ook al is de lucht, helder & strakblauw,
en schijnt het licht van de zon, nog zo fel.
Het gemis van de nabestaanden blijft: 'We missen jou,
en gaan daarom iedere dag weer opnieuw, door een hel.'

En alhoewel de dader in hoger beroep gaat,
verwacht ik niet dat hij daar (veel) voordeel mee doet.
Misschien komt hij zelfs later terug op straat,
stel dat hij door de rechtbank, zwaarder wordt beboet.

Het jaar 2018 is warm, zonnig en droog.
Zal het Anne Faber zijn die licht & warmte aan de wereld geeft,
en tijdens een bui, soms verschijnt als een prachtige regenboog?
Velen hebben hierdoor hoe dan ook, zomerse seizoenen beleeft.

Meestal zie ik het donkerste van de nacht,
altijd wel ergens een fonkelende prachtige ster.
Eentje die met haar licht de duisternis verzacht,
en hiermee kan reiken tot mijlenver.
Ik hoop dat Anne Faber hiertussen straalt,
en ze nog steeds 'gewoon' bij haar dierbaren kan zijn.
Dat dankzij haar licht, niemand nog in ellende verdwaald,
en er eindelijk eens een einde komt aan alle venijn.

Hopelijk kijkt Anne Faber op haar geliefden neer vanaf boven,
en treft ze alles wat ze lief had, daar ooit weer.
In de hemel zal niemand haar van de welverdiende vrijheid beroven,
en dat dit op deze aarde voor haar anders was, doet ook mij zeer....

PS
Ik heb Anne Faber niet persoonlijk gekend.
Tóch wil ik graag een SOS-teken geven met het Cycas-licht.
Want zinloos geweld is iets wat nooit went,
en daarom schreef ik als herdenking dit gedicht.

Schrijver: Cycas gedichten, 22-09-2018

cycas.verhalenlijnatgmail.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 171 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Leo
Datum:23-09-2018
Bericht:Cycas, jouw gedicht zegt alles: tranen in m'n ogen hiervan. Dat Anne in vrede mag rusten en zoals je schreef voor altijd mag stralen...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)