inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 10.001):

De mijmering

Je ogen zijn gesloten
Je brein rolt uit gestaag
De woede, onwil en frustratie
Je ziel door slaap geplaagd

Je gaat naar bed niet wetende
wat je overkomen gaat
De hel en verdoemenis in je brein
gecreëerd door menselijk vernuft
Te weten dat je niets kunt stoppen
Je ontwaakt al dan niet versuft

De dag is reeds wel of niet begonnen
De bus rijdt langs, mensen lopen, een auto knerpt naar achteren
Jij ligt hier en beseft dat je daar geen deel aan neemt
Ongewild maar met kracht laat jij je wezen lasteren

Iedere ochtend weer opnieuw niet uitgerust, gekweld
De lange adem wint zegt men, maar tegen welke kost?
Die lege zinsloosheid van soms
Het eerste schot is jaren terug gelost

Je bent zo jong en toch voel je je al meerdere levens oud
De wereld draait om en om met of zonder jou aan boord
Jij hebt je niepig eigen echtheid en dat is al zo groot
Contact met anderen is gezond toch?
Door rust leef ik maar voort.

Want rust is mijn bunker, mijn overlevingsplek
zwemmen in een nutteloze zee
Enkel stilte, donkerte, doof
Passief dobberen, je niet vastklampen
geen naïef geloof

De schildpad heeft het goede leven
Of iedere holbewoner
God wat zou ik graag een graver zijn
Mijn aardse klok synchroner

De echte ik, wie was dat toch?
Hij heeft zich opgelost
Diep begraven en afwezig
Tot iemand hem een boei toe tost

Jezelf kennen is een kunst
De berg van ijs in zee
Zijn zichtbare gelaat verandert
Smelt het ijs daaronder mee?
Als een slang die het leven afgooit en vervelt
Je rugzak geven aan je zoveelste ik
Ieder detail in kleuren verteld
Bezwaard door zwik na zwik

Door schade en schande wijzer sterven
Lief en leed beleven
Je zelf alsmaar blijven erven
Die stapeling vorm geven

Een kleine fractie van t al
Relativiteit, een plek, een tijd, je weet
De ziel die leeft in jou toekomst
en jouw ziel snel vergeet

Maar even zijn heeft ook waarde
in het feit dat het bestaat
Leven en over je leven heen leven
Ken je toebedeelde maat

Ben een iemand en neem deel
aan de menselijke papier-maché
Alleen een open hand van jou
trekt een ander met zich mee

Tijd om op te staan
De mijmering vervaagt
Je schildje uit, je kop uit het zand
Laat die stapel staan en ga
Ben de inkt van je eigen leven
schrijf de volgende alinea

Schrijver: RidderFloris, 11 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: individu

2,7 met 3 stemmen 38

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)