inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 56.546):

De fysieke onmogelijkheid om haar te snuiven in de geest van een levend schepsel

Ik zag haar lopen in de straat
Ze keek me aan met haar beeldschone ogen
Het was alleen al heel laat
Haar schitterende, schone haren
Ze lieten me ver varen
Ik was even weg van de wereld
Ik kon het me voorstellen
Ik met haar getrouwd
Hoe romantisch zou dat zijn
Elke dag haar haren aan de lijn
's Nachts woel ik m'n bed
Denk ik eraan dat ik haar red
Ik zie haar dan lachen
Ze raakte me heel zachtjes aan
Ik voelde de pressie
M'n hart stond toen stil
Alsof ik de wereld geraakt had
De vogeltjes zullen niet meer fluiten
De piraten kunnen niet meer muiten
Nee, het is alleen ik en haar
De wereld is dan niet meer daar

Schrijver: Ruben B, 10 maart 2022


Geplaatst in de categorie: liefde

4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 198

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Kevin Hart
Datum:
20 maart 2022
interessante metaforen op het einde. Vermakelijk!
Naam:
Gertrude Woutert
Datum:
10 maart 2022
Prachtig geschreven!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)