Hartenkreten over overig

hartenkreet (nr. 1.145):

Ongehoord

Het stormt, de wind is guur,
waait door mijn haar,
verdooft mijn geest.
Zon al tijden niet gezien,
wolken drijven over en weer,
dat wil ik echt niet meer.

Mijn wil blijft ongehoord,
geloof me op mijn woord,
geen weergod die het hoort,
laat staan zich er aan stoort.
Ik kruip diep weg in mijn kraag.
Is toch niet veel wat ik vraag?

Nu valt ook regen heel gestaag,
toch reden genoeg dat ik klaag!