start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3209)
adel (48)
afscheid (1712)
algemeen (1885)
bedankt (139)
biologie (66)
dieren (688)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5140)
erotiek (632)
ex-liefde (573)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2463)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2707)
heelal (246)
hobby (80)
humor (1289)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1085)
internet (85)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (445)
lichaam (348)
liefde (9134)
lightverse (1092)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (868)
mannen (137)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (430)
muziek (550)
mystiek (771)
natuur (3008)
ollekebolleke (202)
oorlog (688)
ouders (333)
overig (1296)
overlijden (1203)
partner (217)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4067)
rampen (149)
reizen (544)
religie (1227)
schilderkunst (284)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (146)
spiritueel (229)
sport (322)
sterkte (68)
taal (830)
tijd (1464)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (270)
valentijn (94)
verdriet (1105)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (536)
vrijheid (854)
vrouwen (400)
welzijn (434)
wereld (536)
werk (152)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (340)
ziekte (794)

categorie:emoties

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 5140):

Kom heb het hart

Dagen geven soms doornen, wemelt het
rozenblaadjes op een willekeurig pad,
uiten fluisterende gedachten, is alles nu dat.

Staat een dag voor de spiegel in de gang
wellicht even bang, gewend de lat
elke dag toch hoger te moeten leggen.

Roept de voordeur kom open mij wees gerust.
Weet ook kersenbomen worden soms omgezaagd
nu ook elders bloedbaden bestaan, wees onversaagd.

Dagen zijn tij, soms wemelt het scherpe doornen,
wiegen wij gedachten, ik en jij gewoon tot wij,

zoals in ooit die nacht toen leven ook onheil bracht
onmacht veranderde in wijsheden, juist uit 't verleden.
Weet, jaren zijn tij, soms wemelt 't scherpe doornen,
wiegen wij gedachten, ik en jij gewoon samen tot wij.


© 20-8-2007

... De doos met herinneringen uit je leven
zijn geen ramp als het op andere gebieden
ruimte biedt tot nieuwe wegen in leven. ...

Schrijver: annemieke steenbergen, 20-08-2018

Deze inzending is 37 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)