start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3193)
adel (48)
afscheid (1707)
algemeen (1879)
bedankt (137)
biologie (65)
dieren (686)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5119)
erotiek (631)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (216)
film (63)
filosofie (2445)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2705)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1287)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (442)
lichaam (344)
liefde (9121)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (863)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (765)
natuur (2994)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1279)
overlijden (1200)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4060)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1226)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (826)
tijd (1453)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1102)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (150)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

categorie:filosofie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 2445):

Het monnikengeluk kwam als Westmaas

Als de zon volop schijnt in aanvang ooit
in de van Gaesbeekstraat alhier,
jouw rimpels compleet onzichtbaar zijn,
de overbodige illusies zijn verdwenen
genieten wij samen van alles en nog wat.

Praten we na over het mooie maanlicht
alles wat menselijk is en mag verschillen,
wat aan eenvoud met mijn pen te beschrijven
is, zulke gelukzalige gevoelens kan geven
nu van alles liefde is, doorweven in leven.

En we hebben niet gezocht, al zou het menselijk
zijn geweest, het kwam domweg gelukkig op ons pad.
En dit dorp aan de Binnenmaas, de haan op het plein
zelfs nu die traan, alles ongelooflijk is in eenvoud
ook winkels zijn gastvrij wonen wij aan een slaper.

Aan het talud dat ons elke morgen met boomtakken
toezwaait, met deze warmte vroegtijdig blad loost.
Als de schaduwen verfschuivertje spelen in seizoenen
bewegen op 't gras, mijn ogen opgetogen soms even
wateren is het van geluk, thuis aan de dijk in ons dorp.

©14-5-2018

Schrijver: annemieke steenbergen, 18-07-2018

Deze inzending is 37 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)