start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3195)
adel (48)
afscheid (1708)
algemeen (1879)
bedankt (137)
biologie (65)
dieren (686)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5119)
erotiek (631)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2448)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2705)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1288)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1479)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (442)
lichaam (344)
liefde (9122)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (864)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (765)
natuur (2995)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1280)
overlijden (1200)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4060)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1226)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (827)
tijd (1453)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1103)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (151)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

categorie:tijd

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1453):

De gevaarlijke jaren

Wie eindelijk dertig jaar geworden is,
en de zestig nog niet is gepasseerd.
Voor wie eindelijk van wal gestoken zijn,
en de wilde zee durven te bevaren.

Daar waar geen vaste grond onder de voeten,
en waar geen eb en geen vloed meer is.
Daar waar teleurstellingen moedig,
met verleidelijke illusies strijden.
Daar waar gehaaide vrouwen,
niet langer jonge meiden zijn.
Daar waar stoere jongens, eindelijk,
volwassen zeelui werden,
of angstig bleven staan.

Daar waar menig schip gezonken is,
en naar de haaien ging,
omdat een landrot een ervaren kapitein verving.
Daar waar verantwoordelijkheid veranderde,
in blinde routine of in domme sleur.
Daar waar de felle branding, onopgemerkt,
grijze golven werden
zonder vaste vorm of kleur.

Wie de haven van Stamsund heeft bereikt,
is veilig gearriveerd,
in het beloofde land van de Lofoten.
Eindelijk is uitzicht inzicht geworden.
Daar waar ontrouw kiezen kan, voor trouw.
Daar waar kleine mannen kunnen groeien,
tot echte kerels.
Daar waar een gewone dame muze worden kan,
of verandert in een wijze vrouw.

Uiteindelijk verdwijnen de gevaarlijke jaren,
uit ons zicht.
Het is hoog tijd geworden om verder te reizen,
naar onze horizon.

Daar waar ruimte oneindig wordt.
Daar waar tijd tijdloos is.
Voorbij de horizon wacht ons een waarheid,
die een mens onmogelijk kan bedenken.
Daar wacht ons een toekomst,
die niemand heeft bedacht.

... De reis van ons leven is ook onze levensreis. Leven is veranderen. Tijdens een reis kan een mens dat zowel beleven als beseffen. Wanneer uitzicht verandert in inzicht. ...


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Illustratie: Nadering van de Lofoten....Schrijver: Albert C M Weijman, 19-07-2018

albertweijmanatgmail.com



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 37 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)