inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 10126):

de onbestemde uren

winterdagen kleden zich aan en uit
over het landschap ligt een mantel
die steeds dunner wordt en groener
zuidhellingen van sloten zwellen aan
waar klein hoefblad straks zal bloeien

als pionier van de nieuwe lente die
reeds volop in voorbereiding zonder
veel aandacht haar prelude componeert
langs de zee wuiven meeuwen en
deinen tussen de golven verzwolgen

door onzichtbare schuimkoppen die
een theater opvoeren wat eindigt in
lange strepen die dood neervallen
met het verstrijken van de uren,
geduldig de zon een nacht toewensen

ik zie je gaan, ruik de bloeiende orchidee
welk een unieke plant jouw tuin deze
nieuwe lente zal gaan verkleuren, nimmer
zichtbaar door een onbevroede passant,
alleen jouw vederzachte tred zal verdragen

welk een plek is toch nog houdbaar, is
die schrale hand wellicht al zachter, stemmen
op het bankje roepen een blijven aan van
zachte blikken en hunkering, uren voorbij
aan het licht, aan de eigen zelfkant

Schrijver: Henk Knibbeler, 20 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: emoties

4,7 met 13 stemmen 535



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Rosalie
Datum:20 feb. 2006
Emailadres:hymantomsn.com
Bericht:Hier blijf je voor op, prachtig gedicht, hoe je de lente beschrijft, winterdagen kleden zich aan en uit, jouw vederzachte tred, ik blijf je lezen!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)