inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.472):

lentevers met postzegel

lente breekt jouw ademhaling
brengt een nieuw verlangen mee
het is alsof je naast mij loopt
op het witte zand vlakbij de zee

je schrijft mij vele lege brieven
met een kus als stempel van verdriet
stuurt onophoudelijk verse wenken
het voelt als pijn in het verschiet

toch bloeit her en der het speenkruid
vliegen vogels alweer aan
je kijker staat met vuile lenzen klaar
om de watersnip weer gade te slaan

hoe het ook zal groeien en gaan kleuren
jij blijft mijn onverkort verlangen
lacht en slaapt in een hemels uitzicht
niets, nee niets kan dat vervangen

ik weet dat dit jouw hart verrast
dat de avonden weer langer zijn
samenzijn tussen een unieke gemeenschap
je kus op mijn arm en die op jouw pijn

lees de woorden, slaap met de zinnen
krul in de jou zo geliefde pose
slaap mijn lief, slaap een zoete lente
ik geef je toch een roos, een roze

Schrijver: Henk Knibbeler, 8 maart 2006


Geplaatst in de categorie: liefde

4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 600

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Rosalie
Datum:
8 maart 2006
Email:
hymantomsn.com
Deze post zal wel aankomen, een gedicht op rijm van jou lees je niet veel. Mooi evenwicht tussen natuur en liefde, een verdiende liefde!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)