inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

slapen met de camera..

iedere omwenteling is vastgelegd
de matras in een etalage op beton
daar ligt mijn zoon, te kijk, want
de cyclus van het slapen kun je
visualiseren, ook met een vrouw in
je armen, hij ligt daar mooi te kijk

baard, lang en slank, wat een beeld
er zit alleen glas tussen hem en mij
en er staan mensen voor de etalage
zo zal de nacht in beelden eindigen

van zwevende armen en witte vlekken
verzameling van dromen en waaiers
mijn hand staat op de ruit, vaarwel is
het enige wat ik langzaam uitstamel

de camera legt de logé onafgebroken
vast, terwijl passanten even stilstaan
een vrouw vraagt mij of ik dat ook zou
doen, en u, als je zoon daar uitbeeldig

de nacht en de slaap in kunst omzet
geen maan zich laat zien, de stad in
miljoenen pixels één grote foto is van
zichzelf, welterusten mijn lieve vriend

Schrijver: Henk Knibbeler, 14 okt. 2006


Geplaatst in de categorie: fotografie

4,4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.226

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
eduard
Datum:
12 dec. 2006
Een prachtige ode aan je zoon, zo dichtbij kon je zijn. Zou poëzie ook binden?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)