inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Terug naar het leem.

Er was eens een kleigroeve, gelegen
in de bossen rond Dorst. Waar leem
uit de grond komt is de bodem rijk,
rijk aan mineralen en rijk aan de flora.

Mossen pionieren op de verse kanten
die door de graafmachines zijn gegraven.
Ze maken de bodem bouwrijp voor hun
hogere soortgenoten. Het water is troebel.

Nu wandel ik samen met jou door een
stuk historie, een stuk landschap wat nog
steeds de sporen draagt van het oude, van
stilte, waar runderen grazen en de leemput

berust. De mossen samen met grassen en
paddestoelen uitbundig de kleigronden blijven
uitputten, vissen en vogels jubelen.
Ik kijk in een oude leegte, in de zon en je

hand voelt de nerven en het uitzicht. Alsof
we hier samen met andere wandelaars een
herbeleving doormaken, nu mogen zijn waar
we toen niet mochten, elkaar knikkend en

groetend voorbij lopen..
De avond valt over de bleke berken, wolken
drijven als schapen over hun oude weiden. Ik
sta samen met jou op de uitkijk naar verten.

Schrijver: Henk Knibbeler, 30 nov. 2006


Geplaatst in de categorie: emoties

4,7 met 32 stemmen 1.001

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Rosalie
Datum:
30 nov. 2006
Verhalend geschreven in een sfeer van diepe melancholie, prachtige beelden schets je weer in je laatste gedichten.
Naam:
Hilde
Datum:
30 nov. 2006
Mag ik reageren op dit prachtige gedicht met woorden van Goethe:
"Het is niet nodig dat het ware belichaamd wordt; het volstaat al, wanneer het als geest rondwaart en harmonie bewerkstelligt, wanneer het als klokgelui ernstig-vriendelijk door de luchten wiegt".

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)