inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Toke Karton

Ik schrijf negentiennegenenvijftig, de cijfers prikken in
mijn ogen. De school, het plein en de geitenwei voor het
winkeltje van Toke Karton zijn bakens uit mijn jeugd.
Wat was het heerlijk om na schooltijd samen met vrienden

in haar winkeltje te mogen kijken. Het was een speeltuin voor onze ogen, klein en knus. Met een toonbank die zo vol stond met potten snoepgoed dat je Toke nauwelijks zag zitten op haar krukje. In witte schort gestoken en mollige

armen slofte zij van stelling naar stelling als er iemand een paar kousen kwam kopen. Wij keken alleen maar naar dropveters, kauwgomballen en zoethout. Voor vijf cent kocht je de hele wereld en kon je 's avonds niet meer eten.

Ik keek altijd achter Toke in haar kamer, was nieuwsgierig hoe ze eigenlijk woonde. Er hing een oude olielamp boven de tafel en altijd stond er een theepot op. Er kwam ook een
geur van geiten uit. Kareltje, haar broer, fokte geiten en

liep altijd met die beesten door het dorp naar een of andere verlaten weide. Maar Toke bleef thuis, ze leefde van ons en haar trouwe klanten. Zij was in haar witte jas bijna
de zuster van het dorp, één met haar winkeltje.

Zoveel snuisterijen, zoveel na-oorlogse spulletjes, die wij niet allemaal thuis konden brengen als jonge honden en bavianen die we soms waren. Toke was lief, ze knorde weleens al je te lang met je hand in de pot met

dropveters zat of een plaatje van een filmster teveel meenam, maar als de bel van de deur ging en wij weer op weg naar huis liepen, lachend en gniffelend over Toke, dacht ik weleens, zou ze wel gelukkig zijn, zoveel snoep..

Toke en Kareltje, twee dorpsfiguren uit mijn jeugd, uit
een tijd waarin de kerkklok gillend luidde, de voddeman
onze oude kleren meenam en wij een kadootje kregen. Ik heb ze daarna nooit meer gezien, Kareltje wel, in brons!

Schrijver: Henk Knibbeler, 25 jan. 2007


Geplaatst in de categorie: emoties

4,5 met 19 stemmen 832

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Eduard
Datum:
28 jan. 2007
Een verhalend gedicht, vol melancholie, zo herkenbaar voor de generaties van toen. Prachtig geschreven ook.
Naam:
Klaes
Datum:
27 jan. 2007
Email:
k.dijkstra21chello.nl
pracht herinnering Henk,ook wij hadden vroeger zo een toko,bij Pytsje kochten we noga,trekdrop,tumtum en wat al dies meer

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)