inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Kleine aquarel

In de bocht van de rivier stonden
vier ratelpopulieren. Ze hingen over
het zilveren water en ratelden
in de wind, soms zacht, dan weer hard.

Ik vroeg jou naast mij te komen zitten
op een pol gedroogd gras. Je benen
hangend over de steile oever, je blik
gericht op alles wat voorbij kwam.

Mijn hand op je dij, het uitzicht ademloos
mooi, opgaand in bolle luchten. We
wezen naar passerende futen en keken
omhoog naar spelende boomvalken.

Rondom stilte, geen woorden of geluiden
die hier niet pasten in dit zomerse aspect.
Jij bloeide in mijn hart, jij deelde vooral
de puurheid van dit beeld, dit schilderij.

Schrijver: Henk Knibbeler, 12 mei. 2007


Geplaatst in de categorie: liefde

4,5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 657

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Ingrid
Datum:
12 mei. 2007
Zie het voor me, de beelden weer zo gewoon neergezet, zijn fraai. Een mooie aquarel!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)