inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 16294):

Suite voor rode vitrage

Hoog zijn ze en slank,
gracieus zoals klaprozen wiegen
in warme zomerwind. Zacht zuchtend
op de golven van een bries. Soms
wat hardnekkig de kop opstekend,
dan weer zwoel en kalm.

Soms ook met de ranke voetjes vooruit,
willen ze binnenkomen, als een majesteit
in scharlaken rode zijde, licht doorschijnend.
Ze trappelen van ongeduld, zwijgzaam.
O, wat zijn ze mooi.

Ik durf ze nauwelijks aan te raken, hun
rokken zijn gerafeld, hangen met kleine
sliertjes op de grond en haken af en toe
in elkaar. Dan trekken ze samen naar binnen
en deinzen weer terug in de luwte.

Daar komt de maan, de volle maan, hij flirt
dwars door ze heen en schijnt binnen op
kristallen zonnebloemen. Ze worden verlegen,
maar blijven ademloos stil hangen. Even
wenken ze naar links en geven zich dan over.

Ik noem ze de rode dames, omdat ze altijd
dansen als ik de balkondeur openzet, mij
vergezellen bij het schrijven, bij het lezen
en het denken aan jou, toen en nu.
Hoog zijn ze en slank.

Schrijver: Henk Knibbeler, 23 mei. 2007


Geplaatst in de categorie: filosofie

4,1 met 21 stemmen 481



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:bert van der linden
Datum:28 mei. 2007
Emailadres:mjc.leemreijzehome.nl
Bericht:Met genoegen ook hier gelezen.

Naam:
Datum:24 mei. 2007
Bericht:Henk, dat is wel weer de zoveelste supermooie van je.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)