inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 27620):

de slaapbol en zijn sluier

met zo velen voor de horizon staan wiegen
kroontjes op het hoofd, bruidsjurken als
dekmantel voor een zacht en roerloos bestaan
nog even en het orkest van miljoenen bollen

zal een ritme door het vlakke land sturen
kleine sambaballetjes slaan tegen elkaar, zij
zweven bijna op de zilte wind, zij fluisteren
zachte melodietjes, geen nacht zal eenzaam

met de volle maan gaan slapen, de uil neemt
zijn zit, zij neemt haar sluier mee en verdrinkt
in lichte sufheid aan de rand van het veld, zie
haar handen spreiden, haar blikken verdrogen

minzaam boven het hoge koren huilt de vos
zijn roep kwijlt met enige geilheid in de keel, de
warmte roept op tot genot, tot overgave, stijf
staan de slaapbollen op hun stelen, als urntjes

op weg naar de zekere dood, naar het afsterven
van hun loof, wat in slap aftreksel zal eindigen
op de kleigrond, zoals de bruid en haar minnaar
tergend langzaam de sluier van zich afwerpen


Zie ook: http://dichterhenkknibbeler.blogspot.com/

Schrijver: Henk Knibbeler, 6 jul. 2009
6 jul. 2009


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,2 met 9 stemmen 210



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joost Reesink
Datum: 6 jul. 2009
Emailadres:e.r.reesink.hazelhoffhotmail.com
Bericht:Hoe je deze schitterende compositie hebt geschreven, hoe knap de zinnen, de fraaie strofes die je meeslepen naar een verrassend slot, een 'gedicht' waard dit, chapeau.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)