inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Treblinka

Onze handen raken elkaar nog een seconde aan
Voordat ik besef dat dit het einde is.
Ik zie je worden weggetrokken door een woeste soldaat.
Het beeld wordt zwakker door de afstand
En de tijd, die steeds sneller gaat...

Ik wil nogmaals omkijken, maar krijg een steek in mijn rug.
Een Nazi spreekt mij ruig toe
Slaat met een stok, totdat ik buk...

Met mijn knieën verbolgen in de modder
Zie ik geen zin meer in het bestaan.
Mijn vrouw ben ik kwijt, mijn kinderen zijn vermoord
En het zijn de ‘douches’ waar ik naartoe moet gaan.

Het gekrijs van mannen doet mij pijn.
Uitgemergelde wezens,
Wat eigenlijk geen echte mannen meer zijn.

Rook en een vreemde lucht ontvluchten de grijze gebouwen
Slechts met herkenning tot doel.
Hier kijkt de dood je in de ogen aan
En ‘t versnelt het einde van “ons ongewenste” bestaan.

Onder de ‘douches’ beseffen velen het nog niet
Tot ‘t moment van stilte en herkenning...

Weinig pijn, maar veel verdriet...


------------------------
Treblinka was een concentratiekamp van de Nazi’s in Polen gedurende de periode van juli 1942 tot november 1943. Er zijn naar schatting meer dan 800.000 “ongewenste” mensen vergast in ruimtes die bekend stonden als ‘de douches’. Kinderen, man en vrouw werden zonder enige aarzeling gescheiden en apart gedood.

Schrijver: Max Kramer, 1 mrt. 2010


Geplaatst in de categorie: oorlog

4,5 met 18 stemmen 347

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
windwhisper
Datum:
2 mrt. 2010
Email:
schorpioen49ziggo.nl
Aangrijpend schrijven.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)