inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 35407):

VACUUM

in een schreeuw
van opwaaiend stof verloren geraakt

dwalen we door de velden die onze eigen woorden zijn geworden

ik hoor je niet
hoor ik je niet zeggen

Je liefste oren zie ik niet breken van je hoofd

Ik heb je niet gewiegd
Ik heb je niet vastgehouden

terwijl s nachts de wolven kwamen
We hebben ons kind in doeken gewikkeld

en onze liefde gebakerd
We namen hem mee, en lieten zijn lichaamsdelen verwaaien
boven de witte rijstvelden , zonder stem

waar altijd het andere seizoen geoogst wordt

Schrijver: Anouk Smies, 23 aug. 2010


Geplaatst in de categorie: algemeen

4,0 met 2 stemmen 160



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)