inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

de dagen

mijn denken knaagt aan de tijdsgeest
waar ben je toch gebleven
je adem, je lach, je grimassen, maar
vooral je zijn bij mij mis ik node
koude krimpt de overgebleven uren
rozen dragen al gauw een randje en
alleen je foto's doorleven de dagen

- je sprong op mijn armen en kraaide
het uit van plezier-, wij waren samen
verzamelden takjes, dennenkegels, mos
en af en toe een konijnenkeutel die
tussen jouw handjes op een snoepje leek

de dagen knagen aan onze tijdsgeest
ik spreek met vogels, engelen en niets
stilte breekt in de eenzaamheid, eenieder
schrijft kaarten naar oude vrinden, belt
of gaat nog vlug even een lach ophalen
waar ben je toch gebleven mijn vriend
er zijn nog zoveel uitzichten niet bekeken


Zie ook: http://henkknibbelerdichterfotograaf.blogspot.com/

Schrijver: Henk Knibbeler, 17 dec. 2010


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3,8 met 8 stemmen 338

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
elze
Datum:
17 dec. 2010
Email:
lia_elzehotmail.com
dagen de dagen die in eenzaamheid zijn gebleven het besef dat verlies geen vaste waarde heeft, maar slechts in een begrip van tijd herleeft
Naam:
jan haak
Datum:
17 dec. 2010
Email:
janhaakzonnet.nl
Mag het weer tot vriendschap leiden...
Mooi intens gedicht, Henk

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)