inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

mijn kind

ik weet mijn kind niet meer
muren worden kaler, spreken
soms harder dan zijn echo
er sterft een nieuwe lente in mij
nu de eerste knoppen staan
het gezicht verbergt zich stil

verstoten zijn herkent men niet
antwoorden geven evenmin
in het groene boekje beschreven
stilaan verkrampt het volhouden

ik weet mijn kind niet meer
ooit was ooit, is nu onverschillig
zonder besef van de pijn, gemis
eens zullen ze mij moeten begraven
de sleutel ligt onder de deurmat..


Zie ook: http://henkknibbelerdichterfotograaf.blogspot.com/

Schrijver: Henk Knibbeler, 10 feb. 2011


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,6 met 9 stemmen 409

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
amanda malinka
Datum:
10 feb. 2011
Email:
amandamalinkalycos.com
Wel een heel erg intens gedicht...
Naam:
pama
Datum:
10 feb. 2011
Email:
pebmartenskpnmail.nl
Afhankelijk van ons vermogen is er altijd wel een sleutel onder een deurmat, waarmee we de deuren naar de toekomst willen openen. Heel mooi gedicht Henk.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)