inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

verpauperd dorp

zoveel zotheid verzadigd de dijken
bomen verdringen zich boven mijn hoofd
hier knielt men nog bij oude graven
hangt poëzie aan het verroeste hek
dit dorp is verworden tot een toneel

de doden zitten rechtop in hun graven
met maskers op, een uil knapt erop af
als de klok slaat bewegen de stenen
spreekt de wind uit de polder in delen
en zo duurt de gekte nog even voort..

het Hooghuis is versiert met Clematissen
muren waar Rubens nog tegenaan heeft gestaan
vergaat langzaam onder druk van teloorgang
kunst is zelden zo uit dorpelingen gerukt
de weg naar Kieldrecht trekt zijn strepen

waar zonlicht het beton nog bleker maakt
weidse akkers bol staan van het pootgoed
een oude man stopt en vraagt naar het dorp
ik wijs en zeg niets, hij vervaagt in de verte
zoals warme lucht in deze tijd dansen kan..


Zie ook: http://henkknibbelerdichterfotograaf.blogspot.com/

Schrijver: Henk Knibbeler, 29 apr. 2011


Geplaatst in de categorie: actualiteit

3,6 met 8 stemmen 207

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
katty
Datum:
20 jun. 2011
Email:
katty.wijnspandora.be
Hoe het pittoreske in droeve kracht probeert stand te houden.
Naam:
elze
Datum:
1 mei. 2011
Email:
dutnikshotmail.com
de tijd heelt maar slijt de oude dorpsgezichten in twee
Naam:
jan haak
Datum:
29 apr. 2011
Email:
janhaakzonnet.nl
Prachtig sfeerbeeld, Henk. Ik zie de poëzie aan het verroeste hek hangen.
Naam:
c. paris
Datum:
29 apr. 2011
prachtig!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)