inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Buitenring

Woorden vallen als regendruppels
van het denkhoofd op transparant
weiland waar koeien grazen
bezoedeld met inkt

De natuur wordt een met het oog
als men goed kijkt
Bomen zien groeien tot in eeuwen
laten zijn door mens

Wegen komen daar waar ooit paard
gras bezat en jong gevoerd door
merelpaar
Leven latend voor vehikel van blik

Houten stammen reikend tot
de hemel levenloos
gedoemd tot verworden van kast
of deur

Als de mens eens wist wat zijn
denkhoofd deed
Regendruppels vallen op asfalt

Geen koe die er nog graast

Schrijver: Aquarius, 26 jun. 2016


Geplaatst in de categorie: actualiteit

3,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 80

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)