inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65598):

Stoppelveld

Droge stoppels, mistig land
Het vuur heeft hier gewoed

Ik loop hier stil en wezenloos
Akelig alleen

Gebarsten grond, grijs en kil
Hoe was het hier daarvoor?

Ik voel mij klein en onbeschut
Geen bomen om mij heen

De hemel raast, de wolken vormen
De druppels laten los

Ik kan niet weg
Ik moet hier staan

Akelig alleen

De hemel klaart
De grond verzadigd

En ik kijk om mij heen

Een groene waas
Een blijk van groei

De zon komt door
Ik zie het daar

Het wordt zoals het wordt

Schrijver: Mirjam van der Meer, 6 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

3,0 met 1 stemmen 51



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:geeraardt
Datum: 8 nov. 2017
Bericht:Een nieuwe horizon achter verval en eenzaam. Treffend.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)