inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65519):

Loopgraven

Ik zit verstomd in graven waar
wat poppen zijn gekwakt
als lappenvod of grotesk beeld
versnipperd, leeg
verzakt

Een muur die schreit van
eenzaamheid
van lange nachten, rood
Heeft al die tijd mij afgeschermd
van 't boze – wat hier spookt

Nu ligt het hier, naast mij waar
de dood mij heeft verrast
het hangt hier scherp en evenaart
de kracht die kwam
verpakt

Een schimmenwereld staat daar maar
ik volg vertraagd hun pas
Ik klamp me vast aan werkelijkheid
aan 't leven wat nog rest

Ik volg de banen van verdriet
gedompeld in verlies
Een koppig monster ratelt zwaar
het spot: vergeet-mij-niet

Een rode waas vind mijn weg
ik schreeuw – in hete pijn
Ik kronkel, zoek een uitweg – van
dit vreselijk venijn

'k Verlies! Het besef komt snel
na inslag en de pijn
De vraag verstomt al voor hij komt
Waarom toch? Waarom ik?

'k Zak weg en vul een leegte aan
op vlaktes, mysterieus
De volgende tocht breekt aan
Te snel, te jong
te waar

Wie heeft jou in je dood gegooid?
Wat is dit machtsvertoon?
Wist jij het?
Of is alles toch
zo zinloos, zo gewoon!

... Eerste Wereldoorlog ...

Schrijver: Mirjam van der Meer, 11 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: oorlog

3,0 met 2 stemmen 125



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Emiel Warswater
Datum:11 nov. 2017
Bericht:De moeite waard dit gedicht vooral dat 'waar wat poppen zijn gekwakt' zet de toon


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)