inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65688):

Resttijd

Ik loop door straten, zwart en dof
mijn voetstappen gaan zwaar
Naar kerkhof en de stilte, waar –
het eindigt, voor 't begon

Mijn haren hangen slap langs 't hoofd
Mijn huid voelt dor en droog
Het is niet mijn graf, wat daar wacht
wat daar gedolven wordt

Maar 't voelt alsof ik lopend daar
mijn eigen ziel mee stop
Ja - mee laat gaan naar 't donker daar
waar jij je hebt verstopt

Ik hap naar lucht en grijp m'n keel
alsof ik onbewust
Geen adem heb voor 'd volgende stap
geen lucht voor wat er komt

Het leven was echt veel te snel
voor jou aan 't eind, voordat –
je goed en wel aan 't huilen kwam,
jij was niet meer – ik wel!

Nu rest mij nog een hele tijd
waarin jij er niet bent
Naar tijd – die volgt in eeuwigheid
De tijd waar jij nu bent.

... Voor de moeders die kinderen zijn verloren. ...

Schrijver: Mirjam van der Meer, 17 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,0 met 1 stemmen 153



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)