inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65604):

Opvolger

Een galerij van heldenleer, vult
blik en troebel zicht, wiegt mee
en klimt, straalt hemelsgroot
de kracht uit van hun dood.

De zoon knielt neer en laat zich gaan
Hij voert nu de banier.
Hoe kan het zijn, dat hij eens dacht
een kind te zijn –
van macht?
Hij heeft geleerd, met zwaard gevoed
zijn volk te hoeden voor –
een eeuwig kwaad,
een gesel, zwart
geschoeid met bloed en teer.

Nu zit hij hier
de pijn etst diep
zijn erfdeel weegt te zwaar
de twijfel grijpt verwoed
de kans
en drukt hem neer – tesaam.

Is hij het dan, die 't volk verlaat –
zijn volk laat gaan naar 't eind?
De vrees verheft
zijn aangezicht
zijn ogen blind in nood.
Is dit nu wat hem is geleerd?
Door hun zo klaargestoomd?
Te bang te zijn voor wat komt en voor
wat volgt in diepe dood?
Zijn bangigheid zal hém vast niet,
verlaten voor het eind, en kan hij dan
wel zitten aan –
die tafel
voorbereidt?

Tot 's koningsjas hem aangereikt, door
ferme Wijsheid, die
hem in laat zien dat twijfel hoort
en bloed met kracht verslaat.
Wat komt, wat volgt, wat dood beslaat
het wijst zich als vanzelf.
Zijn hart veert op, zijn handen slaan
om 't zwaard – wat hem nu rest.

... Een stukje over twijfels. Beschermen van het eigen domein (grenzen) en of je dit wel lukt, met de verantwoordelijkheden die je draagt. En het opkijken tegen 'helden' die je voor zijn gegaan en die het zo gemakkelijk leken te doen. ...

Schrijver: Mirjam van der Meer, 20 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

2,0 met 1 stemmen 77



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Emiel Warswater
Datum:21 nov. 2017
Bericht:Geschreven met allure zoals de twijfel dwingt tot wrochten. Het maakt één en ander los Mirjam


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)