inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65778):

Compost

Onder in een prullenbak, geperst in klonters – diep
ligt lange tijd de compost van
een ongemakkelijk
iets

Het gist en zweet, het broeit en doet, het hindert het gemak
Het spreidt een geur van lelijkheid, van akelig extract
En al die tijd staat daar die bak, vol in die hoek in 't zicht
Het staat daar stil, verwijtend zwart, tot jij die zak oppakt

Het roept je zonder tonen aan, het sluipt in je gemoed
het knijpt je in je neus en port
je zonder handen
aan

Zodat tot slot je stotterend weet – wat wil, ja moed vereist
je bak en zak negeren kunt
maar dat domein
opeist

Dus pak ik rigoureus ineens
die zak op uit die bak
woel wat rond en schud het op
verschonend, lief, ineen.

Schrijver: Mirjam van der Meer, 7 dec. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,0 met 1 stemmen 51



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)